படைப்பினங்களை அல்லாஹ் என்று சொல்லலாமா?

கேள்வி: சிலர் விலங்கினமான ஆடு, மாடு, பன்றியும் அல்லாஹ், கிருஷ்ணனும் அல்லாஹ், மலமும் அல்லாஹ் என்று சொல்கிறார்கள்! கேட்டால் அனைத்தும் அல்லாஹ்தான். இதைத்தான் ஞானவான்கள் போதித்தார்கள். நீங்கள் புரிந்ததுதான் தவறு என்று வாதிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே! இதற்கு விளக்கம் தருக..

பதில்:

தவறாக ஞானத்தை விளங்கிக் கொண்டு தானும் வழிகெட்டு மக்களையும் வழிகெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் போலி ஷெய்குமார்கள் இன்னும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் கூறும் கூற்று மிகவும் தவறானது. நமது ஷெய்குமார்கள் போதித்து தந்த ஞானத்திற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டது.

ஷெய்குனா முஹம்மது அப்துல் காதிர் ஸூபி ஹழ்ரத் ஹைதராபாத் கத்;தஸல்லாஹு ஸிர்ரஹுல் அஜீஸ் அவர்கள் தங்கள் நூலானா அல் ஹகீகா என்ற நூலில் ‘கட்டளைகளையும் குணபாடுகளையும் பின்பற்றுதல் என்னும் தலைப்பின் கீழ்,

‘கழுதை என்னும் பெயரை மாட்டின் பேரில் புழங்குவது தடை என்பதுபோல்,

மாடு என்னும் பெயரை குதிரையின் பேரில் புழங்குவதும் குதிரையின் பெயரை மனிதனின் பேரில் புழங்குவதும் தடுக்கப்பட்டதாகும். என்பதுபோல

கழுதை, மாடு, குதிரை, மனிதன் இவைகள் அனைத்தும் உயிரினம் எனும் உள்ளரங்கத்தில் ஒரே ஐனாக இருந்தாலும்; சரி.

இதுபோன்றுதான் ஷுஊனுடைய மர்த்தபாவில் தாத்துக்கு ஐனாக இருந்தாலும் சரி. உஜூது எனும் உள்ளமையில் ஒன்று மற்றதின் ஐனாக இருப்பதும் இதுபோலவேதான்.

அவைகளில் ஒன்று மற்றவைகளின் ஐனாக இருப்பதை நீ அறிந்திருப்பதுடன் அதாவது விலங்கு என்னும் உள்ரங்கத்திலும் உஜூது எனும் உள்ரங்கத்திலும் ஒன்று மற்றதுதான் என்று அறிவதுடன், அதில் ஒன்றுடைய பெயரை மற்றதன் பேரில் புழங்குவது உனக்காகாது. ஏனெனில் கூட்டத்தை விட்டும் நீ தனித்துப் போவது நிர்பந்தம் ஆகிவிடும் என்பதற்காக.

குறிப்பாக்கப்படாத கலப்பற்ற உஜூதின் நேர்பாட்டில் வைக்கப்பட்ட ஹக்குடைய இஸ்முகளை கௌனீயான குறிப்பான வஸ்துக்களின் பேரில் புழங்குவதாகிறது ஷரீஅத்துடைய ஹுக்மு கொண்டு ஷிர்க்காகும். தரீகாவுடைய ஹுக்மைக் கொண்டு குப்றுமாகும். இல்மில் எகீனைக் கொண்டு அதனுடைய ஹகீகத்தை அறிந்திருந்தால் தரீக்கத்துடைய ஹுக்மில் குப்றுமாகும்.

நீ அதனுடைய ஹகீகத்தைக் கொண்டு அறியாதவனாக இருந்தால் ஷரீஅத்திலும், தரீக்கத்திலும் ஷிர்க்காகும்.

உன்னுடைய பார்வையைத் தொட்டும், உன் உள்பார்;வையைத் தொட்டும் கோலங்கள் எனும் திரையை உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பதாக, அறிந்தோ, அறியாமலோ உன் நப்சையோ மற்றதையோ ஹக்கு என்று சொல்லக் கூடாது.

வாயால் சொல்லாமல் கல்பைக் கொண்டு அறிவது அதாவது இவைகள் ஹக்குத்தான் என்று அறிவது உனக்கு குற்றமில்லை. ஏனெனில், நிச்சயமாக கல்பில் உள்ள இருள்களாகிறது அது இல்முல் எகீன் எனும் சூரியனின் பிரகாசத்தைக் கொண்டு நீங்கி விட்டது. ஆனால், உன்னுடைய வெளிரங்கமாகிறது அது இருளடைந்ததாகவும், அது ஹகீகத்துடைய பார்வை எனும் ஒளியைக் கொண்டு அது ஒளிபெற்றதாகவும் ஆகும்.

ஜனாஸாவைக் கொண்டு வீட்டு முற்றத்தில் பாத்திஹா, பைத்துகள் ஓதலாமா?

ஜனாஸாவைக் கொண்டு வீட்டு முற்றத்தில் பாத்திஹா, பைத்துகள் ஓதலாமா?

பதில்: தாரளமாக ஓதலாம். மையித்திற்காக எந்த நேரத்திலும் துஆ கேட்பதற்கும் திக்று, கத்முல் குர்ஆன் ஓதி அதன் தவாபை மைய்யித்திற்கு சேர்த்;து வைப்பதற்கு ஷரீஅத்தில் அனுமதி உண்டு. அமீறுல் முஃமினீன் உமர் பாரூக் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஜனாஸாவை(குளிப்பாட்டிய பின்) கட்டிலில் வைத்து ஜனாஸாவை தூக்கும் முன் ஸஹாபாக்கள் சூழ நின்று அன்னாரைப் புகழ்ந்தனர். அலி ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் சூழ நின்றவர்களைத் தாண்டி ஜனாஸாவின் அருகில் வந்து நின்று அமீறுல் முஃமினீன் அவர்களைப் புகழ்ந்து பாராட்டியபின் அவர்களுக்காக துஆவும் செய்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா

நூல்: முஸ்லிம் பாகம்7,பக்கம் 11

நன்றி: ஹலாவத்துல் ஈமான்.

இறந்துபோன மய்யித்தை முத்தமிடலாமா?

இறந்துபோன மய்யித்தை முத்தமிடலாமா?

பதில்: உஸ்மான் இப்னு மல்ஊன் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் வபாத்தான நேரத்தில் அவர்களின் மய்யித்தை (முகத்தை) நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் முத்தமிட்டார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: ஆயிஷா சித்தீகா ரழியல்லாஹு அன்ஹா

நூல்கள்: திர்மிதி, இப்னு மாஜா 1446, அபூதாவூத் 2750, அஹ்மத் 23036

ஹழ்ரத் அபூபக்கர் ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவாகள் இவ்வுலகை விட்டும் மறைந்தபோது நபியவர்களின் புனிதமான உடலை முத்தமிட்டார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: ஆயிஷா நாயகி ரழியல்லாஹு அன்ஹா

நூல்கள்: புகாரி, பாகம்02, பக்கம்641, திர்மிதீ 910, நஸாயீ 1818, இப்னுமாஜா 1447, அஹ்மத் 23718

ஹாபிழ் இப்னு ஹஜர் அஸ்கலானி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி கூறுகின்றார்கள்: கஃபாவின் தூண்களை முத்தமிடுவதை ஷரீஅத் அனுமதித்துள்ளது. இதிலிருந்து கப்ருகளையும் முத்தமிடலாம் என்று அறிஞர்கள் சட்டம் எடுத்துள்ளனர். கண்ணியத்திற்குரியவர்களையும் கண்ணியத்திற்குரிய பொருட்களையும் முத்தமிடுவது ஆகும். இந்த வகையில் பெரியவர்களின் கைகளை முத்தமிடுவது ஆகும் என கிதாபுல் அதப் என்ற நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது. நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மின்பரையும், அன்னாரின் புனித ரௌலாவையும் முத்தமிடுவது கூடுமா? என்று இமாம் அஹ்மது இப்னு ஹன்பல் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி இடத்தில் கேட்டபோது அதில் எதுவித குறையும் இல்லை என்று விடை பகர்ந்தார்கள். ஷாபி மத்ஹபைச் சார்ந்த அறிஞர்களுள் ஒருவரான அபுஸ்ஸைப் அல்யமானி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி மூலம் இவ்வாறு கூறப்படுகின்றது. திருக்குர்ஆன் முஸ்ஹப்புகளையும், ஹதீஸ் கிரந்தங்களையும் முத்தமிடுவது ஆகுமானதாகும்.

(ஆதாரம்: பத்ஹுல் பாரி , பாகம் 03, பக்கம் 475)

நன்றி: ஹலாவத்துல் ஈமான்.

அபூதாலிப் நரகவாதியா?

கேள்வி: அபூதாலிப் அவர்கள் நரகவாதி என்று இப்னு தைமிய்யா போன்றோர் கூறுகின்றனரே! இதற்கு பதில் என்ன?

