பள்ளிவாசலின்(மஸ்ஜிதின்) ஒழுக்கங்களும் சட்டங்களும்

اِنَّماَ يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللهِ مِنْ اٰمَنَ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وًَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةََ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللهَ فَعَسىٰ اُولٰئِكَ اَنْ يَّكُوْنُوْ نُوْامِنَ الْمُهْتَدِيْن.   

'எவர்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் விசுவாசித்து தொழுகையையும் கடைப்பிடித்து ஜகாத்தும் கொடுத்து வருவதுடன் அல்லாஹ்வையன்றி மற்றெவருக்கும் பயப்படாமலும் இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் அல்லாஹ்வுடைய பள்ளிகளைப் பரிபாலனம் செய்யக் கூடியவர்கள். இத்தகையோர் தாம் நேரான வழியில் இருப்பதாக நம்பத்தக்கவர்கள்.'

பள்ளியோடு அதிக ஈடுபாடு கொள்பவர்களைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கீழ்க்கண்டவாறு புகழ்ந்து கூறியுள்ளார்கள்.

فَقَدْ عَدَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَلْبَهُ مٌتَعَلِّقٌ بِالْمَسْجِدِ مِنْ سَبْعَةٍ يُّظِلُّهُمُ اللهُ بِظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَاظِلَّ اِلَّا ظِلُّهُ .

'பள்ளியில் தனது மனமார –லயித்துப் போயிருப்பவர், இறைவனின் நிழலே அன்றி வேறு நிழல் இல்லாத மறுமை நாளில் (தனது) அர்ஷின் நிழலைக் கொண்டு நிழல் அளிக்கப்படும் ஏழுவகை மனிதர்களில் நின்றுமுள்ளவராவார்'.

பள்ளியில் யாராவது ஒருவர் தொழுது கொண்டிருக்கும்போது மற்றொருவர் குர்ஆனை இரைந்து ஓதுவதும், ஹதீஸ் வஃலு – உபதேசம் சொல்வதும் விலக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனெனில் பள்ளி என்பது தொழுவதற்கு மட்டும் வக்ஃபு செய்யப்பட்ட இடமாகும்.

பள்ளி என்பது அல்லாஹ்வை தொழுவதற்காக ஒரு தலத்தை வரம்பு குறித்து வக்ஃபாகக் கட்டப்பட்டதாயிருக்கும். அது முகடில்லாத்ததாகவும், சுவர்கள் இல்லாத்ததாகவும் இருந்தாலும் சரிதான். அந்த வரம்பை (வக்ஃபாக்கின எல்லையைத்) தவிர மற்றவைகளுக்கு பள்ளி என்ற ஹுக்மு உண்டாகாது.

பள்ளியில் 'இஃதிகாப்' (அல்லாஹ்வுக்காக பள்ளியில் தரித்தல்) என்ற வணக்கம் உண்டாகிறது. ஆனதால் ஜுனூபாளிகள் (முழுக்கு கடமையுள்ளவர்கள்) பெண்களில் 'ஹைளு'(மாதவிடாய்) நிஃபாஸ்(பிள்ளைபேறு தொடக்கு) உள்ளவர்கள் தரிப்பது கூடாது.

மூட்டைப் பூச்சி, கொசு ஆகியவற்றின் இரத்தமாயிருந்தாலும் சரி பள்ளியில் நஜீஸைத் தடவுவது ஹராமாகும். அதனுடைய மண், கல்லை எடுத்துப் போவதும், விரிப்பு, விளக்கு போன்றவற்றைக் கொண்டு போவதும், அல்லது இரவலாக எடுத்துப் போவதும் கூடாது. அவ்வாறே மஸ்ஜிதின் விரிப்புகளை வேறொரு காரியத்திற்கு உபயோகிப்பதும் கூடாது.

மஸ்ஜிதிலுள்ள ஒரு பொருள் பழுதாகி விட்டால் அதை விற்று விட்டால்தான் நல்லது என்றிருப்பின் அதை விற்பது கூடும். வக்ஃபு செய்யப்பட்ட கிதாபுகள் போன்றவற்றை எந்த நிலையிலும் விற்கக் கூடாது. ஒரு (பள்ளித்) தலம் போன்றது பாழாகிப் போயிருந்தாலும் விற்கக் கூடாது. ஒரு பள்ளி உடைந்து அதைச் செம்மைப் படுத்துவதற்கு முடியாததாகி விட்டாலும் அதன் பூமியில் தொழுவதற்கும் இஃதிகாபு இருப்பதற்கும் இடம்பாடு உண்டாகியிருப்பதோடு அதில் ஜுனூபாளிகள் செல்வதற்கும் ஹறாம் என்றிருப்பதால் அத்தலத்தை விற்கக் கூடாது.

பள்ளியில் உள்ள பாய், குவளை போன்றவற்றை வேறு இடங்களிலுள்ள விசேசங்களுக்கு எடுத்துப் போய் புழங்குதல் மிகவும் கெட்ட காரியமாகும். கண்டவர்கள் அதை விலக்குவது விதியாகும்.

பள்ளியை உடைவு போன்ற (ஆபத்தான) வைகளைக் கண்டு பயப்பட்டாலொழிய எந்த நிலையிலும் உடைக்கக் கூடாது.

(ஒரு பள்ளி அந்த மாதிரி நிலை ஏற்பட்டு) மராமத்துச் செய்வதினால் சீர்படுத்த முடியாதிருந்தது. உடைக்கப்படும் சமயம் அதன் சாமான்களால், மறு பள்ளியை பரிபாலனம் செய்வதை நல்லதாகக் காணுவதாகில் அப்படிச் செய்யலாம். அது அதற்கடுத்தப் பள்ளியாக இருப்பது ஏற்றம். ஆனால் அந்தச் சாமான்களைக் கொண்டு பள்ளியல்லாத தைக்காப் போன்றவற்றை பரிபாலிப்பது ஜாயிஸ் இல்லை.

மஸ்ஜிதில் படும்படி எச்சில் துப்புவதும், சளி சிந்துவதும், ஈரமான நஜீஸ் இருக்கின்ற காலணிகளை உள்ளே கொண்டு செல்வதும், சிறு குழந்தைகளை, பயித்தியக்காரர்களை உள்ளே அனுமதிப்பதும் மக்ரூஹ் ஆகும். இவர்கள் பள்ளியை நஜீஸாக்கி விடுவார்கள் என்பதாகவோ, அல்லது தொழுபவருக்கு அறுவறுப்பு உண்டாக்கி விடுவார்கள் என்பதாகவோ இருப்பின் இவர்களை அனுமதிப்பின் ஹராமாகும்.

மஸ்ஜிதில் உறங்குவது மக்ரூஹ். அங்கு காற்று விடுவது கொடிய மக்ரூஹ். பள்ளியிலிருந்து கொடுக்கல் வாங்கல் செய்வதும், வழக்குகளை பேசுவதும், முடி நகம் களைவதும், கொட்டாவி விடுவதும் மக்ரூஹ் ஆகும்.

ஒரு ருகூவு, சுஜூதுடைய நேர அளவு பள்ளியில் தங்கினாலும் இஃதிகாஃப் என்பது உண்டாகி விடும். இஃதிகாஃபுக்கு நிய்யத் அவசியமாக இருக்கும்.எனவே பள்ளியில் நுழையும் போது,

اَللهُمَّ افْتَحْ لِيْ اَبْوَابَ رَحْمَتِكَ فَاغْفِرْلِيْ ذُنُوْبِيْ
 

'இறைவா! உனது அருளின் வாயில்களை எனக்குத் திறந்து விட்டு எனது பாவங்களையும் மன்னித்தருள்வாயாக!' என்ற துஆவை ஓதிவிட்டு அத்துடன் இஃதிகாஃப் நிய்யத்து வைப்பவர்கள் கீழ்கண்ட விதமாக நிய்யத்து வைப்பதுடன் கீழ்கண்ட துஆவையும் சேர்த்து ஓத வேண்டும்.

اَللّهُمَّ اِنِّيْ نُوَيْتُ الْاِعْتِكَافَ مَادُمْتُ فِيْ هٰذَا الْمَسْجِدِ فَاغْفِرْلِيْ وَارْحَمْنِيْ بِرَحْمَتِكَ يَآ اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ .

'இறைவா! நான் இப்பள்ளியில் தரிப்பட்டிருக்கும் காலமெல்லாம் இஃதிகாஃப் என்னும் வணக்கத்தைச் செய்வதற்கு நிய்யத்துச் செய்கிறேன். எனவே அருளாளர்களுக்கெல்லாம் அருளாளனே! எனது பாவங்களை மன்னித்து உனது அருட்கொடையைக் கொண்டு எனக்கு அருள்பாலிப்பாயாக!' என்று ஓதவும்.

பள்ளியை விட்டு வெளியேறும் போது இடது காலை முன் வைத்து,

اَللّهُمَّ افْتَحْ لِيْ اَبْوَابَ فَضْلِكَ فَاغْفِرْلِيْ وَارْحَمْنِيْ بِرَحْمَتِكَ يَآ اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ .

'இறைவா! உனது அருளின் வாசல்களை எனக்குத் திறந்து விட்டு எனது பாவங்களையும் மன்னித்து உனது பேரருளைக் கொண்டு எனக்கு அருள் பாலிப்பாயாக. அருளாளர்களுக்கெல்லாம் அருளாளா'

பள்ளிவாசலை சுற்றிலும் தாழ்வாரங்கள் வைத்துக் கட்டி அத்தாழ்வாரங்களில் மனிதர்கள் படுப்பதற்கும், ஜுனுபாளிகள் தங்குவதற்கும், மௌலிது, ராத்திபு முதலியவை நடப்பதற்கும் வசதி  செய்து தருவது நம்முடைய நாட்டிலுள்ள பழக்கமாக இருப்பதால் உலமாக்கள் அதனை ஆதரித்துள்ளார்கள்.

பள்ளிவாசலை பரிபாலனம் செய்வதிலும், அதை சுத்தம் செய்து விளக்கேற்றி வைப்பதிலும் மிகுந்த நன்மைகள் உள்ளன என்று ஹதீதுகளில் காணக் கிடக்கின்றன.

பிறருடைய நிலத்தில் அவருடைய பொருத்தமின்றி தொழுவது ஹராமாகும். எனினும் அவ்வாறு தொழுதால் தொழுகை கூடி விடும். அவர் பொருந்திக் கொள்வாரா? இல்லையா? என்பதில் சந்தேகமிருந்தால் தொழுவது மக்ரூஹ். பொருந்திக் கொள்வார் என்று உறுதியாக தெரிந்தால் மக்ரூஹ் இல்லை.

தொழுது முடித்தவுடன் மறு தொழுகையை நாடினால் அவ்விடத்தை விட்டு வேறு இடத்திற்கு மாறிட வேண்டும். ஸலாம் கொடுத்த பின் இமாமானவர் மஃமூம்கள் பக்கம் வலது பக்கத்தை திருப்பிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒட்டகை மந்தை, மாட்டு மந்தைகளில் தொழுவது மக்ரூஹ். ஆனால் ஆடுகள் ஒட்டகங்களைப் போன்றும் மாடுகளைப் போன்றும் மிரண்டு தொழுபவரின் கவனத்தை திருப்பும் சந்தர்ப்பம் குறைவாக இருப்பதால் ஆட்டு மந்தையில் தொழுவது மக்ரூஹ் இல்லை.

பள்ளிவாசல் முஸ்லிம்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதாக இருப்பதால் அங்கு முதலில் வருகிறவரை பின்னால் வருகிறவர் தடுப்பதும் இடம் மாற்றம் செய்வதும் கூடாது.

பள்ளியில் கூடு வைத்திருக்கின்ற பறவைகளைத் துரத்துல் வாஜிபில்லை. எனினும் அதில் விட்டு வைப்பது ஆகும். ஆனால் அவைகளின் எச்சம் பள்ளிக்குள் விழுந்து அசுத்தமாகி விடும் என்றிருந்தால் துரத்தப்படும்.

பள்ளிக்கு வகஃப் செய்யப்பட்ட சாமான்களை ஒருவர் எடுத்துப் புழங்கினால் அவர் பள்ளிக்கு கூலி கொடுப்பது வாஜிபு.  இதைப் பள்ளிக்குத் தேவையான மராமத்துப் போன்ற காரியங்களுக்கு செலவு செய்ய வேண்டும். அங்கு வரும் ஃபுகஹா, மிஸ்கீன்களுக்கு செலவு செய்யக் கூடாது.

பள்ளிகளில் சிறுபிள்ளைகளை வைத்து ஓதிக் கொடுக்கக் கூடாது என்று கஃப்ஃபால் ரஹிமஹுல்லாஹ் அவர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

பள்ளியில் உள்ள எண்ணெய், மெழுகுவர்த்தி, கல், மண் இவைகளை எடுப்பது ஹறாம். பள்ளித் தலத்தில் நடப்பட்டிருக்கும் மரங்களில் காய்க்கும் (காய்) கனிகள் பள்ளிக்கு உடையதாக இருக்கும். பள்ளிக்காகவே நடப்பட்டிருப்பதால் உண்பது ஆகாது. அவை எதற்கு நடப்பட்டதென்று தெரியாமல் உண்பது ஆகும்.

ஷாபிஈ மத்ஹபில் சுப்ஹு தொழுகையில் குனூத் ஓதுவதற்கு ஆதாரங்கள்

عن البراء أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقنت في صلاة الصبح

1.இறைத்தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சுப்ஹ் தொழுகையில் குனூத் ஓதும் வழமையுள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: பர்ராஃ ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: அபூ தாவூத் எண்: 1229

அறிவிப்பாளர்: அனஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: இப்னு அபீ ஷைபா 2ஃ211

   
عن انس ان النبي صلى الله عليه وسلم قنت شهرا يدعوا عليهم ثم تركه فاما في الصبح فلم يزل يقنت حتى فارق الدنيا

2. இறைத்தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இறைமறுப்பாளர்களை சபித்து ஒரு மாத காலம் குனூத் ஓதினார்கள். பிறகு அதை (மற்ற தொழுகைகளில்) விட்டுவிட்டார்கள். ஆனால், சுப்ஹ் தொழுகையில் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிகின்றவரை குனூத் ஓதி வந்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அனஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: பைஹகீ பாகம் 2 பக்கம் 201, தாரகுத்னீ எண் 1712.

عن أنس بن مالك قال: مازال رسول الله صلى الله عليه وسلم يقنت في الفجر حتى فارق الدنيا
 

3. நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இவ்வுலகைப் பிரியும் வரை ஃபஜ்ர் தொழுகையில் குனூத் ஓதிக் கொண்டே வந்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அனஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: முஸன்னப் அப்திர் ரஜ்ஜாக், எண் 4964.

عن علي أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقنت في صلاة الفجر

4. நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையில் குனூத் ஓதும் வழமையுள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: ஹாகிம் எண் 1061.

عن البراء بن عازب: أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقنت في الصبح

5. நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சுப்ஹ் தொழுகையில் குனூத் ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: ஃபர்ராஃ இப்னு ஆசிப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: தாரமீ எண் 1650

ஸஹாபா பெருமக்கள் சுப்ஹ் தொழுகையில் குனூத் ஓதியதற்கு ஆதாரங்கள்:

عن عبد الله بن معقل قال فنت في الفجر رجلان من أصحاب صلى الله عليه وسلم علي وأبو موسى

அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மற்றும் அபூ மூஸா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையில் குனூத் ஓதினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு மஃகில் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: இப்னு அபீ ஷைபா, பாகம் 2 பக்கம் 211.

عن أبي رجاء العطاردي قال صلى بنا ابن عباس الفجر بالبصرة فقنت

இப்னு அப்பாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பஸ்ரா நகரில் எங்களுக்கு சுப்ஹு தொழுகை நடத்தினார்கள். குனூத் ஓதினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அபூ ரஜா ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: இப்னு அபீ ஷைபா பாகம் 2 பக்கம் 211

عن الاسود قال صليت خلف عمر بن الخطاب رضى الله عنه في السفر والحضر فماكان يقنت الا في صلوة الفجر

பயணத்திலும் ஊரில் உள்ள போதும் உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களுக்குப் பின்னால் நான் தொழுதுள்ளேன். அவர்கள் பஜ்ர் தொழுகையில் குனூத் ஓதினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அஸ்வத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: பைஹகீ பாகம் 2 பக்கம் 203

عن ابي رجاء قال صلى ابن عباس صلوة الصبح في هذا المسجد فقنت وقرأ هذه الآية: وقوموا لله قانبين

இப்னு அப்பாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் இப்பள்ளிவாசலில் சுப்ஹ் தொழுதார்கள். குனூத் ஓதினார்கள். (கீழ்காணும் வசனத்தையும்) ஓதிக் காண்பித்தார்கள்.

நீங்கள் குனூத் ஓதி அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! (அல்குர்ஆன் 2:238)

நூல்: பைஹகீ பாகம் 2 பக்கம் 205.

عن ابى سلمة بن عبد الرحمن عن ابي هريرة رضى الله عنه قال والله لانا اقربكم صلوة برسول الله صلى الله عليه وسلم فكان أبو هريرة رضى الله عنه يقنت في الركعة الاخيرة من صلوة الصبح بعد مايقول صمع الله لمن حمده

அபூ ஹுரைரா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கூறினார்கள்: இறைத்தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடைய தொழுகையை உங்களை விட அருகில் இருந்து அறிந்தவன் நான். இதை அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டுக் கூறுகிறேன்.

அபூ ஹுரைரா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் சுப்ஹ் தொழுகையின் இரண்டாவது ரக்அத்தில் சமிஅல்லாஹு லிமான் ஹமிதஹ்' என்று கூறியதற்குப் பின்னால் குனூத் ஓதுவார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அபூ ஸல்மா ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: பைஹகீ பாகம் 2 பக்கம் 206

عن ابن عباس قال كان النبي صلى الله عليه وسلم يقنت في صلوة الصبح بهؤلاء الكلمات اللهم اهدنا فيمن هديت وعافنا فيمن عافيت وتولنا فيمن توليت وبارك لنا فيما اعطيت وقنا شرما قضيت انك تقضى ولا يقضى عليك انه لا يذل من واليت تباركت ربنا وتعاليت

இறைத்தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சுப்ஹ் தொழுகையின் போது, அல்லாஹும்மஹ்தினா…. (எனத் தொடங்கும் வாசகங்களை) குனூத்தில் ஓதுவார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: இப்னு அப்பாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: பைஹகீ பாகம் 2 பக்கம் 210.

குனூத் ஓதும் போது கையை உயர்த்துதல்:

عن خلاس بن عمرو الخجري عن ابن عباس أنه صلى فقنت بهم في الفجر بالبصرة فرفع يديه

இப்னு அப்பாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பஸ்ரா நகரில் மக்களுக்கு சுப்ஹ் தொழுகை நடத்தினார்கள். இரு கைகளையும் உயர்த்தி குனூத் ஓதினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: கிலாஸ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: இப்னு அபீ ஷைபா பாகம் 2 பக்கம் 215

عن ابى عثمان أن عمر رفع يديه في قنوت الفجر

உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பஜ்ருடைய குனூத்தில் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அபூ உத்மான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு

நூல்: இப்னு அபீ ஷைபா பாகம் 2 பக்கம் 215.

ஷவ்வால் மாத ஆறு நோன்புகள்-Shawwal Six Fasting

நோன்பு என்பது ஒரு வகை வணக்கமாகும். நபிகள் நாயகம்(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ரமலான் மாத கடமையான நோன்புகளை நோற்பதோடு மட்டுமல்லாமல், கீழ்கண்ட தினங்களிலும் உபரியாக நோன்பு நோற்பதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதை நமது இமாம்கள் சுன்னத்தான நோன்பாக நமக்கு ஆக்கித் தந்திருக்கிறார்கள்.

01. ஷவ்வால் மாத ஆறு நோன்புகள்.

02. பிரதி திங்கள், வியாழக் கிழமைகள் நோன்பு வைப்பது சுன்னத்து முஅக்கதாவாகும்.

03. ஒவ்வொரு மாதத்திலும் மூன்று நாட்கள். அவை அய்யாமுல் பீழ் என்ற வெள்ளை நாட்களாகும்.அதாவது மாதத்தின் 13, 14, 15 ஆகிய மூன்று நாட்கள் மற்றும் ஒவ்வொரு மாதத்திலும் பிறை 27, 28, 29 ஆகிய மூன்று இரவு இருளான (அய்யாமுஸ்ஸூத்) என்ற நாட்களிலும் நோன்பு வைப்பது சுன்னத்தாகும். துல்ஹஜ் மாதம் பதிமூன்றுக்குப் பதிலாக பதினாறில் நோன்பு வைக்க வேண்டும்.

04. ஆஷுரா நாள்: முஹர்ரம் பத்தாம் நாள். மேலும் அதற்கு ஒரு நாள் முந்தி அல்லது ஒரு நாள் பிந்தி சேர்த்து வைப்பது சுன்னத்தாகும்.

05. அரபா நாள்: துல்ஹஜ் மாதம் 9 ஆம் நாள்.

ரஜப், ஷஃபான் மாதங்கள் நோன்பு நோற்பது ஏற்றமானதாகும்.

களாவான ஃபர்ளான நோன்பு நோற்கும்போது சுன்னத்தான நோன்பையும் நோற்பதாக நிய்யத் வைத்துக் கொண்டால் இரண்டும் நிறைவேறி இரண்டிற்குரிய தவாபும் கிடைக்கும். நிய்யத் வைக்கவில்லையெனில் சுன்னத்தான நோன்பு உடைய தவாபு கிடைக்காது.

ஷவ்வால் மாத ஆறு நோன்புகள்.

ரமலான் மாதத்தை அடைந்த நாம் அதைத்தொடர்ந்து வரக்கூடிய ஷவ்வால் மாத ஆறு நோன்புகளைப் பற்றிய சிறப்புகளை அறிந்து அதை நோற்பது அவசியமான ஒன்றாகும்.

அபூ அய்யூப் அல் அன்ஸாரி (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் முஹம்மது(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கின்றார்கள்:

'யார் ரமலான் மாதத்தின் நோன்பையும் நோற்று பின்னும் அதைத் தொடர்ந்து வரும் ஷவ்வால் மாதத்தின் ஆறு நோன்பையும் நோற்கின்றாரோ (அவர்) காலமெல்லாம் நோன்பு நோற்றதற்குச் சமம்' என நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்)அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். (ஆதாரம் : முஸ்லிம்)

'ஒரு மாத நோன்பு பத்து மாத நோன்புக்குச் சமமானது அதன் பின்னர் ஆறு நோன்பு இரண்டு மாதங்களுக்குச் சமமானது' என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்)அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: ஸஃப்வான் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு); நூல்: தாரிமி, இப்னுமாஜா, அஹ்மத்

இந்த ஹதீஸின் மூலம் நாம் பெற வேண்டிய படிப்பினை வருடமெல்லாம் ஒருவர் நோன்பு நோற்றால் அவர் எவ்வளவு பலனை அடைவாரோ அந்நன்மைகளை ரமலானின் 30 நோன்புகளையும், ஷவ்வாலின் ஆறு நோன்புகளையும் நோற்றால் கிட்டுகின்றது.

இந்த ஆறு நோன்புகளை ஈதுப் பெருநாள் முடிந்ததன் மறுநாளிலிருந்து துவங்கி, தொடர்ச்சியாக ஆறு நாட்கள் நோன்பிருக்க வேண்டும். அதுவே சிறப்பானதாகும் என்பது இமாம் ஷாபிஈ (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களது கருத்தாகும்.

ஷவ்வால் மாதத்தின் ஏனைய நாட்களில், அந்த மாதம் முடிவடைவதற்குள் பிரித்து பிரித்துக் கூட 6 நோன்பையும் பூர்த்தி செய்து கொள்ளலாம் என்று இமாம் அபூஹனிஃபா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்.

ஏனென்றால் இரு பெருநாட்களிலும் நோன்பு நோற்பது ஹராம் என்பதை நாம் பொதுவாக அறிந்த ஒன்றாகும். எனவே சுன்னத்தான ஷவ்வால் மாத ஆறு நோன்புகளை பெருநாளுக்கு பிறகு விரும்பினால் தொடர்ந்தோ அல்லது ஷவ்வால் மாதத்தில் எந்த நாளையிலும் விட்டுவிட்டோ நோற்கலாம். எனவே, இவற்றில் எது தங்களுக்கு இயலுமோ அந்த வகையில் ஷவ்வால் ஆறு நோன்பை நோற்பது சிறந்தது.

இதை அடிப்படையாக வைத்து பெரும்பான்மையான புகஹாக்கள் குறிப்பாக ஹனபி, ஷாபிஈ மற்றும் ஹன்பலி மத்ஹப் இமாம்கள் ஷவ்வால் மாதத்தில் நோன்பு நோற்பதை அறிவுறுத்துகிறார்கள். – ஆதாரம்: ரத்துல் முக்தார், முங்னி அல் முஹ்தாஜ் ஷாஹ் அல் மின்ஹாஜ், கஸாஸஃப் அல் கினா.

ஷாபிஈ மற்றும் ஹன்பலி இமாம்கள் மிகச் சிறந்தது, ஆறு நோன்பு நோற்பதற்கு பெருநாள் கழித்த மறுநாளிலிருந்து நோன்பு நோற்பதுதான் என்று சொல்கிறார்கள். – மின்ஹாஜ், ஹயாத் அல் முன்தஹா.

இதற்குரிய காரணத்தை அல்லாமா கதீப் அல் ஷிர்பினி விவரிக்கிறார்கள், நோன்பு நோற்பதை விரைவுபடுத்துவது மிகவும் நல்லது. சோம்பேறித்தனம் மற்றைய காரணங்களால் இந்த சுன்னத்தை இறுதியில் நிறைவேற்ற முடியாமலாகிவிடும்.  எவ்வாறிருப்பினும் நோன்புப் பெருநாளை தொடர்ந்து தொடர்ச்சியாக அல்லது தொடர்ச்சியில்லாமல் ஷவ்வால் மாதம்ஆறு நோன்புகள் நோற்பதன் மூலம் இந்த சுன்னத்தை நிறைவேற்றிடலாம்;. -முங்னி அல் முஹ்தாஜ்.

இறுதியில் ஹனபி மத்ஹப் இமாம்கள் சொல்கிறார்கள், இரண்டும் அதாவது பெருநாளைத் தொடர்ந்த ஆறு நோன்புகள் அல்லது ஷவ்வால் மாதத்தில் தொடர்ச்சியில்லாமல் விட்டுவிட்டு நோற்கப்படும் ஆறு நோன்புகள் சுன்னத்தைத்தான் பிரதிபலிக்கின்றன. – ரத்துல் முக்தார்.

இருப்பினும் எவர் ஒருவர் சோம்பேறித்தனம், மறதியின்மை மற்றும் பல்வேறு காரணங்களைக் கொண்டு இந்த நோன்பை நோற்க முடியாது என்று பயந்தால், அவர்கள் ஆறு நோன்பு நோற்பதை பெருநாளைத் அடுத்த நாட்களில் விரைவுபடுத்த வேண்டும்.

– ரத்துல் முக்தார் அலா அல் துர்ருல் முக்தார் 2:125, முங்னி அல் முஹ்தாஜ் ஷரஹுல் மின்ஹாஜ் 2:184,185, புஹுதி, கஸஅஸஃப் அல் கினா 2:237,238
 

உண்பது ஆகுமாக்கப்பட்ட பிராணிகளும், பிராணிகளை அறுப்பதற்குரிய சட்டவிளக்கமும்

நாம் நமது உணவில் பிராணிகளின் மாமிசத்தை சேர்த்துக் கொள்கிறோம். ஆனால் அது முஸ்லிம்களால் அறுக்கப்பட்டது என்பதுடன் மாத்திரம் தெரிந்து கொண்டு ஹலால் என்று முடிவு செய்து சாப்பிடுகிறோம். முஸ்லிம்களால் பிஸ்மி சொல்லி அறுக்கப்படுவதிலும் நிறைய சட்டங்கள் உள்ளன. அதன்படி செய்தால்தான் அந்த உணவே ஹலாலானதாக ஆகும். அந்த சட்டங்களைத் தெரிந்து கொள்வதற்கு உரிய சட்டவிளக்கங்கள் இங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

சாப்பிடக்கூடிய பிராணிகள்:

நீரில் வாழும் பொருட்களில் மீன் இனம் அனைத்தும் ஹலாலாகும். சுறா, இறால், கணவாய், திருக்கை, ஈக்கி இறால், ஆவுலியா என்னும் கடற்பசு போன்றவை மீன் இனத்தில் சேருகிறது. தானாகச் செத்து மிதக்கின்ற மீன் மக்ரூஹ் ஆகும்.

மட்டி, சங்கு, சிப்பி, ஐவிரலி இவைகள் ஹராமாகும். மற்றொரு சொற்படி மக்ரூஹ் ஆகும். ஆமை, முதலை, அட்டை, அஞ்சாலை, பேத்தை, சொறி, நீர்ப்பாம்பு இவைகள் ஹராமாகும்.

நிலவாழ் பிராணிகளில் ஆடு, மாடு, ஒட்டகம், மான், குழி மான், கலைமான், மறை, முயல், உடும்பு, மாநிறமுள்ள வெள்ளெலி, முள்ளங்கோழி, முள்ளெலி, மரநாய், குழிநரி, அணில், குதிரை இன்னும் காலினால் அடித்துத் திண்ணாத பிராணிகள் அனைத்தும் ஹலாலாகும்.

பறவைகளில் கோழி, சேவல், வான்கோழி, கானாங்கோழி, கின்னிக்கோழி, நெருப்புக் கோழி, புறா, அன்னம், தாரா, குயில், காடை, கௌதாரி, சிட்டு, கொண்டைக்களாத்தி, பயிர்க்காகம், பொன்னி, அடைக்கலத்தான், அரபுநாட்டிலுள்ள பயிரில் விழும் ஒருவகை வெட்டுக் கிளி,அன்றில், கொக்கு, குருகு, நாரை, புல்புல் (பாடும் பறவை), சிறகி, உள்ளான், பூணி (ஒருவகை நீர்ப்பறவை), தூக்கணாங்குருவி, மற்றும் காலினால் இடுக்கித் திண்ணாத பறவைகள் அனைத்தும் ஹலாலாகும்.

சாப்பிடுவது ஹராமாக்கப்பட்ட ஆமை, காகம், பருந்து போன்றவற்றின் முட்டைகள் தீங்கு செய்யாததாக இருப்பதால் அதைச் சாப்பிடுவது மக்ரூஹ் தஹ்ரீமாகும். அறுக்காமல் தானே செத்த கோழி போன்றவற்றின் வயிற்றிலுள்ள முட்டை முழுமையாக இருப்பின் ஹலாலாகும்.

செத்தவற்றில் மீனும், மீன் வயிற்றில் செத்து நாறிவிடாத மீனும், பயிரில் விழும் மேற்கூறப்பட்ட வெட்டுக்கிளியில் செத்ததும் தவிர அறுக்காமல் செத்தவை அனைத்தும் ஹராமாகும்.

பெரிய மீனின் வயிற்றிலிருக்கும் நஜீஸை துப்புரவு செய்யாமல் கருவாடாக்கினால் பிறகு கழுவுவது கொண்டு துப்புரவாகிவிடும். கழுவாமல் ஹலாலாகாது. எறும்பு போன்றது தேன் போன்ற சாப்பிடும் பொருட்களில் விழுந்து செத்து, அதனை நீக்குவது சிரமமாக இருப்பின் அது ஹலாலாகும்.

சாப்பிடுவது ஹலாலான மிருகத்தில் உள்ள சூம்பிய உறுப்பு, முன்துவாரம், பின்துவாரம், ஆணுறுப்பு, கழலை, ஊத்தாம்பட்டி, தோல், சவ்வு, நரம்பு ஆகியவற்றை சாப்பிடுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.ஆனால் அதிலுள்ள ரோமம், கொம்பு, திணியான எலும்பு போன்றவற்றை சாப்பிடுவது ஹராமாகும்.