பதில்: மௌலவி அல்ஹாபிழ் எப்.எம்.இப்றாஹீம் ரப்பானி ரஹிமஹுல்லாஹ் அவர்களின் வஸீலா என்றால் என்ன?’ என்ற நூலிலிருந்து…

அபூதாலிப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தில் மார்க்க அறிஞர்கள் பல்வேறு வகையான கருத்துக்களை கூறுகின்றனர். எனினும் அபூதாலிப் அவர்கள் நிச்சயமாக முனாபிக்கில்லை. காரணம் மக்கத்துக் குறைஷிகள் பெருமானாருக்கு சொல்லொண்ணாத் துயரங்களைத் தந்தபோதெல்லாம் அபூதாலிபவர்கள் நபியவர்களை அரணாக நின்று பாதுகாத்தவர்கள். அவர்களுக்காக பெருமானார் பிரார்த்தனையும் புரிந்தததாக இப்னு தைமிய்யாவே ஒப்புக் கொள்கிறார்.

இன்னும் தப்ஸீர் ரூஹுல் பயானில் அபூதாலிபவர்கள் மரணித்தப் பின்னர் அவர்களை பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கப்ரிலிருந்து உயிர் பெற்றெழச் செய்து அவர்களுக்குக் கலிமாச் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள் என்றும், ஷைகு அப்துல் ஹக் முகத்திஸ் திஹ்லவி ரஹிமஹுல்லாஹ் அவர்கள் தங்களின் மதாரிஜுன் நுபுவ்வத் என்னும் நூலில், அபூதாலிபவர்களின் மரணம் ஈமானோடு தான் நிகழ்ந்ததென்று உறுதிப்படுத்துகின்றனர். மேலும் தைமிய்யா ஒரு ஹதீஸை சுட்டிக் காண்பிக்கின்றார். அதாவது:

அப்பாஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் ஒரு முறை பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம், அபூதாலிப் தங்களுக்குப் பல ஒத்தாசைகள் செய்திருக்கிறார். பல சந்தர்ப்பங்களில் எதிரிகளின் தாக்குதல்களிலிருந்துத் தங்களை காப்பாற்றியுள்ளார். எனவே தாங்கள் அவருக்கு ஏதாவது உபகாரம் புரிந்தீர்களா? என்று வினவியதற்கு திருநபியவர்கள், ஆம். இப்பொழுது அவர் நரகத்தின் ஓரத்தில் இருக்கிறார். நான் அல்லாஹ்விடம் மன்றாடி(ஷபாஃஅத் செய்து) இதனைச் செய்யவில்லையாயின் அவர் நரகத்தின் அடித்தட்டில் இருந்திருப்பார் என்ற ஹதீஸை அபூதாலிபின் குப்ருக்குச் சான்றாக வைக்கிறார் தைமிய்யா.

ஆனால் மேற்கண்ட ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ள வார்த்தையில் ‘அபூதாலிபவர்கள் நரகத்தின் மேல்  ஓரத்தில் இருக்கிறார்’ என்பதாக நபியவர்களைக் கொண்டு கூறப்பட்டுள்ள வாக்கியம் மிக மிக கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

ஏனெனில் நபியவர்கள் ‘நரகத்தின் மேல்’ என்பதற்கு நரகம் ஏழு தட்டுக்களை கொண்டதாக இருப்பதால், ‘மேல்’ என்னும் பதத்திற்கு நரகத்தின் முதல்தட்டு என்றும், ‘ஓரத்தில் இருக்கிறார்’ என்னும் பதத்திற்கு நரகத்தின் அருகாமை என்பதாகவும் பொருள் கொள்ள வேண்டும். அதாவது, அபூதாலிபவர்கள் நரகத்துடைய முதல் தட்டின் அருகில் இருந்து கொண்டிருக்கிறார் என்பது மேற்கண்ட ஹதீஸின் கருத்தாகும். ஆதலால் அபூதாலிபிடம் ஈமான் இருக்கிறது. எனினும் அது பூரணத்துவம் பெற்றதாயில்லையாகையால், நரகத்தின் முதல் தட்டுடைய அருகாமையில் இருக்கின்றார் என்பதாகப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். அதை விடுத்து, அபூதாலிபவர்கள் காபிராகவோ, முனாபிக்காகவோ இருந்தாரெனத் தைமிய்யாக் கூறுவது சுத்த அபத்தமான ஒன்றாகும்.

அடுத்து தைமிய்யாவின் இரண்டாவது ஹதீஸைக் கவனிப்போம்:

அபூஸயீத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கூறுகின்றனர். ஒருமுறை பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் சிறிய தந்தை அபூதாலிபைப் பற்றி கூறப்பட்டது. அப்பொழுது நபியவர்கள் மறுமையில் எனது சிபாரிசு அபூதாலிபுக்கு நல்ல பலனை அளிக்குமென்று நம்புகிறேன். நெருப்பின் மேல் பகுதியில் அவரை நியமிக்கப்படும். அவரின் இரு கரண்டைக் கால்களை நெருப்பு மூடி நிற்கும். இதனால் அவரது மூளை உருகி வடிந்து கொண்டிருக்கும். நரகவாதிகளில் அபூதாலிப் ஒருவர் மட்டும்தான் நெருப்பிலான இரு மிதியடிகள் அணிந்திருப்பார். அதிலிருந்து வெப்பம் மூளை வரையிலும் மேலே சென்று மூளையை உருகச் செய்து கொண்டிருக்கும்’ என்ற இந்த ஹதீஸை அபூதாலிபவர்களின் குப்ருக்கு இரண்டாவது சான்றாக கொண்டு வருகிறார் தைமிய்யா. இனி இதன் விளக்கமாகிறது:

பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மேற்கூறப்பட்ட இரு ஹதீஸுகளுடைய  எந்த வாhத்தையிலும் அபூதாலிபவர்கள் நரகவாதியென்றோ, நகரத்திலிருக்கிறார் என்றோ கூறப்படவில்லை.

மாறாக நரகத்தின் அருகாமையிலும், நெரப்பிலான இரு மிதியடிகளையும் அணிந்துள்ளார் என்று மட்டும் கூறப்பட்டுள்ளதை வாசகர்கள் கவனத்தில் கொள்வது அவசியம். பின்னும் மறுமையில் அபூதாலிபின் நிலை மேற்கண்ட வண்ணமிருக்கும். ஆயினும் எனது சிபாரிசு அபூதாலிபை அந்நிலையிலிருந்தும் விடுவித்துவிடுமென நபியவர்கள் கூறுகின்றனர்.

எனெனில் முந்திய ஹதீஸில் அபூதாலிபவர்கள் நகரத்தின் மேல் தட்டின் அருகாமையிலிருக்கிறார் என்னும் வாக்கியம் இரண்டாவது ஹதீஸிலும் சுட்டிக் காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன்பின் அபூதாலிபவர்களின் நிலை நபியவர்கள் ஷபாஅத்து செய்யுமுன் வரை மேற்கண்ட வண்ணமாயிருக்கும். ஆயினும் எனது சிபாரிசு நல்ல பலகை அபூதாலிபுக்கு கொடுத்து, மேற்கண்ட அத்துன்பமும் அவரை விட்டுப் பரிபூரணமாக நீங்கி விடுமென்று நபியவர்கள் இஷாரா செய்கின்றார்கள்.

காரணம், பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் முந்திய ஹதீஸில் அபூதாலிபவர்களுக்காக வேண்டி நான் இறைவனிடம் ஷபாஅத்துச் செய்துள்ளேன் என்றும், இரண்டாது ஹதழுஸில் மறுமையில் மீண்டும் நான் அவருக்காக ஷபாஅத் செய்வேன் என்றும் அதன் காரணமாக அவருக்கு அது நல்ல பலனைக் கொடுக்கும் என்றும் கூறியுள்ளதால நல்ல பலனாகிறது நரக கஷ்டத்தை விட்டு முழுமையாக நீங்குவதாகையால் திருநபியவர்கள் இவ்விதம் சொன்னார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மேலும் நபியவர்கள் மீது கொஞ்சமும் பிரியமோ, பற்றுதலோ இல்லாத அபூலஹப் நபியவர்கள் பிறந்தச் செய்தியினைக் கேட்ட சந்தோஷத்திற்காக அச்செய்தி கொண்டு வந்த அடிமைப் பெண்ணைத் தன் கலிமா விரலைச் சுட்டிக் காண்பித்து, அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுதலை செய்த ஒரே காரணத்திற்காக, அவன் எந்தத் திங்களன்று விடுதலை செய்தானோ, அந்த ஒவ்வொரு திங்களன்றும் அவனது நரக வேதனை எளிதாக்கப்படுவதுடன், அவன் சுட்டிக் காட்டிய பெருவிரலிலிருந்து பால் போன்ற (பால் என்றும் கூறப்படுகின்றது) ஒரு திரவம் வெளிப்பட்டு அது அவனுக்கு உணவாக அளிக்கப்படுகின்றது.