நஜீஸில் முளைத்த கீரை, காய்கனிகளைச் சாப்பிடுவது மக்ரூஹ் அல்ல எனினும், மனிதர்களின் மலத்தில் முளைத்தவற்றை சாப்பிடுவதால் விதை வீக்கம் போன்ற நோய்கள் ஏற்படும்.

ஒட்டகச் சிவிங்கி போன்ற பிராணியை சாப்பிடுவது ஹலால் என்றும், ஹராம் என்றும் இரு கருத்துக்கள் உள்ளன. எனவே கருத்து வேற்றுமை சொல்லப்பட்ட பிராணிகளை சாப்பிடாமல் இருப்பதே பேணுதலாகும்.

ஒட்டகை, மாடு, ஆடு, கோழி ஆகியவை நஜீஸை திண்பவையாக இருந்தால் அதில் நஜீஸின் வாடை வெளிப்பட்டால் அதனுடைய பாலும், முட்டையும், இறைச்சியும் மக்ரூஹ் ஆகும். அவ்வாறு நஜீஸைத் தின்ற ஒட்டகத்திற்கு நாற்பது நாட்களும், மாட்டுக்கு முப்பது நாட்களும், ஆட்டுக்கு ஏழு நாட்களும், கோழிக்கு மூன்று நாட்களும் சுத்தமான தீனியைக் கொடுத்தால் மக்ரூஹ் நீங்கிவிடும். கழுவுவதினால் நீங்காது.

ஹனபி மத்ஹபுபடி மயில், ஆந்தை, கிளி ஆகிய பறவையினங்கள் ஹலாலாகும். மரங்கொத்திப் பறவையும், சாக்குருவியும், செம்புகமும் ஹனபி மத்ஹபுபடி சாப்பிடுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.
மாலிகி மதுஹபுபடி உடலுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காத சுத்தமான உயிரினங்கள் அனைத்தும் சாப்பிடுவதற்கு ஹலாலானவையே.

وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ ۗ

 'முஃமினானவர்களே! அல்லாஹ்வுடைய பெயர் சொல்லப்படாததில் நின்றும் நீங்கள் புசிக்காதீர்கள். நிச்சயமாக அது(அல்லாஹ் அல்லாதவைகளின் பெயர் சொல்லி அறுத்ததையும், செத்;ததையும் திண்பது) பெரும் பாவமாகும்.'-அல்குர்ஆன் 6:121
 

அறுப்பின் ஷர்த்துக்கள்:

அறுப்பில் ஐந்து ஷர்த்துக்கள் உண்டு;.

1. அறுப்பதினால் ஹலாலாக்குகிறேன் என்று நாடுவது. 2. அறுப்பவன் முஸ்லிமாக இருப்பது. 3. மூச்சுப் பிரிகிற முடிச்சை அறுப்பது. 4. தொண்டைக்குக் கீழுள்ள உணவுக் குழலை அறுப்பது. 5. அறுப்பு முடிகிறவரை கையை உயர்த்தாமலிருப்பது. ஆனால் அறுக்கும்போது அது துள்ளியதால் பதறிப்போய் கையை எடுத்துவிட்டால் சற்றும் தாமதிக்காமலும் இடையூறு செய்யாமலும் உடனே திரும்ப அறுத்தால் ஹலாலாகிவிடும்.

ஒரு பிராணியின் தலையை அறுக்கும்போது  துண்டித்துவிட்டால் அது ஹலாலாக மாட்டாது. ஆனால் தலையை துண்டிக்க வேண்டும் என்ற நாட்டம் இல்லாமல் அவன் அறுக்கும்போது தலை உடலை விட்டும் பிரிந்து விட்டால் அதைப் புசிப்பது மக்ரூஹ் ஆகும். இதனால்தான் அறுப்பு முடியும் முன் அப்பிராணி துள்ளாமலிருப்பதற்காக முடிச்சை விரைவாக அறுப்பது வாஜிபென்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

தொண்டையிலுள்ள முடிச்சு முழுவதையும் தலையுடன் சேர்த்து அறுத்தால் சுன்னத்து தவறிவிடுமே தவிர ஹராமாக மாட்டாது. முடிச்சில் கொஞ்சமாகவது தலையுடன் சேராமல் முழுவதும் உடல் பக்கம் சேர்ந்து விட்டால் அது ஹராமாகிவிடும்.

தாயை அறுக்கும்போது வயிற்றிலுள்ள குட்டி உடனே இறந்துவிட்டாலும், அல்லது உடனே வயிற்றைக் கிழித்து எடுத்ததில் அந்தக் குட்டி துடித்ததாக வெளியாகி இறந்தாலும் அந்தக் குட்டி ஹலாலாகும்.

நோயில்லாத பிராணிகளை அறுப்பதில், அறுப்பைத் தொடங்கும்போது தரிபாடான உயிர் அப்பிராணிக்கு இருக்க வேண்டும். அல்லது இருப்பதாக  உள்ள எண்ணம் அவனுக்கு இருக்க வேண்டும். அதாவது அதை அறுத்த பின் கடினமாக துடிப்பு அதற்கு ஏற்பட வேண்டும். அறுக்கும்போது இரத்தம் பீறிட்டு வெளியேறுவதாலும், அல்லது இரத்தம் ஒலித்தோடுவதாலும் தரிபாடான உயிர்  இருக்கிறது என்ற அவன் எண்ணம் நிறைவேறிவிடும். அல்லது தொண்டையில் இருந்து கரட்டு சப்தம் வெளியாவதும் இதற்கு சான்றாக அமையும். இவ்வடையாளங்களில் ஏதுமில்லாமலிருப்பின் தரிபாடான உயிர் இருப்பதில் சந்தேகம் ஏற்பட்டால் அதைப் புசிப்பது ஹராமாகும்.

நோயினால் அல்லது பசியினால் அரைகுறை உயிராக இருந்து அறுத்தால் ஹலாலாகும். இதில் தரிபாடான உயிர் இருக்க வேண்டும் என்பது ஷர்த்தல்ல.

ஒரு முஸ்லிம் பிஸ்மி சொல்லாமல் அறுத்தாலும் அதைப் புசிப்பது ஹலாலாகும்.

பூனை கோழியைக் கடித்து சற்று நேரத்தில் கோழி இறந்து விடுமென்று உறுதி ஏற்பட்டாலும் அல்லது மரணத்தை உண்டு பண்ணும் விஷமுள்ள புற்பூண்டை அது தின்றிருந்தாலும், அல்லது முகடு போன்றது இடித்து அதன் மீது விழுந்தாலும் அந்தப் பிராணியை அறுக்கும்போது அதற்கு உயிர் இருப்பின் புசிப்பது ஹலாலாகும்.

முடிச்சுக்கு மேல் அறுத்திருந்தாலும், குண்டு போன்றதால் தலை உராயப்பட்டிருந்தாலும், பிடரியின் புறத்திலிருந்து அறுத்து தொண்டையின் முடிச்சை அடையும் முன் இறந்து விட்டாலும் ஹராமாகும். ஆனால் கடைசியில் உள்ளதில் தரிபாடான உயிர் இருந்து உடனே முடிச்சை அறுத்து விட்டால் அது ஹலால் ஆகிவிடும். எனினும் அறுத்தவன் பாவியாவான்.

அறுப்பின் சுன்னத்துக்கள்:

அறுக்கப்படவிருக்கும் பிராணி தாகித்திருந்தால் தண்ணீர் புகட்டுவது, அறுக்குமிடத்திற்கு மெதுவாக இழுத்துச் செல்வது, கத்தியைக் கூர்மையாக்கிக் கொள்வது, அதன் கழுத்தையும் அறுப்பவன் முகத்தையும் கிப்லாவின் பக்கம் திருப்புவது, அறுக்கும்போதும், வேட்டையில் குறி வைக்கும்போதும், வலை வைக்கும்போதும், கண்ணி வைக்கும்போதும், தூண்டில் போடும்போதும் 'பிஸ்மில்லாஹி வல்லாஹு அக்பர் அல்லாஹும்ம சல்லி வஸல்லிம் அலா செய்யிதினா முஹம்மதின் வஆலிஹி' என்று ஓதுவது, கத்தியை கழுத்தில்(தொண்டையில்) பொறுப்பாக வைத்து மெதுவாக தன் சக்தியைக் கொண்டு நடத்தாட்டிப் பின் மீள வைத்து இரண்டு பக்கங்களின் நரம்புகளை அறுப்பது ஆகியவை சுன்னத்துகளாகும்.

ஒட்டகத்தை நிற்க வைத்து அல்லது முழங்கால்களை மடிக்கச் செய்து அவற்றின் மீது உட்கார வைத்து அறுக்க வேண்டும். மற்ற பிராணிகளை ஒருச் சாய்த்து படுக்க வைத்து அறுக்க வேண்டும். கரைக்கு வந்த பின்னும் உயிருடனிருக்கும் பெரிய மீனை அறுப்பின் முறைபோல் அறுப்பது சுன்னத்தாகும்.

அறுப்பதற்கு முன்னாலும் தக்பீர் சொல்லிக் கொண்டிருப்பது நல்லது. பிஸ்மில்லாஹ்வுடன் அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம் என்று சேர்த்து சொல்லத் தேவையில்லை. சலவாத்தை  சேர்த்து சொல்லிக் கொள்ளலாம்.

அறுக்கும்போது மற்றொருவரை பிடித்துக் கொள்ளும்படி உதவி தேடலாம். பிடித்துக் கொள்பவர் ஹைளு, ஜனாபத்துடையவராக இருந்தாலும், காபிராக இருந்தாலும் கூடும்.

அறுக்கப்படவிருக்கும் பிராணிக்கு எதிரில் கத்தியைத் தீட்டுவதும், அதன் முன்னிலையிலேயே மற்றொரு பிராணியை அறுப்பதும், இரவில் அல்லது இருட்டில் அறுப்பதும், பிஸ்மில்லாஹ்வை, சலவாத்தை விடுவதும், மழுங்கின கத்தியால் அறுப்பதும், பிராணியின் உயிர் போகும் முன் தலையை திருகுவதும், தோலை உரிப்பதும், உயிருள்ள சிறிய மீனை அறுப்பதும், அவசரத்திற்காக உயிருடனே அதை சமைப்பதும், பொரிப்பதும் மக்ரூஹ் ஆகும். மற்றொரு கிதாபில் மீனை சுடுவதும், பொரிப்பதும் ஹராமென்று கூறப்பட்டுள்ளது.

சாப்பிடாமலிருக்கும் நோக்கத்தில் ஒரு பிராணியை அறுப்பது ஹராமல்ல. எனினும் பாவியாவான். கன்றுக்குட்டிக்கு பால் தேவையில்லை என்ற நிலை ஏற்படும் முன் அதனைத் தாயை விட்டுப் பிரிப்பது ஹராம். எனினும் கன்றை அறுப்பது கூடும்.

தேவையில்லாமல் மிருகங்களை அடிப்பதும், அதிக சுமையை ஏற்றுவது, வழக்கமாக உள்ள சுமையை எப்பொழுதும் சுமத்திக் கொண்டே இருப்பது, எப்பொழுதும் வண்டியில் பூட்டிக் கொண்டே இருப்பது, அவற்றின் ரோமங்களை ஒட்ட வெட்டுவது, சிரைப்பது, வாலை வெட்டுவது அனைத்தும் ஹராமாகும்.

சாப்பிடப்படும் மிருகங்களில் சிறியதை விதையடிக்கலாம். பெரியதை விதையடிப்பது ஹராம். காதை வெட்டுவதும், முகத்தில் சூடு போடுவது ஹராம்.ஓர் எழுத்தில் அடையாளமிடலாம் என்றாலும் இரண்டு எழுத்தில் அடையாளமிடுவது ஹராம். நோய் நீங்குவதற்காகவோ, அடையாளத்திற்காகவோ குறை ஏற்படாதவிதத்தில் முகம் அல்லாத இடங்களில் சூடு போடலாம்.

மிருகங்கள் உடற்சேர்க்கை கொள்ளும் காலங்களில் ஒரே இடத்தில் ஆணையும், பெண்ணையும் சேகரமாக்குவது வாஜிப். குதிரை போன்ற பெரிய ஆண்குறி உள்ள பிராணியை மாடு போன்ற பிராணியுடன் சேரவிடுவது ஹராம். தமர்க்கிடாய், காளை போன்றதைச் சேர்க்கைக்காக விட்டு கூலி பெறுவது ஹராம்.

ஏதேனும் ஒரு மிருகத்தை அல்லது பறவையை சண்டைக்காக விடுவதும், அதற்காக வளர்ப்பதும் அதற்கு உதவி செய்வதும் ஹராம்.

மனிதனையோ(அவன் காபிராக இருப்பினும் சரி) அல்லது ஏதேனும் மிருகத்தையோ மூதேவி என்று சபிப்பது கூடாது.
ஒருவருடைய நிலத்தில் கூடுகட்டிய பறவையின் முட்டையை எடுப்பதும், அவனுடைய வலையில் சிக்கிய பிராணியை பிடிப்பதும், ஒருவன் தண்ணீரில் வலை விரித்த வலையில் அல்லது வைத்த கூட்டில் சிக்கிய மீனை எடுப்பதும் ஹராமாகும்.

வேட்டைப் பிராணிகள் பற்றிய சட்டங்கள்:

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ۚ ذَٰلِكُمْ فِسْقٌ ۗؕ

'(விசுவாசிகளே! தானாகச்) செத்த வஸ்துவைச் சாப்பிடுவதும், ஒலித்தோடும் இரத்தத்தைச் சாப்பிடுவதும், பன்றி இறைச்சியைச் சாப்பிடுவதும், அறுக்கும்போது அல்லாஹ் அல்லாதவற்றின் பெயர் சொல்லப்பட்டதைச் சாப்பிடுவதும், கண்ணியில் மாட்டிச் செத்தது,(கம்பு கல் போன்றதைக் கொண்டு) அடித்து சாகடிக்கப்பட்டு செத்தது, (உயரத்தில் இருந்து) கீழே விழுந்து செத்தது (ஒன்றோடொன்று முட்டிக் கொண்டு) கொம்பால் குத்தப்பட்டு செத்தது), ஐவாய் மிருகங்கள் கடித்(துச் செத்)தது  ஆகியவற்றை சாப்பிடுவதும் உங்கள் பேரில் விலக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் இந்த வஸ்துக்களில் நின்றும் நீங்கள் (தரிபாடான உயிரைப் பெற்று முறைப்படி) அறுத்ததைத் தவிர. இன்னும் நட்டப்பட்ட கற்களுக்காக(விக்கிரகம் போன்றவற்றிற்காக) அறுக்கப்பட்டதும், இன்னும் கட்டையுருட்டி நீங்கள் குறி பார்ப்பதும் உங்கள் பேரில் விலக்கப்பட்டிருக்கின்றன. (அல்லது அம்பு எய்து குறிகேட்டு பாகம் பிரித்துக்  கொள்வதும் உங்கள் மீது விலக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதாவது: அந்நாளில் கஅபாவுடைய பூசாரியிடம் மூன்று அல்லது ஏழு கட்டைகள் இருந்தன. அதில் சூலம் போட்டிருந்தது. ஒரு சொல்படி அதில் ஆம் என்றும் இல்லை என்றும் இன்னும் ஒரு சொல்படி என் நாயன் செய்யச் சொன்னான் என்றும் எழுதப்பட்டிருந்தது. அதை உருட்டிப் பார்த்து அதில் செய்யும்படி வந்தால் செய்வார்கள். வேண்டாம் என்றால் விட்டுவிடுவார்கள்.) இவையாவும் பாவங்களாகும். – அல்குர்ஆன் 5:3

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ ۖ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ ۙ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ ۖ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

'(நபியே! புசிக்க) தங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டவை எவை? என்று அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (அதற்கு) நீர் கூறும்: (சுத்தமான) நல்ல பொருட்கள் உங்களுக்கு ஆகுமாக்ககப்பட்டுள்ளன. அன்றி, அல்லாஹ் உங்களுக்கு கற்பித்திருக்கிறப் பிரகாரம் வேட்டையாடும் (நாய், சிறுத்தை போன்ற) மிருகங்களுக்கு(ம், ராஜாளி போன்ற பட்சிகளுக்கும்) நீங்கள் வேட்டையாடக் கற்பித்து அவை (வேட்டையாடி, தாம் புசிக்காமல்) உங்களுக்காகத் தடுத்(துவை)த்திருப்பவற்றையும் (அவை இறந்து விட்;ட போதிலும்) நீங்கள் அதைப் புசிக்கலாம். (எனினும் வேட்டைக்கு விடும் பொழுது பிஸ்மில்லாஹ் என்று) அவற்றின் மீது அல்லாஹ ;வின் பெயரைக் கூறியே விடுங்கள். அல்லாஹ்வுக்குப் பயந்து கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் கேள்வி கேட்பதில் மிகச் தீவிரமானவன்.' – அல்குர்ஆன் 5:4

சாப்பிடுவதற்கு ஆகுமான பிராணிகளில் காட்டிலுள்ள பிராணிகளை வேட்டையாடி இறந்தாலும், வீட்டு மிருகங்களை அறுத்தாலும் சாப்பிடுவது ஹலாலாகும். மிருகம் ஹலாலாவதற்கு ஷர்த்துக்கள் ஆறு.