பின்னும் அபூலஹப் தன் சந்ததியில் ஒரு ஆண் குழந்தைப் பிறந்துள்ளது என்பதற்காகச் சந்தோஷமுற்று அவ்வடிமையை விடுதலை செய்தானேயன்றி பிறந்துள்ளது அல்லாஹ்வின் ரஸூல்தான் என்பதற்காக அடைந்த சந்தோஷமல்ல. இல்லையில்லை. பிறந்துள்ளது அல்லாஹ்வுடைய ரஸூல்தான் என்பதைத் தெரிந்துதான் அடிமையை விடுதலை செய்தானெனக் கூறப்பட்டால், பிற்காலத்தில் நபியவர்கள் தங்களின் நுபுவ்வத்தை நபித்துவத்தைப் பிரகடனப்படுத்தியபோது அவன் அதனை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும்? மறுக்க வேண்டும்? என்னும் சங்கடமான கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் தர வேண்டிய இக்கட்டான நிலை உருவாகும்.

எவ்வாறாயினும் அபூலஹபுக்கு ஒவ்வொரு திங்களன்றும் நரகில் அவனது வேதனை லேசாக்கப்படுவதும், அவனுக்கு உணவும் வழங்கப்படுவகிறதென்றால், பெருமானாரின் சிறிய தந்தை அபூதாலிபவர்கள் சுமார் எட்டு வயதிலிருந்து தாம் இறக்கும் காலம் வரை பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீது தனதன்பு அனைத்தையும் பொழிந்து, சீராட்டிப் பாராட்டி, இரவு பகல் பாராது நபியவர்களுக்காகவே, அவர்களின் நலனுக்காகவே தம் வாழ்வை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அபூதாலிபவர்கள் நிலை மறுமையில் என்னவாகுமென்பது வெள்ளிடைமலை. இவற்றையெல்லாம் கொஞ்சம் கூட சிந்தித்துப் பார்க்காமல் அபூதாலிப் காபிர் என்றோ, முனாபிக் என்றோ, முஷ்ரிக் என்றோ கூறுகின்ற தைமிய்யாவின் போக்கு பெரும் ஆச்சரியத்தை தோற்றுவிக்கின்றது.

மேலும் தைமிய்யா குறிப்பிடுவது Nhல பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் காபிர்களுக்காக இறைவனிடம், இறiவா! இவர்களை நேர்வழியின்பால் திருப்புவாயாக! இவர்களுக்கு ணவும் அளித்தருள்வாயாக எனக் கேட்டுள்ள பிரார்த்தனையைக் கவனிக்குங்கால் உலகில் பெருமானார் காபிர்களுக்கெல்லாம் பிரார்த்தித்திருக்கும்போது, இன்னும் மறுமையிலும், காபிர்களுக்கு ஷபாஅத்தும் செய்வார்களெனக் கூறப்பட்டுள்ளபோது பெருமானார் மீது நீங்கா அன்பு கொண்டிருந்த அபூதாலிபவர்களுக்கு மறுமையிலும், இவ்வுலகிலும ஏன் ஷபாஃஅத் செய்ய மாட்டார்கள்? மேலும் பெருமானரவர்கள் அபூதாலிப் அவர்களுக்காக நான் ஷபாஅத்துச் செய்வேன் என்பதாகக் கூறியுள்ளதும் கவனிக்கத் தக்கது.

இன்னும் ஒரு நபித்தோழரின் மறுமை நிலைப்பற்றி அவரிடம் பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறும்போத, நீர் யாரை அதிகமாக நேசிக்கின்றீரோ அவருடன்தான் மறுமையில் இருப்பீர் எனக் கூற, அத்தோழர் நபியே! நான் தங்களைத்தான் அதிகமதிகம் நேசிக்கின்றேன் எனக் கூறி மறுமையில் தாம் நபியவர்களுடனிருப்பதை உறுதிப்படுத்தினார். அந்தநபித்தோழரின் பெயர் ஸவ்பான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு என்பதாகும். இவ்வாறே ஈமானை பற்றி உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் பெருமானார் கூறும்போது,

ஒருவர் அவர்  தமது பெற்றோர் பிள்ளை அனைத்து மனிதர்களைக் காண என்னை அதிகமாக நேசிக்காதவரை அவர் முஃமினாக மாட்டார். (புகாரி) என்றும் கூறியுள்ள இவ்விரு ஹதீஸையும் கவனித்தால், எவர் எல்லாவற்றையும் விட பெருமானாரை அதிகமதிகம் நேசிக்கின்றாரோ, அவரே முஃமினென்றும், யாரை அதிகமாக நேசித்தாரோ அவருடன்தான் மறுமையிலிருப்பார் எனக் கூறியுள்ளதால்,

பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களை தம்முயிரை விட ஏன்! உலகிலுள்ள அனைத்துப் பொருட்களைக் காணவும் அதிகம் நேசித்தவர்கள் அபூதாலிபவர்கள். இன்னும் சிற்சில சந்தர்ப்பங்களில் தம்முயிரைக் கூட பணயம் வைத்து எதிரிகளின் தாக்குதல்களிலிருந்து நபியவர்களைக் காப்பாற்றியுள்ளனர் என்பது அப்பாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஹதீஸைக் கொண்டு தைமிய்யாவே அபூதாலிபவர்களின் நிலையையும், அவர்தம் நபியின் மீது கொண்டிருந்த நேசத்தையும் உறுதிப்படுத்துவதால் அபூதாலிப் முஃமினா? அல்லது காபிரா? மறுமையில் அவர் யாருடனிருப்பார்கள்? அவர்களின் மறுமைப் பற்றிய முடிவு என்னவாகுமென்பதை தைமிய்யாவின் சீடர்களே நிர்ணயிக்கட்டும்.

குறிப்பு: அபூதாலிப் நாயகம் பற்றி அவர் நரகவாதி என்று தவறான கண்ணோட்டத்தை  நீக்கும் விதமாக மிகுந்த ஆதாரங்களுடன் புனித புகாரி ஷரீப் அபூர்வ துஆ கோர்வையாளரும், ஷாதுலிய்யா தரீகாவின் ஷெய்கும், மக்கா ஷரீஃபின் இமாமுமாகிய மௌலானா ஜெய்னி தஹ்லானி இமாம் அவர்கள் எழுதிய  اَسْنَى الْمَطَالِبْ فِيْ نَجَاةِ اَبِيْ  طَالِبْ  என்ற இந்த நூலைப் படித்து விளங்கிக் கொள்ளுங்கள். வீண் விதண்டாவாதம் செய்யாதீர்கள்.

கப்ருஸ்தானில் பள்ளிவாசல் கட்டுவதும் அதன்மீது விரிவாக்கம் செய்வதும் கூடுமா?

அன்டையீர்! அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.

தற்காலத்தில் அனேக ஊர்களில் பழமையான பள்ளிவாசல்கள் இடிக்கப்பட்டு அவை பெரிய பள்ளிவாசல்களாக கட்டப்பட்டு வருகின்றன.

இது பெரும்பாலும் இட நெருக்கடி இருப்பதாகச் சொல்லி இடித்து கட்டப்பட்டாலும் உண்மை நிலை அறிந்தவன் அல்லாஹ்தஆலா மட்டுமே.

பல ஊர்களில் பள்ளிவாசல்ளை சுற்றியே மையவாடிகள் அமைந்துள்ளன. பள்ளிவாசலை விரிவுப்படுத்தும் பொழுது அதைச்சுற்றியுள்ள மையவாடியின் சிலபகுதி பள்ளிவாசலோடு இணைத்தும் இன்னும் சிலபகுதி பள்ளியின் கழிவறை, பாத்ரூம் போன்ற பகுதிகளோடு இணைத்தும் கட்டப்பட்டு வருகின்றன.

சில ஊர்களில் பள்ளிவாசலை மையவாடிப்பகுதியில் விரிவுபடுத்துகின்ற வேளையில் அப்பகுதியில் அடக்கப்பட்ட மையத்துகள் தோண்டி எடுக்கப்பட்டு அவை வேறு இடத்தில் அடக்கப்படுகின்றன.