1. வேட்டைக்காரன் முஸ்லிமாக இருக்க வேண்டும்.
2. வேட்டையை நாட வேண்டும்.
3. பார்வை உள்ளவனாக இருக்க வேண்டும்.
4. பகுத்தறியும் தன்மைள்ளவனாக இருக்க வேண்டும்.
5. ஹஜ்ஜுக்கு இஹ்ராம் கட்டாதவனாக இருக்க வேண்டும்.
6. காயப்படுத்தும் கூர்மையான அம்பினால் தைக்கப்பட்டு இறந்ததாகவும், பழகிய நாய், வல்வத்தான், ராஜாளி ஆகியவைகளை ஏவி அது பிடித்துச் செத்ததாகவும் அல்லது இறந்து விடப்போகிற துடிப்புடன் அதைக் கண்டபின் செத்ததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

வேட்டைநாய் கடித்திருக்கும் இடத்தை கழுவிவிட வேண்டும். அந்த நாய் பிடித்ததில் கொஞ்சத்தை தின்றுவிட்;டாலும், அல்லது உடையவனைக் கண்டு அந்த நாய் விரண்டு பயப்படவில்லையானாலும், அந்த வேட்டைப் பொருளை அவனுக்குக் கொடுக்கவில்லையானாலும் வேட்டையின் ஷர்த்து தவறி விட்டதால் அது ஹலாலாகாது. இது இமாமுனா ஷாபிஈ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் மத்ஹபுடைய சட்டம்.

வேட்டை மிருகம் வேட்டைப் பொருளிலிருந்து சிறிது சாப்பிட்டு விட்டாலும் அதைப்புசிப்பது ஹராமாகும். ஆனால் வேட்டைப் பறவை அதிலிருந்து சிறிது சாப்பிட்டு விட்டால் அதைப் புசிக்கலாம். ஏனெனில் வேட்டை மிருகம் வேட்டைப் பொருளிலிருந்து சிறிதையும் சாப்பிடாமல் அதை தனது எஜமானுக்காக பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும் விதமாக அதைப் பழக்க முடியும். ஆனால் வேட்டைப் பறவையை அவ்வாறு பழக்க முடியாது என்பது அனுபவத்தால் ஊர்ஜிதமாகியுள்ளது. இது இமாம் அபூஹனீபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் மத்ஹபுடைய சட்டமாகும்.

துப்பாக்கியால் சுட்டு அந்தத் துப்பாக்கிக் குண்டின் கனத்தினால் வேட்டைப் பொருள் இறந்து விடுமானால் அதைப் புசிப்பது ஹராமாகும்.

அறுக்கிற ஆயுதம் கூர்மையானதாக இருக்க வேண்டும். கத்தி, கூர்மையான மூங்கில், கண்ணாடி போன்றவற்றைக் கொண்டு அறுக்கலாம்.

அல்லாஹ் நம்மனைவருக்கும் ஹலாலான உணவைத் தந்தருள்வானாக! ஆமீன்.

ஸலாத்துல் ஈதைன் – இரு பெருநாள் தொழுகைகள்-Eid Prayers

பெருநாள் தொழுகை (ஹனபி)


ஜும்ஆத் தொழுகை யார் யார் மீது எல்லாம் கடமையாகிறதோ இரு ஈது பெருநாள் தொழுகைகளும் அவர்கள் மீது கடமையாகிறது. ஆனால் ஈது தொழுகை வாஜிபு ஆகும். இம்மாதிரியே ஜும்ஆவில் குத்பா பர்ளு, ஆனால் ஈதில் குத்பா வாஜிபாகும்.

ஜும்ஆவில் குத்பா தொழுகைக்கு முன்னால் ஓதப்படும். ஈதுகளின் குத்பா தொழுகைக்குப் பின்னால் ஓதப்படும்.

பெருநாள் தொழுகையின் நேரமாவது சூரியன் நன்கு உதயமானதிலிருந்து (காலை 7 மணியிலிருந்து) நடுப்பகல் உச்ச நேரத்திற்கு சற்று முன் (11 மணி) வரையிலாகும்.

ஈதுல் பித்ரைவிட ஈதுல் அல்ஹாவைச் சீக்கிரம் தொழுது கொள்வது நல்லது.

தொழுகை முறை:

ஈது பெருநாள் தொழுகை இரண்டு ரக்அத் வாஜிபாகும். ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் மும்மூன்று விகிதம் இரண்டு ரக்அத்துகளில் 6 அதிகப்படியான தக்பீர்கள் உண்டு.

முதலில் நிய்யத்து செய்து அல்லா{ஹ அக்பர் சொல்லி இமாமுடன் ரக்அத் கட்டிக் கொள்ள வேண்டும். பிறகு ஃதனா ஓத வேண்டும். பிறகு இரண்டு முறை 'அல்லா{ஹ அக்பர்' என்று கையை உயர்த்தி கீழே தொங்கவிட்டு விட்டு மூன்றாம் முறை 'அல்லாஹ அக்பர்' சொல்லி (ரக்அத்தில் கை கட்டி கொள்ள வேண்டும்) வழக்கம் போல் இமாம் அல்ஹம்து ஸூராவும் கிராஅத்தும் ஓதுவார். அதைக் கேட்க வேண்டும்.

நோன்புப் பெருநாள் தொழுகை நிய்யத்:

نَوَيْتُ اَنْ اُصَلِّ لِلهِ تَعَااٰى رَكَعَتَيْنِ صَلٰوةَ عِيْدِ الْفِطْرِ اِقْتَدَيْتُ بِهٰذَالْاِمَامِ مُتَوَجِّهًا اِلٰى جِهْةِ الْكَعْبَةِ الشَّرِيْفَةِ اللهُ اَكْبَرُ

ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தொழுகை நிய்யத்:

نَوَيْتُ اَنْ اُصَلِّ لِلهِ تَعَااٰى رَكَعَتَيْنِ صَلٰوةَ عِيْدِ الْاَضْحٰى اِقْتَدَيْتُ بِهٰذَالْاِمَامِ مُتَوَجِّهًا اِلٰى جِهْةِ الْكَعْبَةِ الشَّرِيْفَةِ اللهُ اَكْبَرُ

இரண்டாவது ரக்அத்தில் ஓத வேண்டியதை ஓதி முடித்து ருகூவுக்கு போகும் முன்னர், முன்போல் 3 தக்பீர் சொல்ல வேண்டும். மூன்று முறை அல்லா{ஹ அக்பர் சொல்லி கையைத் தொங்கவிட்டு விட்டு நாலாவது முறை அல்லா{ஹ சொல்லி ருக்கூவுக்கு போய் வழக்கம் போல் தொழுகையை முடிக்க வேண்டும்.

அதன்பிறகு இமாம் குத்பா ஓதுவார். அதை காது தாழ்த்தி கேட்க வேண்டும். பின்பு துஆ திக்ருகள் ஓதப்படும்.

தக்பீர்:

للهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ لاَ اِلاَهَ اِلَّا اللهُ وَاَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ وَلِلهِ الْحَمْدُ

பெருநாள் தொழுகை (ஷாபிஈ)

பொழுது உதயமானதிலிருந்து ளுஹரின் வக்து வரும் வரை நோன்புப் பெருநாள், ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தொழுகைகளின் நேரங்களாகும். இவ்விரு பெருநான் தொழுகைகளும் களாவாகிவிட்டால் தொழுவது சுன்னத்துல் முஅக்கதாவாகும்.  உளுஹிய்யாவை அறுக்க வேண்டியிருப்பதால் ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தொழுகையை அதன் ஆரம்ப வக்திலும்இ ஃபித்ரு ஜகாத்தை கொடுத்து முடிப்பதற்காக நோன்புப் பெருநாள் தொழுகையை சற்றுக் காலம் தாழ்த்தியும் தொழுவது சுன்னத் ஆகும்.

ஈத் தொழுகையானது தொழுகையின் எல்லாவித ஃபர்ளு, ஷர்த்துகளைக் கொண்ட இரண்டு ரக்அத் தொழுகை ஆகும். எனினும் முதல் ரக்அத்தில் வஜ்ஹத்து ஓதிய பின் ஏழுமுறை  தக்பீர் கூறுவதும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் நிலைக்கு வந்த பின்பு ஐந்து முறை தக்பீர் கூறுவதும் சுன்னத்தாகும். ஒவ்வொரு தக்பீர் கூறும்போதும்  இரு கைகளையும் உயர்த்தி பின்பு அவைகளைக் கட்டிக் கொள்வதும் மற்றும் இந்த தக்பீர்களுக்கிடையில் 'ஸுப்ஹானல்லாஹி வல்ஹம்துலில்லாஹி வலா இலாஹ இல்லல்லா{ஹ வல்லா{ஹ அக்பர்' எனச் சொல்வதும் சுன்னத்துக்களாகும். ஃபாத்திஹா சூராவிற்குப் பின் 'காஃப்'; (50வது) சூரா  அல்லது 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல்'; சூராவும் இரண்டாவது ரக்அத்தின் ஆரம்பத்தில் 'ஹல்அதாக' சூராவும் ஓதுவதும் சுன்னத்தாகும்.

நோன்புப் பெருநாள் தொழுகை நிய்யத்:

اُصَلِّى صَلٰةَّ عِيْدِ الْفِطْرِ رَكْعَتَيْنِ لِلهِ تَعَالٰى اَللهُ اَكْبَرْ

`[;[{ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தொழுகை நிய்யத்:

اُصَلِّى صَلٰةَّ عِيْدِ الْاَضْحٰى رَكْعَتَيْنِ لِلهِ تَعَالٰى اَللهُ اَكْبَرْ

இரு பெருநாட்களின் முதல் நாள் மாலை சூரியன் மறைந்தது முதல் பெருநாள் தொழுகை தொழத் தொடங்கும் வரை எல்லாத் தொழுகைகளுக்குப் பின்பும் தெருக்களிலும், வீதிகளிலும், வீடுகுளிலும் நின்ற, அமர்ந்த, படுத்த அமைப்புகளிளெல்லாம் தக்பீர் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பது சுன்னத்தாகும். இதற்கு தக்பீர் முர்ஸல் என்று பெயர். ஹஜ்ஜுப் பெருநாளில் அரபா தினத்தின் ஸுப்{ஹத் தொழுகையிலிருந்து அய்யாமுத் தஷ்ரீக் (துல்ஹஜ் பிறை 13) அஸர் வரை எல்லாத் தொழுகைகளுக்கும் பின்பு மட்டும் தக்பீர் சொல்வது சுன்னத்தாகும். இதற்கு தக்பீர் முகய்யத்' என்று பெயர் மேலும் துல்ஹஜ் பிறை 1 முதல் 10 வரை ஆடு, மாடு, ஒட்டகம் ஆகிய குர்பானிப் பிரயாணிகளைப் பார்க்ககும் போதோ, இவைகளின் சப்தங்களைக் கேட்கும்போதோ தக்பீர் சொல்வது சுன்னத்தாகும்.

தக்பீர்:

اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ لاَ اِلاَهَ اِلَّا اللهُ وَاَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ وَلِلهِ الْحَمْدُ…..۲

اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ كَبِيْرًا وَالْحَمْدُ لِلهِ كَثِيْرًا وَسُبْحَانَ اللهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا لاَ اِلٰهَ اِلَاَّ اللهُ وَلَا نَعْبُدُ اِلَّا اِيَّاهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُوْنَ لَااِلٰهَ اِلَاّ اللهُ وَحْدَهْ وَصَدَقَ وَعْدَهْ وَنَصَرَ عَبْدَهْ وَاَعَزَّ جُنْدَهُ وَهَزَمَ الْاَحْزَابَ وَحْدَهْ لَا اِلٰهَ اِلَّا الله وَالله اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ وَلِللهِ الْحَمْدُ .

தொழுகைக்குப் பின்பு குத்பா ஓதுவது சுன்னத்தாகும். ஜும்ஆ குத்பாவின் ஃபர்ளு, ஷர்த்துகளுடன் முதல் குத்பாவை ஒன்பது தக்பீர்களைக் கொண்டும், இரண்டாவது குத்பாவை தொடர்ச்சியான ஏழு தக்பீர்களைக் கொண்டும் தொடங்குவதும் பெருநாள் குத்பாவின் சொற்றொடர்களுக்கு இடையே தக்பீர் கூறுவதும் சுன்னத்தாகும்.

அகீகா, உளுஹிய்யாவின் சட்டதிட்டங்கள்- Law of Qurbani and Akeekah

குர்பானி கொடுப்பதை ஒவ்வொரு வகுப்பினருக்கும் கடமையாக்கி இருக்கிறோம். – 22:34

(நபியே) உம் இறைவனை தொழுது குர்பானியும் கொடுப்பீராக!-108:3

ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் அன்று குர்பானி கொடுப்பதை விட அல்லாஹவிற்குப் பிரியமான வேறு எந்த செயலும் இல்லை. (குர்பானி கொடுக்கப்பட்ட) பிராணிகள், மறுமை நாளில் அவைகளின் கொம்புகளுடனும், கால் குழம்புகளுடனும் அவர்களை வந்தடையும். அறுக்கப்படும் பிராணிகளின் இரத்தங்கள் பூமியில் விழும் முன்பாகவே அல்லாஹ்விடம் அவை சென்றடைகின்றன' என நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள். – நூல்: திர்மிதி.

உளுஹிய்யா கொடுப்பதினால் எவ்வளவு நன்மையை நாங்கள் பெறுவோம்? என்று ஸஹாபாக்கள் வினவியபோது, அதன் ஒவ்வொரு ரோமத்திற்கும் ஒரு நன்மையுண்டு' என்று பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பதிலுரைத்தார்கள். -நூல்: இப்னுமாஜா.

ஷாபிஈ மத்ஹபின் சட்டங்கள் இங்கு விபரிக்கப்படுகிறது.

ஆகவே ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் மற்றும் துல்ஹஜ் 11,12,13 ஆகிய நாட்களில் தனக்கும் தன்னிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் பெறுபவர்களுக்கும் தேவையான செலவு போக, பணம் மீதியிருந்தால் மட்டும் குர்பானி கொடுப்பது சுன்னத் முஅக்கதாவாகும். இவர்கள் அனைவருக்குமாகவும் ஒரேயொரு குர்பானி போதுமாகும். ஹஜ்ஜுப் பொருநாளன்று செய்யப்படும் தருமங்களிலேயே குர்பானி கொடுப்பதுதான் சிறந்தது. வசதி வாய்ப்பு இருந்தும் குர்பானி கொடுக்காமலிருப்பது மக்ரூஹ் ஆகும்.