கப்ரின் மீது தொழுவது, நடப்பது, அமர்வது, அதை அவமதிப்பது, மலம் ஜலம் கழிப்பது, மக்கிய எலும்பை உடைப்பது கூடாது என எச்சரிக்கை தரும் நபிமொழிகள்:

ஹழ்ரத் அனஸ் இப்னு மாலிக் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நான் ஒரு கப்ரை நோக்கி தொழுவதற்காக நின்ற பொழுது என்னை ஹழ்ரத் உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பார்த்து விட்டு உமக்கு முன்னால் கப்ரு இருக்கிறது என்று என்னை (தொழ விடாமல்) தடுத்து விட்டார்கள். (கிதாப்: உம்மதத்துல் காரி)

ஹழரத் அபூமர்ஸத் அல் ஙனவி ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சொன்னார்கள்: கப்ருகளின் மீது அமராதீர்கள். அதை முன்னோக்கித் தொழாதீர்கள். (கிதாப்: முஸ்லிம் ஷரீப்)

ஹழ்ரத் அபூஸயீதுல் குத்ரி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சொன்னார்கள்: பூமி முழுவதும் மஸ்ஜிதாகும் மையவாடி, குளியலறையைத் தவிர. (கிதாப்: திர்மிதி ஷரீப்)

உங்களில் ஒருவர் ஒரு முஸ்லிமுடைய கப்ரின் மீது உட்கார்வதை விட எரிகொள்ளியின் மீது அமர்ந்து அது அவரின் ஆடையை எரித்து தோலை கரிப்பது அவருக்கு மிக்க நல்லதாகும் என பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சொன்னார்கள்;. (கிதாப்: முஸ்லிம் ஷரீப்)

ஹழ்ரத் உமாரதுப்னு ஹஜ்மி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: ஒரு தடைவ நான் கப்ரின் மீது உட்கார்ந்திருந்தேன். அப்பொழுது பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் என்னைப் பார்த்து விட்டு கப்ரின் மீது அமர்ந்திருப்பவரே கீழே இறங்கி வாரும். கப்ராளியை நீர் துன்புறுத்தாதீர் அவர் உன்னை (மறுமையில்) துன்புறுத்த வேண்டாம் எனக் கூறினார்கள். (கிதாப்: மிஷ்காத் ஷரீப்)

ஹழ்ரத் ஜாபிர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நாங்கள் பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் ஒரு இடத்தில் ஜனாஸாவிற்காக சென்றிருந்தோம். அப்பொழுது நபியவர்கள் ஓர் இடத்தில் அமர்ந்தார்கள். நாங்களும் அமர்ந்து கொண்டோம். கப்ரு தோண்டுபவர்கள் கப்ரைத் தோண்டிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது (முன்னால் அடக்கம் செய்யப்பட்ட ஒரு மய்யித்தின்) காலை (எலும்பை)யும் மற்றொரு உறுப்பையும் எடுத்து அதை உடைத்து விட முற்பட்டார்கள். உடனே நபியவர்கள் அதை உடைத்து விடாதீர்கள். ஏனெனில் மய்யித்தின் எலும்பை உடைப்பது அது உயிரோடு இருக்கும்போது அதன் எலும்பை உடைத்தது போலாகும் என்றார்கள். (கிதாப்: ஹாஷியா இப்னு மாஜா)

கப்ரை காலால் மிதிப்பது அது (கப்ராளிக்கு) அவமரியாதையான செயல் என்பதால் அது மக்ரூஹ் ஆகும். (கிதாப்: மராகில் ஃபலாஹ்)
மய்யித் மக்கிப் போனாலும் அதன் மரியாதை மக்கிடவில்லை என்பதால் ஒரு மய்யித்திற்குரிய கப்ரில் வேறொரு மய்யித்தை அடக்கம் செய்வது மக்ரூஹ் ஆகும். (கிதாப்: மதாலிபுல் முஃமினீன்)

வக்பு மற்றும் மையவாடி சட்டம்

ஒரு பள்ளிவாசலை கட்டித் தருபவர் அதற்குரிய இடத்தை வக்பு செய்யும் பொழுதே பள்ளிவாசலைச் சுற்றியுள்ள இடங்களையும் சேர்த்தே பல நன்மையான நோக்கங்களுக்காகவும் வக்பு செய்து விடுவார்.

1.    மையவாடி அமைப்பது
2.    மத்ரஸா கட்டுவது
3.    முஸாபிருக்கான விடுதி கட்டுவது.

மக்பரா மவ்கூபா

வக்பு செய்தவரின் நோக்கத்திற்கு ஏற்றார் போல பள்ளிவாசலை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இருந்து ஏதேனும் ஒரு பகுதியில் மையவாடி அமையும். பின்னர் அதில் மையத்துகள் அடக்கப்பட்ட உடன் அது அவர்களுக்குப் பாத்தியப்பட்ட இடமாக மாறிவிடும். இது மார்க்க வழக்கில் கப்ராளிகளுக்கு வக்பு செய்யப்பட்ட மையவாடி (மவ்கூபா) என அழைக்கப்படுகிறது.

இதில் அடக்கம்செய்யப்பட்ட மய்யித்துகள் மக்கி இத்து அடக்கம் செய்யப்பட்டதற்கான  எந்த அடையாளமும் இல்லாவிட்டாலும் அல்லது பலநூறு ஆண்டுகள் கடந்து விட்டது என்றாலும் அதில் பள்ளிவாசல் கட்டுவதோ அல்லது பள்ளி விரிவாக்கம் செய்வதோ வேறு ஏதேனும் கட்டிடங்கள் கட்டுவதோ ஹராமானதாகும்.

மக்பரா முஸப்பலா

ஓர் ஊர்க்காரர்கள் தொன்றுதொட்டு ஓர் இடத்தில் மய்யித்தை அடக்கம் செய்து வருகிறார்கள். அந்த இடத்ததை இன்ன நபர்தான் வக்பு செய்தவர் அல்லது இன்ன நபருக்கு உரிமையான இடமாக இருந்தது போன்ற விபரங்கள் எல்லாம் தெரிந்ததாகவோ தெரியாததாகவோ இருக்கும். இதை மார்க்கம் மக்கள் காலங்காலமாக மய்யித்துகள அடக்கி வரும் மையவாடிகள் (மக்பரா முஸப்பலா) என அழைக்கிறது.

மேற்கண்ட இரு மையவாடிகளிலும் மய்யித்துக்களைத் தவிர பள்ளி கட்டுவதோ பள்ளி விரிவாக்கம் செய்வதோ மதரஸா கட்டுவதோ கூடாது.  மார்க்கத்தில்  தடை செய்யப்பட்ட காரியமாகும்.

மக்பரா மம்லூகா

தனி நபருக்கு சொந்தமான ஓர் இடத்தில் மையவாடி இருந்தால் அதை தனிநபருக்கு பாத்தியப்பட்ட மையவாடி (மக்பரத மம்லூகா) என மார்க்கம் சொல்கிறது.

இதில் அடக்கம் செய்யப்பட்ட மய்யித்துகள் இத்து மக்கி அதன் அடையாளமே காணமுடியாதவாறு ஆகிவிட்டாலும் மையவாடி உரிமையாளன் அதில் எவ்வித தேவையுமில்லாமல் பள்ளிவாசல் கட்டுவதோ,வீடு கட்டுவதோ மக்ரூஹ் என்றே தீர்ப்பளித்துள்ளது.

ஹனபி-ஷாபிஈ இமாம்களின் தீர்ப்பு

ஒரு ஊரில் பள்ளிவாசல் இருக்கிறது. ஆனால் அப்பள்ளிக்கு மஹல்லாவாசிகள் என்று யாரும் இல்லை. வேறுயாரம் அப்பள்ளியை தேவையுள்ளதாக கருதவில்லை. எனவே அப்பள்ளயை மையவாடியாக அமைத்துக் கொள்ளலாமா? என ஹனபி இமாம் காஜி சம்சுல் அயிம்மா மஹ்மூத் அல் அவ்ஸ்ஜன்தி ரஹிமஹுல்லாஹு என்பவர்களிடம் பத்வா கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூடாது என்றார்கள். அவர்களிடமே மீண்டும் ஒரு பத்வாகேட்கப்பட்டது. ஒரு ஊரில் மையவாடி உள்ளது. அதில் மய்யித் அடக்கம் செய்யப்பட்டதற்கான சில எலும்புத் துண்டுகள் கூட காணமுடியாதபடி மக்கிவிட்டது. அதில் வேளாண்மையோ வேறு வகையில் அதை பயன்படுத்துவதோ கூடுமா? அதற்கு அவர்கள் (மய்யித்துகள் இத்துமக்கி அழிந்து விட்டாலும் அதை எதற்கும் பயன்படுத்துவது கூடாது) அந்த இடம் மையவாடியின் சட்டத்தில் சேர்ந்தது என்றார்கள். (கிதாப்: பதாவா ஹின்தியா)

அல்லாமா முல்லா அலிகாரி ரஹிமஹுல்லாஹ் சொல்கிறார்கள்:

ஒருவன் தன் சொந்ந நிலத்தில் அடக்கம் செய்த மய்யித் மக்கிவிட்டால் அதில் கட்டிடம் கட்டுவது மக்ரூஹ் ஆகும். ஆனால் அதுவே மக்பரா முஸப்பலா – பொது மையவாடியாக இருந்தால் அதில் கட்டிடம் கட்டுவது ஹராமாகும். அது பள்ளிவாசலாக இருந்தாலும் அதை இடித்து விட வேண்டும். (கிதாப்: மிர்காத் ஷரஹு மிஷகாத்)

அல்லாமா இமாம் நவவீ ரஹிமஹுல்லாஹ் சொல்கிறார்கள்:

மக்பரா முஸப்பலா – பொது கப்ருஸ்தானில் கட்டிடம் கட்டப்பட்டால் அது இடிக்கப்பட வேண்டும். (கிதாப்: மின்ஹாஜ்)

வக்பு செய்யப்பட்ட மையவாடிகள் முஸப்பலாவான (பொது) மையவாடிகளின் மீது குப்பா வீடு பள்ளிவாசல் போன்றவைகளை கட்டுவது ஹராமாகும்.மீறி கட்டப்பட்டிருந்தால் அதை இடிப்பது வாஜிபாகும். (கிதாப்: பத்ஹுல் முஈன் இஆனா)

நபிமார்கள் ஷுஹதாக்கள் சாலிஹீன்கள் போன்ற நல்லோர்களின் கப்ருகள் மீது ஜியாரத்தை நாடி குப்பாக்கள் கட்டுவது கூடும். அது பொது கப்ருஸ்தா(மக்பரா முஸப்பலா) னாக இருப்பினும் ஆகுமானதே. (கிதாப்: இஆனத்துத் தாலிபீன்)

மேற்கண்ட புகஹாக்களின் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் எந்த வகை மையவாடியாக இருந்தாலும் அதில் பள்ளிவாசல் கட்டுவதோ பள்ளி விரிவாக்கம் செய்வதோ வேறு வகையில் பயன்படுத்துவதோ கூடாது என்பது தெளிவு. மேலும் இது தொடர்பாக விளக்கங்கள் பெற கீழே சிலமுக்கிய கிதாபுகளை தருகிறோம். சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பார்ப்பார்களாக.

1.    ஃபதாவா ஆலம்கீரிய்யா
2.    மின்ஹாஜுத் தாலிபீன்
3.    ஃபைளுல் இலாஹில் மாலிக்
4.    ஃபத்ஹுல் முஈன்
5.    புஜைரமி
6.    இக்னாஃ
7.    துஹ்பதுல் முஹ்தாஜ்
8.    ஹாஷியதுல் பாஜுரி – இப்னு காசிம்
9.    1935 ல் சென்னை காஜி மௌலானா முஃப்தி முஹம்மத் தமீம் ஆலிம் சாஹிப் அவர்கள் வெளியிட்ட பத்வா
10.    04-09-2002 ல் தலைமை காஜி டாக்டர் சலாஹுத்தீன் அய்யூப் அவர்கள் வெளியிட்ட பத்வா
11.    ஃபதாவா பாக்கியாத்
12.    ஜவாஹிருல் மஸாயில் -அறபுத் தமிழ்
13.    மஙானி

தவறான சில ஃபத்வாக்கள்

ஃபிக்ஹு கிதாபுகளில் மய்யித் மக்கி அழிந்து விட்டால் அதில் கட்டிடங்கள் கட்டுவதும் வேளாண்மை செய்வதும் கூடும் என்று பொதுவாக கூறப்பட்டுள்ளது.

இது தனிநபருக்கு சொந்தமான நிலத்தில் வழங்கப்பட்ட அனுமதி என்ற காலத்தால் பின்வந்த புகஹாக்கள் விளக்ம் அளித்துள்ளார்கள்.

இதைச் சரிவர புரிந்து கொள்ளாத சிலர் இதை பொது அனுமதியாக எடுத்துக் கொண்டு எல்லா இடங்களிலும் கூடும் என்று பத்வாவை வழங்கி வருகிறார்கள்.

அதிலும் குறிப்பாக தேவ்பந்திய வஹ்ஹாபிகளே இதுமாதிரியான ஃபத்வாக்களை தருகிறார்கள். இவர்கள் எப்பவுமே தங்கள் கொள்கைக்கு சாதகம் பாதகம் பார்த்தே ஃபத்வா தருவார்கள்.

.மார்க்கத்திற்கு முரணில்லாத வகையில் நடைபெறுகின்ற சில சுன்னத்தான (வஸீலா தேடுவது, பாத்திஹா, மவ்லூது, ஈசால் தவாப் உருஸ், மீலாது)  போன்ற காரியங்களைக் கூட கூடாது பித்அத், ஷிர்க் என்று கூறுகிறவர்கள்.

மார்க்கத்தில் தடைசெய்யப்பட்ட (பொது கப்ருஸ்தானில் பள்ளி கட்டுவது, பள்ளி விரிவாக்கம் செய்வது) போன்ற காரியங்களைப் பற்றி சரியான புரிதல் இன்மையினாலும் தங்களை அதிமேதாவிகள் என்ற நினைப்பினாலும் கூடும் என்றும் ஆகும்  என்றும் ஃபத்வா வழங்கி வருகிறார்கள்.

இவர்களின் இந்த வழிகெட்ட கொள்கைகளையும் உண்மை நிலைமையையும் அறியாத பாமர ஆலிம்களும் புகழ் விரும்பிகளான சில தனவந்தர்களும் இவர்களின் தவறான ஃபத்வாவை பெற்று பொது கப்ருகளின் மீது பள்ளிவாசல்களையோ பள்ளி விரிவாக்கமோ செய்து விடுகிறார்கள்.

மார்க்கம் அனுமதி வழங்கிய காரியத்தை தடை செய்யவோ தடை செய்யப்பட்ட காரியங்களை அனுமதிக்கவோ யாருக்கும் எவ்வித அனுமதியும் இல்லை.

இந்நிலையில் உண்மையை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய ஆலிம்கள் பாமரராய் இருப்பதும் அல்லது பணம் பார்த்து மார்க்கம் சொல்வதும் பெரும் குற்றம் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இதனால் ஏற்படும் பாவங்கள்

1.    கப்ருகளின் மீது நடப்பது கூடாது என்று வரக்கூடிய ஹதீதுகளுக்கு மாறு செய்யும் நிலை.
2.    தனிநபர் நடப்பதே கூடாது என்னும்போது ஐங்காலத் தொழுகைக்கு வரக்கூடியவர்கள் ஜும்ஆ பள்ளியாக இருந்தால் பெரும் திரளாக வரக்கூடிய மக்கள் யாவரும் அந்த கப்ருகள் உள்ள இடத்தில் நடந்து செல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. இது மிகப் பெரிய பாவமாகும்.
3.    பள்ளிவாசலின் ஹுக்மில் இல்லாத முஸப்பலா வான இடத்தில் இஃதிகாப் இருப்பதும் கூடாது. அதில் தனித்தோ ஜமாஅத்தாகவோ தொழுதாலும் பள்ளியில் தொழுத நன்மைகள் கிடைக்காது.
4.    (ஹக்குல் மக்பூர்) அங்கு அடக்கப்பட்ட மய்யித்துகளுக்குரிய உரிமை மீறப்படுகிறது. மய்யித்துகளின் பிள்ளைகள் சொந்தங்கள் அவர்களின் கப்ருகளை ஜியாரத் செய்து அவர்களுக்காக பாவமன்னிப்பும் தேடுவார்கள். அவர்களின் கப்ரை சுவனப்பூங்காவாக ஆக்கி வைப்பாயாக என்று துஆவும் செய்வார்கள். இந்த வாய்ப்பையும் கப்ராளிகள் இழந்து விடுகிறார்கள். அவர்களுக்கு கிடைக்கும் நன்மைகளும் இல்லாமல் ஆகிவிடுகிறது.

ஆகவே, முஸ்லிம் சகோதரர்களே!

மார்க்க ஷரீஅத் சட்டத்திற்கு மாற்றமாக கப்ருஸ்தானில் பள்ளிவாசல் கட்டுவது போன்ற பாவச் செயல்களைச் செய்யாமல் மார்க்கத்தைப் பேணி நடக்க அல்லாஹ் தஆலா தஃவ்பீக் செய்வானாக. ஆமீன்.

1300 ஆண்டுகள் பாரம்பரியம்மிக்க மத்ஹப் சட்டங்கள்

இஸ்லாமிய பாரம்பரியம் மிக்க மத்ஹப் சட்டங்களைப் பின்பற்றி ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்த முஸ்லிம்கள் மத்தியில் புதுப்புது பெயர்களில் சில குழப்பவாதிகள் வந்தார்கள். நாங்கள் குர்ஆன் ஹதீத் மட்டும் சொல்வோம் என்றார்கள். அவர்கள் குர்ஆன் ஹதீத் சொன்னதால் ஏற்பட்ட பின்விளைவுகள் சில:
மார்க்க மேதைகளான இமாம்களை பின்பற்றாமை.
எவ்வித தகுதியுமின்றி குர்ஆன் ஹதீதை ஆய்வு செய்யலாம் என்னும் தவறான எண்ணம்.
பாதிஹா கூடாது கூட்டுத் துவாவில் சேர்வது கூடாது.
குடும்ப உறவுகள் பிரிந்தது.
முஸ்லிம்களின் ஒற்றுமை சீர்குலைந்தது
தங்கள் கொள்கைகளைச் சேரா முஸ்லிம்களை முஷ்ரிக்குகளாக ஆக்கியது
இன்னும் ஏராளம் உள்ளன.
குர்ஆனுக்கும் ஹதீதுக்கும் ஸஹாபாக்கள் கொடுத்த முழு விளக்கங்களை வைத்து மார்க்க சட்டங்களை விளக்கமாக வகுத்தும் தொகுத்தும் கொடுத்தவர்கள் நாற்பெரும் இமாம் பெருமக்கள். இம்மேதைகள் தொகுத்து வழங்கிய மத்ஹப் சட்டங்களை ஒவ்வொருவரும் கட்டாயம் பின்பற்ற வேண்டும். இதை ஒருவன் புறக்கணித்தால் தானும் வழிகெட்டு பிறரையும் வழிகெடுத்து முடிவில் இறைமறுப்பில் வீழும் அபாயம் உண்டு என அல்லாமா ஸாவி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.
பெரும்பெரும் முஹத்திதீன்களும் சூபிகளும் மத்ஹப்களைப் பின்பற்றியே நடந்துள்ளார்கள்.