துல்ஹஜ் மாதம் பத்தாம் நாளாகிய பெருநாள் அன்று காலை சூரியன் ஈட்டியின் அளவு வானத்தில் உயர்ந்ததிலிருந்து துல்ஹஜ் பதிமூன்றாம் நாள் சூரியன் மறைவதற்குள் அல்லாஹ்வுக்காக ஆடு, மாடு, ஒட்டகங்களை அறுத்துப் பலியிடுவதற்கு குர்பானி என்று பெயர். இதே பொருளில்தான் உள்ஹிய்யா என்று வார்த்தை உள்ளது.

குர்பானிக்குரிய பிராணிகள்:

உண்பதற்கு ஆகுமான பிராணிகளிலிருந்து ஆடு, மாடு, ஒட்டகம் ஆகியவற்றைத் தான் குர்பானியாக கொடுக்க முடியும். ஐந்து வயது நிறைந்த ஒட்டகமும், இரண்டு வயது நிறைந்த மாடு, வெள்ளாடும், ஒரு வயது நிறைந்த அல்லது முன்பற்கள் விழுந்த செம்மறி ஆடும் குர்பானி கொடுப்பதற்குத் தகுதியானவை ஆகும். இதற்குக் குறைந்த வயதுள்ள பிராணிகளை குர்பானி கொடுப்பது கூடாது. ஏழு நபர்களுக்காக ஓர் ஒட்டகத்தையோ அல்லது ஓர் மாட்டையோ குர்பானி கொடுக்கலாம். ஆனால் ஓர் ஆட்டை  ஒரு நபருக்காக மட்டுமே குர்பானி கொடுக்க வேண்டும். ஏழு நபர்கள் சேர்ந்து ஒரு ஒட்டகத்தையோ அல்லது மாட்டையோ குர்பானி கொடுப்பதை விட தனிநபருக்காக ஒரு ஒட்டகம் அல்லது மாடு அல்லது ஆடு கொடுப்பது சிறந்தது.

தகுதியில்லாத பிராணிகள்:

எலும்பினுள் உள்ள ஊண் உருகிய மிக மெலிந்த அல்லது வாலோ, செவியோ அறுக்கப்பட்ட அல்லது கண்ணே இல்லாத அல்லது பார்வை இழந்த அல்லது நொண்டியான அல்லது வெளிப்படையாக சதைப் பிடிப்பைத் தடுக்கும் நோயுள்ள அல்லது கர்ப்பமான பிராணிகள் குர்பானி கொடுப்பதற்கு தகுதியில்லாதவையாகும். கொம்பில்லாத அல்லது கொம்பு முறிந்த அல்லது பற்கள் இல்லாத அல்லது காய் அடிக்கப்பட்ட பிராணிகளைக் குர்பானி கொடுப்பது கூடும்.

குர்பானி கொடுக்கும் நேரத்தைத் தவிர மற்ற நேரங்களில் கொடுத்தால் அதாவது நேரம் தவறி கொடுத்தால் அல்லது குர்பானிக்கு தகுதியில்லாத பிராணிகளைக்  குர்பானி கொடுத்தால் அது குர்பானி ஆகாது. குர்பானி கொடுப்பதாக நேர்ச்சை செய்திருந்தால் துல்ஹஜ் பிறை 13வது நாள் சூரியன் மறைந்த பின்பும் அதை 'களா' என்ற அமைப்பில் குர்பானி கொடுப்பது கடமையாகும்.

ஏதாவது ஒரு செயல் நிறைவேறினால் குர்பானி கொடுப்பேன் என்று ஒருவர் நேர்ச்சை செய்தால் அந்தச் செயல் நிறைவேறிய பின் குர்பானி கொடுப்பது கடமையாகும். சுன்னத்தான உளுஹிய்யா கொடுக்க நாடியிருக்கிறேன் என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக உளுஹிய்யா கொடுக்க நாடியிருக்கிறேன் என்று கூறினால் அல்லது இந்த வருடம் உளுஹிய்யா கொடுக்கப் போகிறீர்களா? என்று ஒருவர் கேட்க அதற்கு 'ஆம்' என்று பதில் கூறினால், அந்த உளுஹிய்யாவை கொடுப்பது கடமையாகிவிடும்.

கடமையான இந்த உளுஹிய்யாவின் இறைச்சியினை சிறிதும் உண்பதும் ஹராமாகும். எனவே அவை முழுமையும் தர்மம் செய்து விடுவது அவசியமாகும். ஆகவே வாயால் கூறும் போது சுன்னத்தான உளுஹிய்யா என்று கூறுவது அவசியமாகும். இவ்வாறு சுன்னத்தான உளுஹிய்யா என்று கூறும்போது மட்டும் அதன் இறைச்சியிலிருந்து மூன்றில் ஒரு பகுதியை மட்டும் நாம் எடுத்துக் கொள்வதற்கு அனுமதி உண்டு.

சுன்னத்தான உளுஹிய்யா கொடுக்கும்போது அதன் இறைச்சியை சமமான மூன்று பங்குகளாகப் பிரித்து ஒரு பங்கை ஏழைகளுக்கு அறமாகவும், இன்னொரு பங்கை சுற்றத்தார்களுக்கு அன்பளிப்பாகவும், மூன்றாவது பங்கை தங்களது சொந்த பயனுக்காகவும் எடுப்பது சுன்னத்தாகும். ஆனால் குர்பானி பிராணியின் ஈரலை மட்டும் உண்பதற்காக வைத்துக் கொண்டு இறைச்சி முழுவதையும் ஏழைகளுக்கு தர்மமாகவும், சுற்றத்தார்களுக்கு அன்பளிப்பாகவும் வழங்குவதே சிறப்பானதாகும்.

குர்பானி இறசை;சியை காபிர்களுக்கு கொடுப்பது கூடாது. காபிர்களுக்கு குர்பானி கறி கொடுக்க தேவையிருப்பின் ஹனபி மத்ஹப் படி கொடுக்கிறேன் என்று நிய்யத் செய்துதான் காபிர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும். குர்பானிக் கறியை பல ஏழைகளுக்கு பங்கிட்டுக் கொடுப்பது கடமையில்லை. ஒருவருக்கே கொடுத்தாலும் கூடும். அதைப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள் அதை விற்றுவிட்டாலும் கூடும். குர்பானித் தோலை தர்மம் செய்து விட வேண்டும். அல்லது அதை தனது சொந்த தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆனால் தோலை தமது தேவைக்காக விற்பதற்கோ அல்லது அறுப்பதற்கும் உரிப்பதற்கும் கூலியாக கொடுப்பதோ கூடாது.

ஒருவர் உளுஹிய்யா கொடுக்க நாடினால் துல்ஹஜ் பிறை பிறந்ததிலிருந்து அவர் தனது உடல் ரோமங்களைக் களைய வேண்டாம். மற்றும் நகத்தை வெட்ட வேண்டாம் என்று நபிகள் பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். – நூல்: முஸ்லிம்.

ஆகவே துல்ஹஜ் பிறை ஒன்றிலிருந்து குர்பானி கொடுக்கும் வரை உடல் ரோமங்களைக் களையாமலிருப்பதும், நகம் வெட்டாமலிருப்பதும் சுன்னத்தாகும். இதற்கு மாற்றம் செய்வது மக்ரூஹ் ஆகும்.

நபிகள் பெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இறுதி ஹஜ்ஜின் போது அறுபத்து மூன்று ஒட்டகங்களைத் தங்கள் புனிதக் கரங்களால் அறுத்திருக்கிறார்கள். ஆகவே அறுப்பதற்கு வலுவுள்ள ஆண்கள் தாமாகவே குர்பானி பிராணிகளை அறுப்பது சுன்னத்தாகும்.

பகல் நேரத்தில் அறுப்பதும், பெருநாள் தொழுது முடித்த பின்பு அறுப்பதும், குர்பானிப் பிராணியை கிப்லாவை முன்னோக்கி வைத்தும் மற்றும் அறுப்பவர் பிராணியை முன்னோக்கி நின்றவாறு அறுப்பதும்,

அறுக்கும்போது…

بِسْمِ اللهِ اَللهُ اَكْبَرُ اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ سَلَّمْ . اَللّٰهُمَّ هٰذَا مِنْكَ وَاِلَيْكَ فَتَقَبَّلْ مِنِّىْ .

என்று ஓதிக் கொள்வதும், கொழுத்த பிராணியைக் குர்பானியாக அறுப்பதும் சுன்னத்துகளாகும்.

அகீகா:

குழந்தை பிறந்ததும் அதன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தவும் நிஃமத்தை எடுத்தும் காட்டும் வகையில் ஆடோ, மாடோ, ஒட்டகமோ அறுத்துப் பலியிடுவதற்கு அகீகா என்று பெயர்.

'ஆண் குழந்தை பிறந்ததற்காக (குர்பானிக்கு) தரமான இரண்டு ஆடுகளையும், பெண் குழந்தை பிறந்ததற்காக ஓர் ஆட்டையும் அறுத்து கொடுக்க வேண்டும்' என அண்ணலார் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பணித்ததாக ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.  – நூல்: திர்மிதி.
'
பிறந்த குழந்தை அதற்குரிய அகீகாவைக் கொண்டு ஈடு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது' என்றால் அகீகாவை செலுத்தும் வரை மறுமை நாளில் பெற்றோருக்காக பிள்ளைகள் மன்றாட மாட்டார்கள் (ஷபாஃஅத் செய்ய மாட்டார்கள்) என்பது பொருளாகும்' என்று அஹ்மது இப்னு ஹன்பல் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் விளக்கம் தருகிறார்கள். ஆகவே பிள்ளைகளுக்காக அகீகா கொடுப்பது பெற்றோர்களுக்கு சுன்னத்தாகும். பிள்ளை பிறந்து பருவ வயதை அடையும் வரை இந்த அகீகாவை செலுத்துவது பெற்றோர் மீது சுன்னத்து. பெற்றோர்களினால் அகீகா செலுத்தப்படாத போது பருவம் அடைந்த பின்பு தனக்குரிய அகீகாவை தானே செலுத்துவது சுன்னத்தாகும்.

குர்பானி கொடுப்பதற்கு தகுதியான பிராணிகளே அகீகா கொடுப்பதற்கும் தகுதியானவை ஆகும். அகீகா இறைச்சியை குர்பானி இறைச்சியைப்போல் மூன்று பங்குகளாக பிரித்து ஏழைகளுக்கு அறமாகவும், சுற்றத்தார்களுக்கு அன்பளிப்பாகவும், தமது சொந்த தேவைக்காகவும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். அகீகாவை நேர்ச்சை செய்தாலோ அல்லது சுன்னத்தான அகீகா என்று கூறாமல், 'அகீகா கொடுப்பேன்' என்று கூறினாலோ, 'இந்த அகீகாவாக ஆக்கினேன்' என்று கூறினாலோ அல்லது கேட்பவருக்கு, பதிலில் 'அகீகா கொடுக்கப் போகிறேன்' என்று கூறினாலோ ஆக இந்த நான்கு அமைப்புகளிலும் அகீகா கொடுப்பது ஃபர்ளாகும்.  அந்த இறைச்சியை சாப்பிடுவது ஹராமாகும். முழுவதும் தர்மம் செய்து விட வேண்டும்.

அகீகாவின் பெரும்பாலான சட்டவிதிகள் குர்பானியின் சட்ட விதிகளைப் போன்றதாகும். எனினும் அகீகா பிராணியை அறுத்த பின்பு அதன் எலும்புகளை முறிக்காமல் முழுமையாகவும், அதன் இறைச்சியை சமைத்தும் கொடுத்து அனுப்புவது சிறப்பானதாகும். அகீகாவிற்கு காலவரையறை இல்லை. இதன் முழுப் பகுதியையும் சுற்றத்தார்களுக்கு கொடுத்தாலும் அகீகா கூடுமாகிவிடும். ஏழைகளுக்கு தர்மம் கொடுப்பது அவசியமில்லை.

குழந்தை பிறந்ததும் ஏழாவது நாள் அகீகாவை செலுத்துங்கள். குழந்தையின் தலைமுடியை களையுங்கள். அவர்களுக்கு (நற்) பெயர் சூட்டுங்கள் என்று நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்.-நூல்: திர்மிதி.

குழந்தை பிறந்து இறந்து விட்டாலும், அகீகா கொடுப்பதும் அதற்குப் பெயர் வைப்பதும், விழுகட்டிகளுக்கும் கூட பெயர் வைப்பதும் சுன்னத்தாகும்.

விருந்தோம்பலின் சட்டங்கள்

விருந்தோம்பலின் மேன்மை:


அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொண்டவராக யாராவது இருந்தால் அவர் தம் விருந்தாளிகளை சங்கை செய்யவும் என எம் பெருமானார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். (புகாரி, முஸ்லிம்)

ஒரு முறை நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் ஒரு விருந்தாளி வர நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் இவருக்கு யார் விருந்தளிப்பது என்று கேட்டார்கள். அப்போது அபூதல்ஹா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தான் அளிப்பதாக கூறி அந்த விருந்தாளியை தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று தன் மனைவியிடம் 'நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் விருந்தாளியை கண்ணியப்படுத்து' என்று கூறினார்கள். உடனே மனைவி உம்மு ஸுலைம் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், 'குழந்தைகள் உண்ணும் உணவைத் தவிர வேறு எதுவும் நம்மிடம் இல்லையே' என்று சொல்ல, அதற்கு கணவர் அபூதல்ஹா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், குழந்தைகளை பசியோடு தூங்க வைத்து விட்டு உணவை எங்களுக்கு வைத்து விட்டு விளக்கை ஏற்றுவது போல் அணைத்து விடு. விருந்தாளி நானும் உண்பதாக நினைத்துக் கொண்டு வயிறார உண்ணுவார், நான் உண்ணுவது போல் நடித்துக் கொள்வேன் என்று சொல்ல, அதற்கு கட்டுப்பட்டு உம்மு ஸுலைம் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள். மறுநாள் காலை ஸுப்{ஹ தொழுகைக்கு சென்ற அபூதல்ஹா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள். உங்கள் இருவரின் விருந்தோம்பலை பார்த்து அல்லாஹ் ஆச்சரியப்பட்டான், மேலும் சந்தோஷத்தில் சிரித்தான் என்றார்கள்.
அப்போது அல்லாஹ் ,

'அவர்கள் தங்களுக்கு தேவையிருந்தும் பிறருக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பார்கள்' (அல்குர்ஆன் 59:9) என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான்.

'எந்த விருந்துக்கு செல்வந்தர்கள் அழைக்கப்பட்டு, ஏழை எளியவர்கள் மறுக்கப்படுகிறார்களோ அவர் அல்லாஹ்வுக்கும், அவர் தூதருக்கும் மாறு செய்தவராவார்' என்று நபி(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: அபூஹுரைரா(ரலியல்லாஹு அன்ஹு), இப்னு அப்பாஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்.

இருவருடைய உணவு மூவருக்குப் போதுமானதாகும். மூவரின் உணவு நால்வருக்குப் போதுமானதாகும் என நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள். புஹாரி  அபூஹுரைரா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு).

வலீமா திருமண விருந்து

திருமணத்தின் போது மணமகன் வழங்கும் விருந்திற்கு வலிமா என்று சொல்லப்படும். இந்த விருந்து ஒரு சுன்னத் ஆகும்.

நீங்கள் வலீமா விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டால், அவ்வழைப்பை ஏற்றுச் சிறப்பளியுங்கள் என்று நபி(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர்: இப்னு உமர்(ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்.

அப்துர்ரஹ்மான இப்னு அவ்ஃப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) என்ற நபித் தோழர் ஒரு அன்சாரிப் பெண்ணை மணம் முடித்தார்கள். நபி(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், என்ன விசேஷம் என வினவினார்கள். தனக்கு முந்திய இரவு திருமணம் நடந்தது என பதிலளித்தார்கள். நபி(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், எவ்வளவு மஹர் கொடுத்தீர்? என கேட்டார்கள்.