1.    இமாம் புகாரி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
2.    இமாம் முஸ்லிம் ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
3.    இமாம் திர்மிதீ ரஹிமஹுல்லாஹஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
4.    இமாம் அபூதாவூப் ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
5.    இமாம் இப்னு மாஜா ரஹிமஹுல்லாஹ் ஹன்பலி மத்ஹப்
6.    இமாம் நஸாயீ ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
7.    இமாம் இப்னுஹுஸைமா ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
8.    இமாம் நவவீ ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
9.    இமாம் கஸ்ஸாலி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
10.   இமாம் இஸ்ஸுத்தீன் ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
11.   இமாம் ராஃபிஇ ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
12.   இமாம் சுபுகி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
13.   இமாம் ஜலாலுத்தீன் சுயூதி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
14.   இமாம் இப்னு ஹஜர் அஸ்கலானி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
15.   இமாம் முஹம்மதுத ரமலி ரஹிமஹுல்லாஹ் ஷாபியீ மத்ஹப்
16.   குத்புல் அக்தாப் முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் ஜீலானி ரலியல்லாஹு அன்ஹு ஷாபியீ மத்ஹப்

-மஜ்லிஸு அஹ்லிஸ்ஸுன்னத்தி வல்ஜமாஆ

உடன்குடி, தூத்துக்குடி மாவட்டம்.

ஹிந்து ஞானமும் இஸ்லாமிய ஞானமும்

இஸ்லாமிய ஞானத்திற்கும் ஹிந்து மத ஞானத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் – நாம் நமது ஜீவன் படைக்கப்பட்டது என்றும், புதிதானது என்றும் சொல்கின்றோம். ஹிந்து ஞானிகளோ நமது ஜீவன் – அதாவது ஆத்மா படைக்கப்பட்டதல்ல. அது அனாதியானது என்கின்றனர். மேலும் நம் ஜீவன் அனாதியானபடியால், நாம்தான் தெய்வம் என்பார்கள். இதற்கதிகம் அவர்களுக்குப் படித்தரங்கள் இல்லை. நாம்அல்லாஹுத்தஆலாவை இரண்டு பிரிவுகளாக பிரித்துள்ளோம். ஒன்று அகம் (பாத்தின்) மற்றது புறம் (ளாகிர்) ஆத்ம உலகம் (ஆலம் அர்வாஹ்), சூக்கும உலகம் (ஆலம் மிதால்), ஜட உலகம் (ஆலம் அஜ்ஸாம்) ஆகியவற்றைப் புறம் என்றும், அஹதிய்யுத், வஹ்தத், வாஹிதிய்யத் ஆகியவைகளை அகம் என்றும் பிரித்துப் பேசியுள்ளோம்.

ஹிந்து ஞானிகள் சடதத்துவம், சூக்குமம், பிராணம், காமம், மனம், புத்தி, ஆத்மா என்ற படித்தரங்களை பிரித்து உள்ளார்கள். ஆத்மாவுக்கு மேல் அவர்களுக்கு படித்தரம் இல்லை.

நமது ஞானம் எத்தகையது என்பதை நன்கு உணர 'தன்ஸீஹ்', 'தஷ்பீஹ்' பற்றி நன்கு அநிய வேண்டும்.

தன்ஸீஹ் என்றால்; அல்லாஹுத்தஆலாவை ஒப்புவமைகளை விட்டும் தூய்மையாக்குவதாகும். தஷ்பீஹ் என்பது ஒப்புவமைகள் மூலம் அவனை அறிவதாகும்.

தன்ஸீஹ் இரண்டு வகைப்படும். சம்பூரணமான தன்ஸீஹ் (தன்ஸீஹுல் கதீம்)- அவன் உள்ளமையைப் பற்றி தனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது என்ற ஞானம் உண்டாவதாம். 'இறைவன் தன்னுடன் ஒரு பொருளும் இல்லாதிருந்தான். இப்போதும் அப்போது இருந்தபடியே இருக்கிறான் என்று நபி பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அருளியுள்ளபடி அவனை யாவையும் விட்டு நீக்கிப் பரிசுத்தம் ஆக்குவதாம்.  இந்தத் தன்ஸீஹ் இன்னபடியானது என்று யாரும் அறியக் கூடாதது.

இரண்டாவது வகை:  அவனை ஒப்புவமைகளை விட்டும் நீக்குவதாகும். உதாணம்: அவன் யாரையும் பெறவுமில்லை. அவனை யாரும் பெறவுமில்லை' என்பதில் ஒரு மனிதன் வேறொருவரிலிருந்து வெளியானது நமது மனத்துள் காட்சியாகி அதை விட்டும் இறைவனை விலக்கிப் பரிசுத்தமாக்குவதாம்.

தஷ்பீஹ் என்பது அல்லாஹுத்தஆலா வெளிப்படை(ளாஹிர்) ஆனவன் என்பதால், அவனை ஒப்புவமை கொண்டு அறிவதாம்.

இறைவன் தன் திருமறையில் 'அவனைப் போல் ஒரு பொருளுமில்லை' என்று தன்ஸீஹாக்கியும், 'அவன் கேட்பவனும்- பார்ப்பவனுமாய் இருக்கிறான் என்று தஷ்பீஹாக்கியும் பேசியுள்ளான். அவனை தஷ்பீஹ் இல்லாமல் தன்ஸீஹாக்கினால், அவனை தன்ஸீஹைக் கொண்டு மட்டுப்படுத்தியதாக ஆகிவிடும். அவனைத் தன்ஸீஹில்லாமல் தஷ்பீஹாக்கினால், அவனைத் தஷ்பீஹைக் கொண்டு மட்டுப்படுத்தியதாக விடும். இப்னு அரபி ரலியல்லாஹுஅன்ஹு அவர்கள் 'புஸூஸுல் ஹிகமில்'…

நீ தன்ஸீஹாக்கிப் பேசினால் கட்டுப்படுத்தி விட்டாய்: கஷ்பீஹாக்கிப் பேசினால் மட்டுப்படுத்திவிட்டாய், இரண்டாகவும் பேசினால் நீ நேர்வழியிலானவனாவாய், அறிவுடையோர்க்கு வழிகாட்டும் தலைவனாவாய் என்கின்றனர்.
 

கனவுலகம்.

கனவு மூன்று வகைப்படும்.

முதலாவது நேர்வழி நடப்பவர்களுக்கு அல்லாஹுத்தஆலாவிடமிருந்து உண்டாகும் நற்செய்தி. இது 'புஷ்ரு' எனப்படும். இரண்டாவது தன் மனத்தைக் கொண்டு உண்டாகும் கனவு. மூன்றாவது ஷைத்தானின் தூண்டுதலாக வரும் கனவு.