அதற்கு இப்னு அவ்ஃப(ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், ஒரு பேரித்தம் பழம் அளவு தங்கம் என்றார்கள்.
ரசூல்(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'ஒரு ஆட்டையாவது அறுத்து வலிமா விருந்து வைப்பீராக' என்றார்கள் (ஹதீஸின் சுருக்கம்) அறிவிப்பாளர்: அனஸ் இப்னு மாலிக்(ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆதாரம்:புகாரி, முஸ்லிம்.

வலீமா எப்போது கொடுப்பது?

நபி(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'வலிமா விருந்தை முதல்நாள் கொடுப்பது கடமையாகும், இரண்டாவது நாள் கொடுப்பது ஸுன்னத் ஆகும், மூன்றாவது நாள் கொடுப்பது பகட்டாகும். எவன் பகட்டு காட்டுகிறானோ அவனுடைய குறைகளை அல்லாஹ் பகிரங்கப்படுத்துகிறான்.

அறிவிப்பாளர்: இப்னு மஸ்வூது (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆதாரம்: திர்மிதீ.

பெருமானாரின் வலீமா வீருந்துகள்

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு திருமணத்தின்போது இரு முத்துக்கள் அளவுள்ள கோதுமையையே வலிமாவாக அளித்ததாக ஸபிய்யா(ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.(1 முத்து என்பது 750 கிராம் ஆகும். ஆதாரம்: புகாரி.

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஸபிய்யா((ரலியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களை திருமணம் செய்த போது நாயகத்தோழர்கள் வலிமா விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டார்கள். விருந்தில் ரொட்டியோ, கறியோ கிடையாது. போர்வையை விரித்து பேரீத்தம்பழம், பாலாடைக்கட்டி நெய்(போன்றவை) பரிமாறப்பட்டன. ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்.

வலீமா விருந்தின் சட்டங்கள்:

திருமணத்திற்காக விருந்தளிப்பது முக்கியமான சுன்னத்தாகும்.

திருமணம், கத்னா செய்தல், பிரசவ வலியிலிருந்து சுகம் பெறுதல், குழந்தை பிறப்பு, பிரயாணத்திலிருந்து திரும்பி வருதல், புது வீடு குடிபுகுதல், குர்ஆன் ஹிப்ளு முடித்தல், , குர்ஆன் ஓதி முடித்தல் ஆகிய நிகழ்ச்சிகளுக்காக ஒருஆட்டை அறுத்து விருந்து கொடுப்பதும், இதற்கு இயலாதவர் இயன்ற அளவு விருந்து கொடுப்பதும ; சுன்னத்தாகும். இவ்விருந்துக்காக அழைக்கப்பட்டவர் வருவதும் சுன்னத்தாகும்.

திருமணத்திற்கு பின் கொடுக்கப்படும் வலீமா விருந்திற்கு அழைக்கப்பட்டால் வருகை தருவது வாஜிபாகும். விருந்தளிப்பவர் தானே விருந்துக்கு அழைக்க வேண்டும். அல்லது அவர் சார்பாக உள்ளவர் அழைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அது வாஜிபாகும்.

நிகாஹிற்கு முன்பு நடைபெறும் விருந்திற்கு அழைக்கப்பட்டால் செல்வது வாஜிபல்ல. வெறும் விருந்து என்ற முறையில் சுன்னத்தாகும். வலீமா விருந்தை மணமக்களின் உடலுறவு நடைபெற்ற பின் கொடுப்பது சிறப்பாகும். நிகாஹும், விருந்தும் ஒரே நேரத்தில் நடைபெற்றால் அதற்கு செல்வது வாஜிபா இல்லையா? என்பதில் இமாம்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உள்ளது.

விருந்தோம்பலின் சட்டதிட்டங்கள்:

பசியால் துயரும் ஒருவனுக்கு உணவுள்ளவன் அவன் பசியை போக்குவது வாஜிபாகும்.

விருந்தாகிறது நபி இப்றாஹிம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுடைய வழிமுறையைச் சேர்ந்ததாகவும், ஏற்றமான சுன்னத்தான வணக்கமாகவும் அல்லாஹ் தஆலாவினால் தன் அடியார்களுக்கு சொர்க்கத்தில் விருந்தென்று பெயரிட்டு கொடுக்கப்படுமென்று ஹதீஸ் குத்ஸியில் கூறப்பட்டுள்ளதாக இருப்பதால், சுன்னத்தை நாடிக் கொடுக்க வேண்டுமே தவிர முகஸ்துதிக்காகவோ, பெருமையை நாடியோ கொடுப்பது ஹராமாகும்.

விருந்துகளில் மிகவும் மகத்தான விருந்து நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் புகழ்பாடும் மௌலிது விருந்து ஆகும்.

விருந்தில் பத்து வகை உண்டு. 1. கல்யாண விருந்து 2. புது வீடு, புது நிலம், புதுக் கப்பல் போன்றவற்றை சொந்தமாக்கிக் கொண்டதற்காக விருந்து. 3. குழந்தை பிறந்த ஏழாம் நாள் அகீகா கொடுப்பது. 4. புது வீடு குடிபுகுவதற்காக விருந்து. 5. தலைக் குழந்தை சுகப்பிரசவத்திற்காக விருந்து. 6. பிரயாணம் செல்லும் போது விருந்து. 7. கத்னா விருந்து 8. மௌத்துடைய விருந்து 9. குர்ஆன் முடிப்பது, ராத்திபு, திக்ரு செய்வது ஆகியவற்றிற்காக விருந்து. 10. எவ்விதக் காரணமுமின்றி விருந்து.

விருந்துண்ணச் செல்வதற்கு ஷர்த்துக்கள்.

1. குறிப்பாக அவனை அழைத்திருக்க வேண்டும்.2. அவனுடைய கூட்டத்தினர், தோழர்கள்  அனைவரையும் அவன் தகுதிக்குத் தகுந்தவாறு அழைத்திருக்க வேண்டும். 3. அவனுடைய பொருளின் மீது அல்லது அவனுக்குள்ள அந்தஸ்தின் மீது ஆசை (உள்நோக்கம்) வைத்ததற்காகவோ, அல்லது அவனை பயந்ததற்காகவோ அழைக்காதிருக்க வேண்டும். 4. விருந்தளிப்பவன் அநியாயக் காரனாகவோ, பாவம் செய்பவனாகவோ இல்லாதிருக்க வேண்டும். 5. விருந்துணவில் ஹராமான பொருட்கள் மிகைக்காமலிருக்க வேண்டும். 6. விருந்து நடைபெறும் இடத்தில் ஹராமான காரியங்கள் நடைபெறாமலிருக்க வேண்டும். 7. விருந்து நடைபெறும் இடத்தில் உருவப்படங்கள் இல்லாதிருக்க வேண்டும். 8. பருவமடைந்த ஆண்கள் அவ்விடத்தில் பட்டுத்துணியையும், தங்கம், வெள்ளி, ஐம்பொன் ஆகியவற்றையும் அணியாதிருக்க வேண்டும். 9. அவ்விடத்திற்கு செல்வதினால் வெளிப்படையான நோவினை எதுவும் ஏற்படாமலிருக்க வேண்டும். 10. அவ்விடத்தில் புலித்தோல், மான்தோல் விரிப்புகுள் விரிக்காதிருக்க வேண்டும். 11. அவ்விடத்தில் பொய்யையும், கெட்ட விசயங்களையும் கூறி மக்களை சிரிக்க வைக்கும் விகடகவி, கோமாளி போன்ற நகைச்சுவைக்காரர்களோ, வேடமிடுபவர்களோ இல்லாதிருக்க வேண்டும்.

ஊர் முழுவதும் விருந்துக்கு அழைத்தால்  எவர் வேண்டுமானாலும் செல்லலாம். குறிப்பிட்ட சிலர் மட்டும் அழைக்கப்படும் போது அழைக்கப்படாதவர் செல்வதும், அழைக்கப்பட்ட பெரிய மனிதர் ஒருவரைத் தொடர்ந்து அழைக்கப்படாத ஒருவர் செல்வதும் ஹராமாகும்.

இருவர் விருந்துக்கு அழைத்தால் முதலில் அழைத்தவருக்கே முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் அழைத்தால் நெருங்கியவரின் அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இருவரும் நெருங்கியவர்களாக இருப்பின் சீட்டுப் போட்டு பார்க்க வேண்டும்.

பெண்கள் விருந்துக்கு அழைத்தால் ஹராமான தனித்திருத்தல் உண்டாகாமலும், பித்னாவை பயப்படாமலும் இருக்க வேண்டும்.அவ்வாறிருப்பின் அதனை ஏற்றுக் கொள்வது ஹராம்.

விருந்தாளி வீட்டினுள் சென்றதும் பெண்களிருக்கும் அறைக்கு நேராக உட்காராமல் இருப்பதும், உணவு கொண்டு வரப்படும் தாலத்தை பார்க்காமலிருப்பதும், சாப்பிட்ட பின் துஆ செய்வதும் ஒழுக்கமாகும்.

ஒருவன் மனப்பூர்வமாக விருந்துக்கு அழைக்கவில்லை என்று தெரிந்தால் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது. மனப்பூர்வமாக அழைப்பதாக தெரிந்தால் அதனை மறுப்பதும் கூடாது.

விருந்தாளியை கண்ணியப்படுத்துவது:

விருந்தாளியை கண்ணியப்படுத்துவதும், விருந்தாளி வீட்டுக்கு வரும் பொழுது எதிர் கொண்டு அழைத்து வருவதும், அவர் புறப்படும் பொழுது வீட்டின் வாசல் வரை சென்று வழி அனுப்புவதும் சுன்னத்தாகும்.

விருந்தாளிக்கு உணவை கொண்டு வைத்தவுடன் பிஸ்மில்லாஹ் என்றோ அல்லது சாப்பிடுங்கள் என்றோ சொல்லி சாப்பிட அனுமதிப்பது விருந்தளிப்பவனுக்கு முஸ்தஹப்பாகும்.

வெளியூரிலிருந்து விருந்தாளியாக வந்திருப்பவருக்கு முதலில் கிப்லா திசையை அறிவிப்பதும், கழிவறை, உளு செய்யுமிடம் போன்றவற்றை காட்டிக் கொடுப்பதும், தானோ அல்லது தன் மக்களில் ஒருவரோ உடனிருந்து சாப்பிடுவதும் ஒழுக்கமாகும்.

விருந்து கொடுப்பவர் எவ்வளவு உயர்வான உணவைக் கொடுத்து சிறப்பித்தாலும் தான் குறை செய்து விட்டதாக வெளிப்படுத்துவதும், விருந்து சாப்பிட்டவர் என்ன குறையிருந்தாலும் அதனை பெரிய மனது வைத்து ஒதுக்கிவிட்டு அந்த விருந்தை பெரியதாகக் கண்டு நன்றி செலுத்துவதும் சுன்னத்தாகும்.

விருந்தாளிக்கு மூன்று இரவு பகல் விருந்தளிப்பது சுன்னத்து முஅக்கதாவாகும். மூன்று தினங்களுக்கு மேல் விருந்தாளி தங்குவது கூடாது, ஆனால் விருந்து உபசரிப்பவர் விரும்பிக் கேட்டுக் கொண்டால் தங்கலாம்.

பலர் சாப்பிடும்போது நல்ல உணவை ஒருசிலர் மட்டும் தங்களுக்கென்று ஒதுக்கிக் கொள்வது மக்ரூஹ் ஆகும்.

உடையவனின் அனுமதியின்றி பிச்சைக்காரனுக்கோ, பூனை போன்றவற்றிற்கோ உணவைப் போடுவது ஹராமாகும்.
விருந்து கொடுப்பவரை மகிழ்விப்பதற்காக தன் வழக்கத்தை விட சற்று அதிகமாக சாப்பிடுவது சுன்னத்தாகும்.

நல்லடியார்களான ஏழைகளைப் எதிர்பார்த்து வந்திருப்பவர்களை சற்று தாமதப்படுத்தலாம். ஒரு பணக்காரரை எதிர்பார்த்து தாமதிக்க கூடாது. வந்திருப்பவர்களை வேதனைப் படுத்தும் அளவிற்கு தாமதப்படுத்தக் கூடாது.

விருந்து கொடுப்பவர் விருந்தாளியைக் கண்டவுடன் மர்ஹபா என்று வாழ்த்துக் கூறுவதும், அல்லாஹ்வைப் புகழ்வதும் சுன்னத்து.

ஒவ்வொருவரும் தனக்கும் தன் மனைவிக்குமாக ஒரு விரிப்பையும், விருந்தாளிக்காக ஒரு விரிப்பையும் வைத்துக் கொள்வது முஸ்த்தஹப்பாகும்.

ஒரு மஜ்லிஸில் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு விருந்தளித்தவரிடம் அனுமதி பெற்று வெளியேறுவது ஒழுக்கமாகும்.

விருந்து கொடுப்பவர் விருந்தாளிகளில் சிலருக்கு மட்டும் நல்ல வகை உணவுகளைக் கொடுப்பது மக்ரூஹ். பெரியோர்களுக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கும் உணவுகளில் உடையவனின் அனுமதியின்றி சிறியவர்கள் கை இடுவது ஹராமாகும்.

ஒரு விருந்தாளி பத்து ரஹ்மத்துகளைக் கொண்டு வீட்டினுள் நுழைகிறார். பத்து கவளம் உணவால் பத்துப் பாவங்களைப் போக்கிவிடுகிறார் என்றெல்லாம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

பித்அத்காரன் அல்லது குழப்பக்காரன, வஹ்ஹாபிகள் வீட்டிற்கு விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டால் அவ்விருந்துக்கு செல்வது கூடாது. ஏனெனில் நமது நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் சமூகத்தில் பிளவை உண்டு பண்ணி பித்னாவை ஏற்படுத்துவதாலும், அவர்களை கண்ணியம் குறைவு, மரியாதைக் குறைவாக பேசுவதாலும் எழுதுவதாலும் மேலும் அவர்களை உங்கள் கிட்ட நெருங்கவிடாதீர்கள் நீங்களும் அவர்களுடன் சேராதீர்கள் என்ற நபிமொழிக்கு இருப்பதினால்  அவர்களின் விருந்துக்கு செல்வது கூடாது.அதே போல் அவர்களை விருந்துக்கும் அழைப்பது கூடாது.

உணவு உண்பதின் சட்டங்கள்-Islamic law of Eating Foods

சாப்பிடுவதின் ஒழுக்கங்கள்.


இஸ்லாம் நமது வாழ்க்கை முறை சிறப்பாக அமைய ஒழுக்க முறைகளைக் கற்றுத் தருகிறது. சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்குக் கூட நல்லொழுக்கங்களை நமது நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் நமக்கு கற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள். அதை நமது இமாம்கள், புகாஹாக்கள் சட்டங்களாக வகுத்து தந்திருக்கிறார்கள்.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

நம்பிக்கை கொண்டோரே! நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய தூய்மையானவற்றை உண்ணுங்கள்! நீங்கள் அல்லாஹ்வையே வணங்குவோராக இருந்தால் அவனுக்கே நன்றி செலுத்துங்கள்! -(அல் குர்ஆன் 2:172)
 

يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

உண்ணுங்கள்! பருகுங்கள்! வீண் விரையம் செய்யாதீர்கள்! வீண் விரையம் செய்வோரை அவன் விரும்ப மாட்டான். -அல்குர்ஆன் 7:31

إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

விரையம் செய்வோர் ஷைத்தான்களின் உடன்பிறப்புக்களாக உள்ளனர். ஷைத்தான் தனது இறைவனுக்கு நன்றி கெட்டவனாக இருக்கிறான்.-அல்குர்ஆன் 17:27

சாப்பிடுவதில் பர்ளுகள் நான்கு, சுன்னத்துக்கள் நான்கு, ஒழுக்கங்கள் நான்கு உள்ளன.

பர்ளுகள்:

1. பிஸ்மில்லாஹ் சொல்வது. 2. சாப்பிடுவது ஹலால் என்பதை அறிந்து விளங்குவது. 3. அதனைப் பொருந்திக் கொள்வது. 4. நன்றி செலுத்துவது. இது இஹ்யா உலூமித்தீனில் இமாம் கஸ்ஸாலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். பிஸ்மி சொல்வது ஸூபியாக்களிடத்தில் பர்ளும், மற்றவர்களிடத்தில் சுன்னத்துமாகும்.