நேர்வழி நடப்பவர்களுக்கு வரும் கனவு நபித்துவத்தில் (நுபுவ்வத்தில்) நாற்பத்தாறில் ஒரு பங்காய் இருக்குமென்று நபி நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அருளியுள்ளார்கள். அல்லாஹுத்தஆலா கனவுக்காக அமரர் ஒருவரை திட்டப்படுத்தியுள்ளான். அவர் பெயர் ரூஹு என்பதாகும். அவர் கீழ்வானத்துக்கு உரியவர். தூங்குபவர்களுக்குத் தெரியும் உருவங்கள் எல்லாம் அவர் கையிலிருக்கும். ஒருவன் தூங்கினால் அல்லது தூங்காமல் தன்னை மறந்தவனாய் இருந்தால், அல்லது 'நாஸ்தி'யின் நிலையிலிருந்தால் அப்போது அந்த அமரர் காட்டுபவை விழிப்பேற்பட்டதும் நினைவுக்கு வரும். இதில் மூன்று பதவிகளுண்டு. முதலாவது அவனிருக்கும் தானத்தையும், அவன் குணங்களையும் விளக்கும் கனவு. இரண்டாவது அவனுடைய நிலையைக் காட்'டும் கனவு. மூன்றாவது சன்மார்க்க ஞானங்கள் வெளியாகும் கனவு. இவற்றில் பூரண அழகுமிக்க உருவமாகக் காட்சியாகித் தன்னுடன் அது பேசவும், தான் அதற்கு மரியாதை காட்டி பணிவுடன் இருக்கக் கண்டால் அது உண்மையான அமரர் தோன்றும் கனவாய் இருக்கும். அழகிய உருவங்களையும், அவலட்சணமான உருவங்களையும் கண்டால் அது தன் நிலைiயை வெளியாக்கும் கனவாகும். தனக்கு முன் நடந்த காரியங்களைச் சேர்ந்த கருமங்கள் தெரிந்தால் அது தன் கீழான மனத்தைக் கொண்டு உண்டான கனவாக இருக்கும். பயங்கரமானவையும், வெறுக்கப்பட்டவையும் தெரிந்தால் அது ஷைத்தானால் உண்டானது என அறிந்து கொள்ளலாம். இத்தகைய கனவை கண்டு விழித்தவன் எழுந்ததும் இடப்புறம் திரும்பி மூன்று தடவை துப்பிவிட்டு, அல்லாஹுத்தஆலாவிடம் அதன் தீங்கை விட்டு கார்மானம் தேடும்படியும், அப்படிச் செய்தால் தீங்கு எதுவும் வராது என்றும் நபி பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். கெட்ட கனவு காண்பவன் அதை பிறரிடம் சொல்லக் கூடாது. அப்படிச்சொன்னால் அவ்விதமே நடந்துவிடும் என்றும் அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

பிசாசும் ஜின்னும்.

கேள்வி: பிசாசு உண்டா இல்லையா?

பதில்: பிசாசு என்ற சொல்லை ஹிந்துக்கள் ஒரு பொருளில் பயன்படுத்துகிறார்கள். நாம் வேறு ஒரு பொருளில் பயன்படுத்துகிறோம். அவர்கள் கொள்கைப்படி இறந்தவர்களில் பாவிகளாவர்களின் ஆவிகள்தாம் பிசாசுகளாக பாவிக்கப்படுகின்றன.

மனிதர்களை ஹிந்து, பௌத்த ஞானிகள்  சடதத்துவ உடல், சூக்கும உடல், பிராணம், காமம், மனம், புத்தி, ஆத்மா ஆகிய ஏழு ஸ்தானங்களாக குறிப்பிடுகிறார்கள். நமது ஞானப்படி சடத்துவ உடலை 'ஜிஸம்' என்றும், சூக்கும உடலை மிதால் என்றும், பிராணனை ரூஹுல் ஹையவானி என்றும், காமத்தை நப்ஸ் அம்மாரா என்றும், மனத்தை நப்ஸ் நாத்திகா என்றும், புத்தியை அக்லு என்றும், ஆத்மாவை ரூஹு என்றும் சொல்லலாம். எனினும் இவற்றிடையே சிறு சிறு வித்தியாசங்கள் உண்டு. நமது ஞானத்தைப் போலவே அவர்களுடையதிலும் சடத்துவ உடல், சூக்கும உடல், பிராணன், காமம் ஆகிய நான்கும் இறந்து அழிந்துபடுபவை என்றும், மனம், புத்தி, ஆத்மாஆகியவை அழியாதவை என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. சற்குணனான மனிதன் இறந்து சடதத்துவம் பிரிந்ததும் சூக்குமம், பிராணன், காமம், மனம் ஆகிய நான்கும் சூக்கும உலகில் சிலகாலம் தரிபட்டிருக்கும். பின்னர் மனம் வேறாகி புத்தியுடனும், ஆத்மாவுடனும் சேர்ந்து தெய்வலோகம் சேர்ந்து கனவின் தன்மையதாய்க் குன்றாத இன்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும். மற்ற நான்கும் அழிந்துபோகும். உலகில் துஷ்டனாகவும், உலக இச்சைகளில் மூழ்கியவனாகவும் வாழ்ந்தவனுடைய மனம் வேறானதும் சூக்குமம், பிராணன், காமம் ஆகிய மூன்றும் ஓர் உருவெடுக்கும். அதற்கு காம ரூபம் என்று பெயர். மரணத்தருவாயில் உலக ஆசைகளில் மனம் லயித்து இன்ன காரியங்களைச் செய்து கொண்டோமில்லையே, எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டுத் தேடிய இத்தனை பொருளையும் விட்டும் பிரிய வேண்டியதாயிற்றே. மனைவி மக்களை இழக்கலாயிற்றே என்று ஆவல் கொண்டவனாக இருந்தவனுடைய ஆவல் அந்தக் காம ரூபத்தை இழுத்துக் கொண்டு அவன் வீட்டைச் சுற்றி சுற்றித் தன் எண்ணங்களை நிறைவேற்ற இயலாமல் ஏங்கித் தவித்து வேதனைப்படும். இதைத்தான் அவர்கள் பிசாசு என்கிறார்கள். இவற்றில் பெரும்பாலனவை மனிதர்களுக்கு தீங்கு செய்ய சக்தியற்றவை. எனினும், ஒரு சில தீங்கு செய்வதுண்டு. மண்ணுலக விளையாட்டுக்களில் மூழ்கிக் கிடந்தவர்களின் காமரூபம் மனிதர்களின் வீடுகளின் மீது கல் எறிவதும், கதவுகளைத் தட்டுவதும், சப்தமுண்டாக்குவதும், வீட்டிலுள்ள சாமான்களைத் தாறுமாறாக அள்ளி வீசுவதுமாகச் சங்கடமுண்டாக்குவதும் உண்டு. திடீரென கொல்லப்பட்டவர்களுடையயும், தூக்கிலிடப்பட்டவர்களுடையவும், தற்கொலை செய்து கொண்டவர்களுடையவுமான காம ரூபங்கள் மிகவும் கொடியவையாய் இருப்பதுமுண்டு. அந்தப் பிசாசுகளின் தன்மைக்கேற்ற பெயர்களால் மனிதர்கள் அவற்றை அழைப்பதுண்டு.

நாம் இவற்றை ஜின்கள் என்று அழைக்கிறோம். இந்த இரண்டு கூற்றுக்களும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவைகளாகத் தோன்றினாலும் யதார்த்தத்தில் இரண்டும் ஒன்றுதான். முஹம்மது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'ஒவ்வொரு குழந்தை பிறக்கும் போதும் ஒரு ஜின்னும் பிறக்கும்' என்று அருளியுள்ளார்கள். மேலும் நம்மோடு ஒரு ஷைத்தானும் இரண்டு அமரர்களும் இருக்கிறார்கள் என்றும் அவர்கள் அருளியுள்ளார்கள்.  'ஷைத்தான் என்பது கீழான மனத்தின் குணம் அல்லது தத்துவம்' என்று இப்னு அரபி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களும் கூறியுள்ளார்கள்.  நாம் ஒரு நன்மையான காரியத்தை செய்யும்படி நம்மைத் தூண்டுவது அமரர்களின் தத்துவம். அதைத் தடுத்து திருப்புவது ஷைத்தானின் தத்துவம். இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் பிசாசு என்பதும், ஜின் என்பதும், ஷைத்தான் என்பதும் ஒன்றுதான் என்று எண்ணக் கூடியதாய் இருக்கிறது. ஆனால், ஹிந்துக்கள் சொல்லுவது போல் இது மனிதர்தான் என்பது தவறாகும். அவர்கள் சொல்படி மனம் என்பதுதான் மனிதனுடைய உள்ளமையாகும். நாமும் நப்ஸு நாத்திகா தான் மனிதனின் உள்ளமை என்று சொல்லுகிறோம். அந்த மனம் அல்லது நப்ஸுந் நாத்திகா நீங்கி ஹிந்துக்கள் சொல்படி நன்மை செய்தவனாயின் தெய்வ லோகத்துக்கும், பாவஞ் செய்தவனாயின் நரக லோகத்துக்கும் போகும். நமது கொள்கைப் படி திரையுலகில் (ஆலம் பர்ஸகில்) ஆகும்.