சுன்னத்துக்கள்:

1. சாப்பிடும் முன் இரு கைகளையும் கழுகுதல். 2. வலது காலை நட்டு வைத்து இடது காலின் மீது உட்காருதல். 3. மூன்று விரல்களால் சாப்பிடுதல் (இது ரொட்டி சாப்பிடும்போதுதான்). 4. ஒரு கவளத்திற்கும் மற்றொரு கவளத்திற்குமிடையே பொறுமையைக் கடைப்பிடித்தல் – அவசர அவசரமாக சாப்பிடாமலிருத்தல்.

ஒழுக்கங்கள்:

1. தட்டில் தனக்கு முன்னாலுள்ளதை சாப்பிடுதல். 2. சிறு சிறு பிடியாக பிடித்து சாப்பிடுதல். 3. நன்றாக மென்று சாப்பிடுதல். 4. பலர் சாப்பிடும்போது அடுத்தவர் பாத்திரத்தைப் பார்க்காமலிருத்தல்.

உமர் பின் அபீ ஸலமா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறியதாவது 'நான் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மடியில் வளர்ந்து வந்த சிறுவனாக இருந்தேன். (ஒரு முறை) என் கை உணவுத் தட்டில் (இங்கும் அங்குமாக) அளாவிக் கொண்டிருந்தது. அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னிடம், 'சிறுவனே! (பிஸ்மில்லாஹ் என்று) அல்லாஹ்வின் பெயரைச் சொல்! உன் வலக் கரத்தால் சாப்பிடு! உனது கைக்கு அருகிலிருக்கும் பகுதியிலிருந்து எடுத்துச் சாப்பிடு' என்று சொன்னார்கள். அதன் பிறகு இதுவே நான் உண்ணும் முறையாக அமைந்தது.- நூல்: புகாரி

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'உங்களில் ஒருவர் சாப்பிடும் போது தனது வலக்கரத்தால் சாப்பிடட்டும். குடிக்கும் போதும் தனது வலக்கரத்தால் குடிக்கட்டும். ஷைத்தான் தனது இடக்கரத்தால் சாப்பிடுகிறான். தனது இடக்கரத்தால் குடிக்கின்றான்'

அறிவிப்பவர்: இப்னு உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு), நூல்: முஸ்லிம்

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'பிஸ்மில்லாஹ்' கூறாத உணவை ஷைத்தான் ஆகுமாக்கிக் கொள்கிறான்.

அறிவிப்பவர்: ஹுதைஃபா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு)- நூல்: முஸ்லிம.;

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'உங்களில் ஒருவர் உணவு சாப்பிட (ஆரம்பிக்கும்) போது பிஸ்மில்லாஹ் என்று கூறட்டும். ஆரம்பத்தில் (பிஸ்மில்லாஹ்) கூற மறந்து விட்டால் 'பிஸ்மில்லாஹி ஃபீ அவ்வலிஹி வ ஆகிரிஹி' என்று கூறட்டும்.

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலியல்லாஹு அன்ஹா), நூல்: திர்மிதி

பொருள்: ஆரம்பத்திற்காகவும் இறுதிக்காவும் அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறுகிறேன்.

மேலும் இதிலிருந்து சில ஒழுக்கங்களாவன: சாப்பிடும் முன், பின் ஒரு கைகளையும், வாயையும் கழுவுதல், சிறிதளவு உப்பைச் சாப்பிடுதல், ஆரம்பத்தில் பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர் ரஹீம் என்று இரைந்து சொல்லுதல், ஆரம்பத்தில் பிஸ்மில்லாஹ் சொல்ல மறந்து விட்டால் நினைவு வந்தவுடன் இடையில் பிஸ்மில்லாஹி அவ்வலஹு வஆகிறஹு என்று கூறுவது சுன்னத்து.

அடுத்தவருக்கும் உணர்வூட்டுவதற்காக பிஸ்மில்லாஹ்வை சப்தமிட்டு கூறுவது முஸ்தஹப்பாகும். விருந்து மஜ்லிஸுகளில் இதனால்தான் வீட்டுக்காரர் பிஸ்மில்லாஹ் என்று சப்தமிட்டுக் கூறுவது வழக்கத்தில் இருந்து வருகிறது.

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், '(ஆணவத்தை வெளிப்படுத்துவது போல்) நான் சாய்ந்து கொண்டு சாப்பிட மாட்டேன்' என்று கூறினார்கள்

அறிவிப்பவர்: அபூ ஜுஹைஃபா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) – நூல்: புகாரி , முஸ்லிம்

சாய்ந்து கொண்டு, கையை ஊன்றிக் கொண்டு சாப்பிடுவது மக்ரூஹ். பழங்களை சாப்பாட்டுக்கு முன் சாப்பிடுவதும், இறைச்சியை அதன் பிறகும் சர்க்கரை, தேன் போன்ற இனிப்புப் பொருட்களைக் கடைசியிலும் சாப்பிடுதல் அவசியம். ஆரம்பத்தில் ஆணம் படாமல் மூன்று பிடி உணவை சாப்பிடுவதும், அதிகமான சூட்டுடன் சாப்பிடாமலிருப்பதும், வாயினால் உணவை ஊதாமலிருப்பதும் விரும்பப்பட்ட செயல்களாகும்.

அல்லாஹ் குர்ஆனில சூரத்து வாக்கிஆவில்,

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ،  وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ

'(சொர்க்கவாசிகளாகிய) இவர்கள் (பிரியப்பட்டு) தேர்ந்தெடுக்கக் கூடிய கனி(வர்க்கங்)களையும், விரும்பிய பட்சிகளின் மாமிசத்தையும் (அந்த இளைஞர்கள் சுவனபதியில் தாங்கித் திரிவர்)' (56:20,21) என்று பழங்களை முதலில் குறிப்பிட்டுள்ளதால் பழங்களை சாப்பாட்டிற்கு முன் சாப்பிட வேண்டும்.

பலர் கூட்டாக சாப்பிடும்போது சஹனில் தனக்கு முன்பாக இருக்கும் உணவை எடுத்துச் சாப்பிடுவது சுன்னத்து. உடனிருப்பவருடைய பகுதியில் கையை போடுவதும், இறைச்சியைக் கத்தியினால் வெட்டி சாப்பிடுவதும் மக்ரூஹ்.

'உங்களில் ஒருவருக்கு கவள வாய் உணவு கீழே விழுந்து விட்டால் அதில் பட்ட அசுத்தங்களை நீக்கி விட்டு அவர் அதை சாப்பிடட்டும். அதை ஷைத்தானுக்காக (வீணாக) விட்டு விட வேண்டாம்' என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு), நூல்: முஸ்லிம்

உணவை அமைதியாக சுவைத்து மென்று விழுங்கிய பின் மறுபிடியை எடுப்பதும், உடனிருந்து சாப்பிடுபவர்களை கூர்ந்து பார்க்காமல் இருப்பதும், விரிப்பில் விழுந்த உணவை அது சுத்தமாக இருப்பின் எடுத்துச் சாப்பிடுவதும், கடைசியில் தட்டை வழித்துச் சாப்பிடுவதும், விரல்களை நன்றாக சூப்புவதும், விருந்தளிப்பவர் விருந்தாளிகளை நன்றாக சாப்பிடச் சொல்வதும் சுன்னத்துகளாகும்.

(உணவு உண்டு முடித்தவர் தம்) விரல்களை சூப்புமாறும், தட்டை வழித்து உண்ணுமாறும் உத்தரவிட்டார்கள். மேலும் உணவின் எந்தப் பகுதியில் வளம் (பரக்கத்) உள்ளது என்பதை நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள் என்றும் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: ஜாபிர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு), நூல்: முஸ்லிம்

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சாப்பிட்டால் விரல்கள் சிவந்து போகும் அளவிற்கு அவற்றை சூப்புவார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

கையை சூப்புவதினால் விரல்களில் உள்ள ஒரு தன்மை நமது உணவை செமிக்கச் செய்ய வைக்கிறது என்று அறிவியல் ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

உணவு விரிப்பில் சிந்தியதை (அது சுத்தமாயிருந்தால்) எடுத்துச் சாப்பிட்டு பல் இடுக்கில் உள்ளதை எடுத்தெறிந்து, பல்குத்தும் குச்சி, மிஸ்வாக்கு ஆகியவற்றை உபயோகித்தால் கண்வலி, காதுவலி, வயிற்றுவலி ஆகிய நோய்களை விட்டும் அச்சமற்றிடுவான் என்று நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

உணவுப் பொருட்களை அசுத்தமான இடத்திலோ அருவருப்பான இடத்திலோ போடுவதும், நிந்தனை செய்வதும் 'சீ' என்று சொல்வதும் கூடாது. சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் அதற்குரிய துஆவை ஓத வேண்டும்.

'அல்ஹம்துலில்லாஹில்லதீ அத்அமனீ ஹாதா வரஸகனீஹி மின்கைரி ஹவ்லின் மின்னீ வலா குவ்வதின்'

பொருள்: 'எனது எவ்வித சக்தியும் ஆற்றலும் இன்றி எனக்கு இவ்வுணவை வழங்கி உண்ணச் செய்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப்புகழும்' என யாரேனும் கூறினால் அவரின் முன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.

(அபூதாவூது, திர்மிதி)

உணவு சாப்பிடுவதன் மூலமாக வணக்கங்கள் செய்வதையும், மனைவி மக்களுக்கு உணவளிக்கச் சக்தி பெறுவதையும் நாட வேண்டுமே தவிர பாவங்கள் செய்யச் சக்தி பெறுவதை நாடுவது ஹராம்.

பாத்திரத்தை வழித்துச் சாப்பிடுவதும், விபச்சாரம் செய்யாமலிருப்பதும் செல்வ நிலையை உண்டாக்கும் என்று நபிமொழி உள்ளது.

மாட்டை போல வாயை மூடிக் கொண்டு சாப்பிட வேண்டாம். கூடியிருந்து ஆகுமான பேச்சுக்களை பேசி சாப்பிடவும் என்று ஹதீதில் கூறப்பட்டுள்ளது. தனிமையாக சாப்பிட்டாலும் அல்ஹம்துலில்லாஹ் நன்றாக இருக்கிறது என்று ஏதேனும் ஒன்றையாவது பேசுவது சுன்னத்தாகும்.

மனிதர்கள் சாப்பிடும்போது காறுவதும், சீறுவதும், அருவருப்பான பேச்சைப் பேசுவதும், தட்டையில் கையை உதறுவதும், ரொட்டி போன்றவற்றில் கையை துடைப்பதும் மக்ரூஹ் ஆகும்.

குழம்புகளில் தலைமையானது காடியும், கீரையுமாகும் என்று ஹதீதில் கூறப்பட்டுள்ளதால் ஊறுகாயையும், கீரையையும் முற்படுத்த வேண்டும்.

நபிமார்களின் குழம்பு கீரை, அரசர்களின் குழம்பு இறைச்சி என்றும்,

கீரையைக் கொண்டு உங்கள் உணவுகளை அலங்கரியுங்கள் என்றும் ஹதீதில் வந்திருக்கிறது.

மூடியிருக்கும்படியான கேத்தல், கூஜா போன்றவற்றிலிருந்து அப்படியே தண்ணீரைக் குடிக்கக் கூடாது. தண்ணீரைப் பார்த்து முதலில் கொஞ்சமாக வாயில் வைத்துப் பார்த்துக் குடிக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் நின்று கொண்டு குடிப்பதைத் தடுத்தார்கள்.
அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: முஸ்லிம்

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'உங்களில் ஒருவர் (எதை) அருந்தினாலும் அந்தப் பாத்திரத்திற்குள் அவர் மூச்சு விட வேண்டாம்'

அறிவிப்பவர்: அபூ கதாதா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: புகாரி

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் பால் குடித்த பின் வாய் கொப்பளித்தார்கள். பிறகு 'அதிலே கொழுப்பு இருக்கிறது' என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: இப்னு அப்பாஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: புகாரி

பாத்திரத்தில் மூச்சும், ஏப்பமும் விடாமல் குடிக்க வேண்டும். ஒரே மூச்சில் குடிக்காமல் மூன்று தடவை வாயை எடுத்து எடுத்து மூன்று மூச்சில் குடிக்க வேண்டும். முதலில் வாயை வைக்கும்போது பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம் என்று சொல்லி குடித்து வாயை எடுத்தவுடன் அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று சொல்வதும், இரண்டாவது தடவை ரப்பில் ஆலமீன் என்று சொல்வதும், மூன்றாவது தடவை அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம் என்று சொல்வதும் சுன்னத்து.

வெள்ளி, தங்க பாத்திரங்களில் உண்ணுவதையும்,குடிப்பதையும் பெருமானார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தடுத்துள்ளார்கள்.

மேலும் முதல் மிடறு குடித்து முடித்தவுடன் சூரத்துல் பாத்திஹாவின் ஆரம்பத்திலிருந்து யவ்மித்தீன் வரையிலும், இரண்டாவது மிடறு குடித்தவுடன் இய்யாகாவிலிருந்து நஸ்தயீன் வரையிலும் மூன்றாவது மிடறு குடித்து முடித்தவுடன் இஹ்தினா விலிருந்து கடைசி வரையும் ஓதிக் குடித்தால் பல்வலியையும், மற்றுமுள்ள பல நோய்களையும் அல்லாஹ் நீக்கி விடுவான் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

சாப்பிட்ட பாத்திரத்தில் தேவையில்லாமல் குடிப்பதும், உடைந்த பாத்திரத்தில் குடிப்பதும், குடம், பானை போன்ற பாத்திரங்களில் மிருகத்தைப் போன்று வாயை வைத்துக் குடிப்பதும், வாயால் ஊதுவதும் மக்ரூஹ் ஆகும்.

நின்று கொண்டு சாப்பிடுவதும், குடிப்பதும் விரும்பத்தகாத செயல்களாகும். நின்று தண்ணீர் குடிப்பதால் குடல் இறக்கம் போன்ற நோய்கள் ஏற்படும் என்று விஞ்ஞான ரீதியாக அறியப்பட்டு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

மேலும் சில ஒழுங்கு முறைகள்:

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் இடப்பக்கத்தில் அபூபக்ர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு)அவர்களும் வலப் பக்கத்தில் கிராமவாசி ஒருவரும் அமர்ந்திருந்தனர். நபியவர்கள் (தாம் அருந்திய) பாலின் மிச்சத்தை அந்தக் கிராமவாசிக்குக் கொடுத்து விட்டு 'வலப்பக்கத்தில் இருப்பவருக்கும் அடுத்து (அவருக்கு) வலப்பக்கத்தில் இருப்பவருக்கும் (கொடுங்கள்)'' என்று சொன்னார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: புகாரி

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'இரவு நேர உணவு வைக்கப்பட்டு தொழுகைக்காக இகாமத்தும் சொல்லப்படுமானால் நீங்கள் உணவை முதலில் அருந்துங்கள்'

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: புகாரி

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உணவு வந்து காத்திருக்கும் போதும், சிறுநீர் மற்றும் மலத்தை அடக்கிக் கொண்டும் தொழக்கூடாது'

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: முஸ்லிம்

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'ஒரு கூட்டத்தாருக்கு (குடிபானத்தை) பங்கிட்டுக் கொடுக்கக் கூடியவர் அவர்களில் இறுதியாக குடிக்கக் கூடியவராவார்.'

அறிவிப்பவர்: அபூ கதாதா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்கள்: முஸ்லிம் , திர்மிதி

அபூ ஹுரைரா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: 'நபியவர்கள் எந்த உணவையும் ஒரு போதும் குறை கூறியதில்லை. அவர்கள் ஓர் உணவை விரும்பினால் உண்பார்கள். இல்லையென்றால் விட்டுவிடுவார்கள்.'
நூல்: புகாரி

'உங்களில் எவரது பானத்திலாவது ஈ விழுந்து விட்டால் (முதலில்) அதை அவர் (அதிலேயே) முக்கட்டும். பிறகு அதை வெளியே எடுத்துப் போட்டு விடட்டும். ஏனெனில் அதன் இரு இறக்கைகளில் ஒன்றில் நோயும் மற்றொன்றில் நிவாரணமும் இருக்கின்றது'

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) நூல்: புகாரி

குர்ஆன் ஷரீஃபிற்கு கொடுக்க வேண்டிய கண்ணியமும், மரியாதையும் – சட்ட விளக்கம்.