ஆதாரம்: மெய்ஞ்ஞானப் பேரமுதம் பக்கம் 55-60
 

இறைநேசர்கள் மௌத்தாக மாட்டார்கள். ஒரு வீட்டிலிருந்து இன்னொரு வீட்டிற்கு போவார்கள் என்றதற்கு விளக்கம் தருக:

கேள்வி: இறைநேசர்கள் மௌத்தாக மாட்டார்கள். ஒரு வீட்டிலிருந்து இன்னொரு வீட்டிற்கு போவார்கள் என்றதற்கு விளக்கம் தருக:

பதில்: ரூஹுல் குத்ஸி என்ற ஆத்மாவிற்கு 'ஹயாத் என்ற ஜீவன்' சரீரமாயிருக்கிறது. அந்த ஹயாத்திற்கு ஸ்தூல சரீரம் போர்த்தும் சரீரம் சட்டை போலிருக்கிறது. அது உச்சி தொடுத்து உள்ளங்கால் மட்டிலும் உண்டாயிருக்கிறது. 'ஹயாத்து ரூஹுல் குத்ஸிக்கு ஏவலாளாக இருக்கும். 'ரூஹுல்  குத்ஸியின் கிரியாஸ்தலமானது இரண்டு விழிகளுக்கும் 'நடுவான' கொலு மேடையாயிருக்கும். அது ஜோதிமயமானது. அப்போதுதான் ஓட்டமாட்டமாயிருக்கும். அந்தக் கொலுவை விட்டும் நிஜஸ்தானமான 'குத்ரத்து' புஷ்பத்தில் 'ரூஹுல் குத்ஸி'யைப் போய் தரிசித்தால் சரீரம் விழுந்து போகும். அந்தக் 'குத்ஸியானது' சதாவும் அழியாமல் நிற்கும். அதுதான் 'மஹ்ஷரிலும்' அந்தக் குத்ஸி ரப்பாயிருந்து கேள்வி கேட்கும். அழிந்த 'ஹயாத்து' கைகட்டி நின்று சேவிக்கும். மௌத்துக்கு முன் 'குத்ஸி'யை அறிந்து அதனுடன் பழகி வந்தால் 'குத்ஸி' சொல்லும், என்னை அறிந்து என் மயமானபடியால் உன்னை நான் என்ன கேட்பது? உனக்கு கேள்வி இல்லையென்று சொல்லும். அப்போது இவன் நித்திய சுகத்தைப் பெறுவான்.

மௌத்துக்கு' முன் தானென்ற 'குத்ஸியை' அறியாமலும் பழகாமலிருந்த மூடருக்கு 'காலன்' வந்து முடிகின போது, உடலிலே ஓடிக் கொண்டிருகு;கும் ஆத்மா கண்ணின் நிதானத்தில் வரும்ளூ அப்போது இரண்டு கண்களும் ஆகாயத்தைப் பார்க்கும்ளூ அந்தப் பார்வையை உலகத்தார் 'இஸ்றாயிலுடைய பார்வை' என்றும் 'மிஃராஜ் பார்வை' என்றும் சொல்வார்கள். உண்மையில் அதுதான் பிண்டத்திலிருந்த 'ஹயாத்து' தன் 'அரசனான குத்ஸியை' அண்டத்தில் வந்து சந்தித்ததாகவிருக்கும். இவன் ஏற்கனவே அவைகளை அறிந்திருந்தால் அவனிடம் பிரயாண விடைபெறாமல் வராது. அறியாதபடியாலே இவன் யாரோவென்று உதறிவிட்டு வருகிற பார்வையாயிருக்கும். அவ்விதம் சிரசில் ஏறிய 'ஹயாத்து தன்னெஜமானனான குத்ஸி'யின் சமூகத்திற் சென்று தன் உத்தியோக அதிகாரங்களை ஒப்புக் கொடுக்கும். உடனே 'குத்ஸி' தன் ரப்பிடம் போய் இரண்டறக் கலந்து கொள்ளும். உத்தியோகத்தை ஒப்புக் கொடுக்காத 'ஹயாத்து' மூலத்தில் வந்து பதுங்கிக் கொள்ளும். இதற்கு 'ரூஹானி' என்று சொல்லப்படும். இது துக்க வடிவமாய் கஷ்டமடைந்து அழிவைப் பெறும்.

ஆனால் உன்னுடைய தாயின் கற்பறையில் உன் 'ஹயாத்துடைய ஆலம்' உன் தகப்பன் மூளையாயிருந்தது. அந்த மூளையிலொரு ஒளி உண்டாயிருந்தது. உன்னுடைய வெளிப்பார்வை அந்த ஒளியின் ஜோதியைக் கொண்டாயிருக்கிறது.அந்த ஒளி வஸ்துக்களடங்களையும் அடைய வளைந்து அவைகளை இன்னது இன்னது என்று விபரித்தறிந்து கொள்கிறது. மௌத்திற்குப் பின்னால் சகலதையும் செவியினால் கேட்டும், ஜவாபு சொல்ல குத்ரத்தில்லாமல் குருடாகவும் ஊமையாகவும் ஆகிவிட்டது. ஏனென்றால் அவன் மூச்சு ஒடுங்கி விட்டது. குத்ரத்தும், உசும்புதலும் ரூஹுக்கல்லாமல் ஹயாத்திற்கில்லை. ஹயாத்திற்கு நாட்டமே தவிர யாதொன்றும் கிடையாது. ஆகையால், (மூளை) ஒளிவு விளையும் தானம்ளூ என்கிலும் ரூஹை இழந்திருப்பதால் மௌத்துக்குப் பின்னாலே சடலங்கள் பனாவாகிப் போகிறது.
இனி ரூஹுல் குத்ஸியானது இரு விழிகளுக்கும் நடுவான கொலுவிலிருக்கும். காமிலான ஷெய்குவின் சூரத்தை அந்த இடத்தில் முஷாஹதா செய்து வந்தால் அந்த நாட்டத்தில் வந்து வெளியாகும். அப்போது ஹயாத்து அந்த சூரத்திலுண்டாயிருக்கும். இந்தப்படிக்குத் தரிசித்து வந்தால் சடலம் பனாவாகாது. ஏனென்றால் ரூஹுல் குத்ஸி எக்காலமும் பனாவாகாது. அப்படிப்  போல ஹயாத்தும் பனாவாகாது. இந்த ரூஹையும் ஹயாத்தையும் உடையவர்கள் 'கப்ரிலும்' ஹயாத்தாக இருப்பார்கள். அவர் சடலம் துனியாவிலிருந்த மாதிரியாகத்தானிருக்கும். அவர்கள் நாடினால் பூமியில் வருகிறதும், போகிறதுமாக இருப்பார்கள். அவரை மண் தின்னாது. மற்றும் யாதொன்றும் அணுகாது.துன்யாவில் அவர் மூச்சுக்கொப்புளுக்குக் கீழாலே நின்றும் உச்சியளவில் நடக்கும். கப்ரில் உச்சியில் நின்றும் கொப்புளுக்குக் கீழாலே நடக்கும். இவர் மௌத்தானவரில்லை. இதற்காக வேண்டித்தான் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள்,

'அலா, யின்ன, அவ்லியா, அல்லாஹி, லாயமூதூன, பல், யன்கலிபூன, மின்தாறின், யிலாதாறின்'

என்று திருவுளமானார்கள். இறைநேசர்கள் மௌத்தாகார்கள். எனினும் ஒரு வீட்டை விட்டும் ஒரு வீட்டளவில் போவார்கள் என்றதாயிருக்கும்.

-ஞானப் பிரகாசம் அல்லது நூருல் இர்பான்.

 

மனதை அடக்குவது எப்படி?

கேள்வி: மனதை அடக்குவது எப்படி?

பதில்: மனதனாது குரங்கு போன்று அங்குமிங்கும் அலைபாயும். மனம் இவ்வாறு அலைபாய்வதற்கு மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களே மிக முக்கிய காரணங்களாக அமைகின்றன. இந்த எண்ணங்கள் எங்கிருந்து தோன்றுகின்றன?  என்பதை அறிவது மிகவும் முக்கியமாகும். அதை அறிந்தால்தான் – எண்ணங்களை கட்டுப்படுத்தி அது தோன்றவிடாமல் பண்ணினால்தான் மனதை அடக்க இயலும். இதைக் குறித்து, 'ஞானப் பிரகாசம் அல்லது நூருல் இர்பான்' எனும் நூலில் அதன் ஆசிரியர் அல்ஆரிபு பில்லாஹ் அஷ்ஷெய்கு பூஅலி ஷாஹ்மதார் ஆலிம் ஸாஹிப் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள், ' நமக்கு உண்டாகும் எண்ணங்கள் யாவும், நாபியென்ற தொப்புளிலிருந்தே பிறக்கின்றன. அந்த நாபிஸ்தானத்தை வெட்டவெளியாய் பார்த்துப் பழகி வர வேண்டும். அப்படிப் பார்க்கும் போது, சங்கற்பம் என்னும் எண்ணங்கள் எல்லாம் உதித்த இடத்திலேயே ஒடுங்கும். எப்படியென்றால்? சென்னை பட்டணமென்று மனம் நினைக்க ஆரம்பித்தவுடனே (செ) என்னும் அச்சரம் நாபியிலிருந்து புறப்படும்ளூ அதை நாபியிலிருந்து வெளிவரவிடாமல் உள்முகமாய் அந்த நாபிஸ்தானத்தை ஆகாய ரூபமாய்ப் பார்த்த பாது (செ) என்னும் அச்சரம் உதித்த இடத்திலேயே ஒடுங்கும். முதலச்சரம் ஒடுங்குவதினால் அதன் பிறகு வரும் விஷயங்களெல்லாம் ஒடுங்கிவிடுமென்பதில் சந்தேகமில்லை. ஹக் அல்ஹம்துலில்லாஹ்.' என்கிறார்கள்.