உளுவோ அல்லது முறைப்படி செய்யப்பட்ட தயம்முமோ இல்லாமல்  தொழுவதும், தவாஃப் செய்வதும், குர்ஆனைத் தொடுவதும் அதனைச் சுமப்பதும் ஹராமாகும்.

குர்ஆன் நஜீஸான இடத்தில் கிடப்பதைக் கண்டாலும் அல்லது காஃபிர் உடைய கையில் இருக்கக் கண்டாலும் அல்லது அது சேதமடைந்து விடும் என்று பயந்த நேரத்திலும் உளு இல்லாமலிருப்பினும் அந்த நிலையிலிருந்து அதனை மீட்டிடுவது வாஜிபாகும்.

குர்ஆனின் தாள்களை மூக்குச் சளி, எச்சில் போன்ற அருவருப்பான பொருளில் போடுவதும், எச்சிலைக் கையால் தொட்டு குர்ஆனுடைய தாள்களை புரட்டுவதும் ஹராமாகும். ஆனால் எச்சில் எழுத்தில் படாமல் திருப்புவது ஹராமல்ல.

அதேபோல் குர்ஆனை அணியும் துணியிலோ, சுவரிலோ எழுதுவதும், நெருப்பிலிட்டுக் கரிப்பதும் மக்ரூஹ். ஆனால் அது நஜீஸில் விழுந்து விடுமென்றோ, அல்லது கேவலப்படுத்தப்படுமென்றோ பயந்தால் நெருப்பில் கரிப்பது மக்ரூஹ் அல்ல. எனினும் தண்ணீரில் கரைத்து விடுவது நல்லது.
குர்ஆன் எழுதிய தாளை அப்படியே விழுங்குவது ஹராம். அதனைக் கரைத்துக் குடிப்பது ஆகும். குர்ஆன் எழுத்துக்கள் எழுதப்பட்ட சுவரை இடிப்பதும் கூடும். குர்ஆனுக்கு நேரே காலை நீட்டுவது ஹராமாகும் உயரத்தில் இருந்தால் தவிர.

குர்ஆனை நஜீஸான மை, பேனா ஆகியவற்றினால் எழுதுவதும், வேறு மொழியில் எழுதுவதும், தலைக்கு வைத்துப் படுப்பதும் ஹராமாகும். குர்ஆன் மீது வேறு கிதாபுகளை வைப்பது கூடாது. ஆனால் பைண்டிங் செய்வதற்காக மட்டும் வைக்கலாம்.

உளுவுடன் கிப்லாவை முன்னோக்கி தலை தாழ்த்தி ஓதுவதும், சாய்ந்து உட்காரமலிருப்பதும், பெருமையுடன் அமராமலிருப்பதும், சம்மணமிட்டு உட்காரமலிருப்பதும், தொழுகையில் இருப்பதுபோல் காலை மடித்து அமர்ந்து ஓதுவதும் அதனுடைய ஒழுக்கங்களில் உள்ளவையாகும்.

குர்ஆனை கேவலப்படுத்தும் முறையில் கிழித்தாலும், அதனை; கேவலமாகக் கருதினாலும் முர்த்ததாக ஆகிவிடுவான்.

குர்ஆனுடைய ஆயத்துக்களைத் தொடராக எழுதி அதைச் சுற்றி நாலு பக்கங்களிலும், குர்ஆனின் வரிகளுக்கு இடையிலும் எவ்வளவு விரிவுரை எழுதினாலும் அது குர்ஆன் என்று தான் சொல்லப்படும். அது தஃப்ஸீர் ஆகாது.

குர்ஆனுடைய ஆயத்துக்களை ஒரு பக்கத்தில் ஒரு அளவு எழுதி அதற்குக் கீழ் அந்த பக்கத்தில் தஃப்ஸீரை எழுதி அந்த பக்கத்தில் குர்ஆனை விட தஃப்ஸீர் அதிகமாக இருந்தால் அதனை ஒளு இல்லாமல் தொடலாம். அதிகம் என்பது மொழிவதில் கணக்கிடப்படும்.

குர்ஆனை விட தப்ஸீர் அதிகமாக இருக்கின்றதா? சமமாக இருக்கின்றதா?  என்பதில் சந்தேகம் ஏற்பட்டாலும் வெளிப்படையில் அதைத் தொடுவது ஹலாலாகும். ஆனால் குர்ஆனும் தஃப்ஸீரும் சமமாக இருப்பதாக சந்தேகமறத் தெரிந்தால் அதைத் தொடுவதோ சுமப்பதோ ஹராமாகும்.
உளுவில்லாத ஒருவர் குர்ஆனுடைய தாளை ஒரு குச்சியினால் புரட்டுவதானால், அந்த தாளின் கனம் அவருடைய கையின் மீதல்லாமல் அந்த குச்சியின் மீது இருக்குமளவுக்குக் குச்சி கனமாக இருந்தால் கூடும். துணிபோல் உள்ளதை கையில் சுற்றிக் கொண்டு பலகையில் குர்ஆன் ஆயத்துக்களை எழுதுவதும் தொடுவதும் இவ்வாறுதான்.

ஒருவர் தன்னுடைய தேவைக்காக பருவமடையாத சிறுபிள்ளையை குர்ஆனைத் தொடும்படி அல்லது எடுக்கும் படி சொல்வது ஹராமாகும். அவ்வாறின்றி, அப்பிள்ளை தான் படிக்கும் தேவைக்காகத் தொடுவதும் எடுப்பதும் கூடும். அதனைத் தடுக்கக் கூடாது.

சுவரில், உத்திரத்தில் குர்ஆனுடைய ஆயத்துகள் எழுதப்பட்டிருந்தால், எழுத்தில்லாத இடத்தை உளு இல்லாமல் தொடலாம். அந்த எழுத்துக்களை அழித்து விட்டால் அவற்றில் வடிவங்கள் முற்றிலும் போய், வாசிக்க முடியாத நிலை ஏற்படும் வரை அதனைத் தொடுவது ஹராமாகும்.

அதேபோல் உளுஇல்லாமல் குர்ஆனுடைய பைண்டிங் உறையும், அது வைக்கப்பட்டிருக்கும் ரைஹாலையும் தொடக் கூடாது. உளுவின்றி குர்ஆனை சுமக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டால் இமாம் அபூ ஹனீபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் மத்ஹபைத் தொடர்ந்து ஒரு துணியைக் கையில் வைத்து அதற்கு மேல் குர்ஆன் இருக்கும் விதமாக தூக்கலாம். குர்ஆன் கையில் படக்கூடாது.

கிதாபு ஒன்றில் ஒரு பக்கம் ஸூராக்களும், மறுபக்கத்தில் அதன் உரை, வேறு அவ்ராதுகள் எழுதியிருந்தால் ஒவ்வொன்றுக்கும் அதனதனுடைய சட்டம் உண்டு என்பதாகவும், அக்கிதாபை ஒளுவில்லாமல் தொடலாம் என்பதாகவும் இமாம் சும்ஹூதி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளார்கள்.

குர் ஆனை, அல்லது அது எழுதப்பட்டிருக்கும் பலகையைப் பார்த்தாலும், அல்லது ஓர் ஆலிமைப் பார்த்தாலும், வயதில் மூத்தவரைக் கண்டாலும் எழுந்து நிற்பது சுன்னத்தாகும்.
குர்ஆனை வைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனை குர்ஆனுடைய நிய்யத்தில்லாமல் சுமப்பது கூடும்.

குல்ஹுவல்லாஹு போன்ற ஸூரத்து அல்லது ஆயத்துகள் எழுதப்பட்டிருக்கும் நாணயத்தை தொடுவதும், ஆயத்துகள் எழுதப்பட்டிருக்கும் துணிகளை அணிவதும் கூடும். அவன் ஜீனூபாளியாக இருந்தாலும் சரி.

குர்ஆன் ஓதிக் கொண்டிருப்பவன் காற்றுப் பிரியும் நேரம் வந்தால் ஓதுதலை நிறுத்தி விட வேண்டும். அப்பொழுது ஓதுவது மக்ரூஹ்.

குர்ஆனை மிகச் சிறியதாக எழுதுவது மக்ரூஹ்.

குர்ஆனில் ஏதேனும் தவற்றை கண்டால் அதனை உடனே திருத்துவது வாஜிபு. அது பிறருடைய குர்ஆனாக இருப்பினும் சரியே. குர்ஆனை வீணாக கிழிப்பது ஹராம்.

குர்ஆன் ஓதப்பட்டால் அதனைக் காது தாழ்த்திக் கேட்பதும், அல்லாஹ்வை பயப்படுவதும், அழுகை வராவிட்டாலும் அழுகையை வரவழைப்பதும், குர்ஆனுக்கு மணம் பூசுவதும், அதனை முத்தமிடுவதும், உயரமான இடத்தில் வைப்பதும் சுன்னத்து. குர்ஆனை பார்ப்பதும் ஹாபிழாக இருப்பினும் பார்த்து ஓதுவதும் சுன்னத்து.

ரூபாய் நோட்டு, பவுன் போன்றவற்றை குர்ஆன் தாள்களுக்கிடையில் வைப்பது ஹராம்.

மேற்காணும் சட்டங்கள் ஷாபிஈ மத்ஹப் சட்ட நூலான ‘மஙானீ’ என்ற நூலிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

முற்றும்.

இஸ்லாத்தில் பாகப்பிரிவினை சட்டங்கள்.

இல்முல் ஃபராயிழை நீங்களும் கற்று பிறருக்கும் கற்றுக் கொடுங்கள். ஏனெனில் (கியாமத் நாள் நெருங்க நெருங்க) இல்முகள் கைப்பற்றப்படும். குழப்பங்கள் உண்டாகும். இருவர் பாகப்பிரிவினையில் தர்க்கித்துக் கொள்ள அவர்களுக்கிடையில் (தர்க்கங்களைத் தீர்த்து) தீர்ப்பு வழங்கும் நபரை அவர்கள் பெற மாட்டார்கள்' என்று நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்.(நூல்: ஹாகிம்)

மரணித்தவரின் சொத்திலிருந்து அவர் செலுத்த வேண்டிருந்த ஸகாத்தையும், அவர் மீது கடமையாகியிருந்த ஹஜ்ஜையும், கஃப்பாரா (குற்றப் பரிகாரங்)களையும் முதலாவதாக நிறைவேற்ற வேண்டும். பின்பு அவரது அசையும,
 அசையா சொத்துக்கள் ஈடு (அடைமானம் அல்லது ஒத்தி) வைக்கப்பட்டிருந்தால் அவற்றுக்குரிய பணத்தைச் செலுத்தி அவற்றை மீட்க வேண்டும். வியாபாரப் பொருட்களை அவர் வாங்கியிருந்து அவற்றுக்குரிய பணம் செலுத்தப்படாமலிருந்தால் அவற்றைத் திருப்பிக் கொடுத்து விட வேண்டும். இதற்குப் பின் அவர் செலுத்த வேண்டிய கடன்களை (அது மனைவியின் மஹராக இருப்பினும்) செலுத்த வேண்டும். மரணித்தவரின் கபன், கப்ரு அடக்கம் ஆகிய செலவுகளையும் அதிலிருந்து செலவிட வேண்டும். இவற்றைக் கொடுத்தபின்பு மீதம் இருக்கும் சொத்தின் மூன்றில் ஒரு பகுதி அளவு கொண்டு மட்டும் மரணித்தவர் செய்திருக்கும் வஸியத்துக்களை (உயிலை) நிறைவேற்ற வேண்டும். வரிசைக்கிரமமாக இவற்றை செய்து முடித்தபின் மிஞ்சி இருக்கும் உடைமைகளை வாரிசுதாரர்கள்  அவரவர்களின் விகிதாச்சார அடிப்படையில் பங்கீடு செய்து கொள்ள வேண்டும்.

மரணித்தவருக்கு கடன் ஏதேனும் இருப்பின் அந்த அளவிற்கு சொத்தை விட்டு சென்றிருப்பின் அதிலிருந்து கடனை கொடுத்து விட வேண்டும். கடன் அடைக்கமுடியாத அளவுக்கு சொத்துக்கள் இருப்பின் வாரிசுதாரர்கள் அந்தக் கடனை ஏற்று செலுத்த வேண்டும்.

மரணித்தவரின் சொத்தில் வாரிசுரிமை பெறுவதற்குரிய காரணங்கள் நான்கு. அவை

1. முஸ்லிம்களால் பைஅத் வழங்கி கலீபாவாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இமாம் இல்லாததால் பைத்துல்மால் எனும் காரணம்.
2.போர்க்கைதிகள் என்னும் அடிமைகள் இல்லாததால் 'உரிமை விடுதல்' ஆகிய இரு காரணங்களும் இன்று நம் வழக்கில் இல்லை.
3. இரத்த சம்பந்தமான தாய் தந்தை வழி உறவின் முறை.
4. திருமண வழி உறவுச் சொந்தம் ஆகிய இரு உறவினர்கள் மட்டுமே தற்போது நடைமுறை வாரிசுகளாக உள்ளனர்.

வாரிசுகள்:

இவர்கள் மூன்று வகையினர் ஆவர்.

முதலாம் பிரிவினர் பங்குதாரர்கள். இவர்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ள பங்கைப் பெற உரிமையுள்ளவர்கள்.

இரண்டாம் பிரிவினர் அஸபா உறவினர்கள். இவர்களுக்கு பங்குகள் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. ஆனால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்குகளை அதன் உரிமையாளர்கள் பெற்ற பின்னர், எஞ்சியிருக்கும் எச்சத்திற்குரியவர்கள். நிர்ணயிக்கப் பெற்ற பங்குகளை அடையும் வாரிசுகளே இல்லாத போது அஸாபா வாரிசுகளே முழுச் சொத்துக்கும் உரியவர்களாவர்.

மூன்றாம் பிரிவினர் இரத்தத் தொடர்புடைய உறவினர்கள். பங்குதாரர்கள், எச்சதாரர்கள் ஆகிய இரு பிரிவினர்களும் இல்லாதபோது இவர்கள் தங்களுக்குரிய அளவு கொண்டு சொத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்வர்.

ஆண் வாரிசுகள்:

1. மகன் 2.மகனுடைய மகன் மகனுடைய மகன் மகனின் மகனின் மகன்-இவ்வாறான ஆண் வழிச் சந்ததியினர் (பேரன்கள்) 3. தந்தை 4. தந்தையின் தந்தை அவருடைய தந்தை-இவ்வாறான ஆண்வழி மூதாதையர்கள்(பாட்டனார்கள்) 5. தந்தை தாய் வழிச் சகோதரன் (உடன் பிறந்த சகோதரன்) 6. தந்தைவழிச் சகோதரன் 7. தாய்வழிச் சகோதரன் 8. உடன்பிறந்த சகோதரனின் மகன். 9. தந்தை வழி சகோதரனின் மகன் 10 தந்தையின் உடன் பிறந்த சகோதரன் தந்தையின் தந்தை வழி சகோதரன் (சாச்சப்பா, பெரியப்பா) 11. தந்தையின் உடன் பிறந்த சகோதரனின் மகன் மற்றும் தந்தையின் தந்தை வழிச் சகோதரனின் மகன் (சாச்சா, பெரியப்பாவின் ஆண் மக்கள்) 12. பாட்டனாரின் உடன் பிறந்த சகோதரன் பாட்டனாரின் தந்தை வழிச் சகோதரன். 13. பாட்டனாரின் உடன் பிறந்த சகோதரனின் மகன். 14. பாட்டனாரின் தந்தை வழிச் சகோதரனின் மகன். 15. கணவன்.

பெண் வாரிசுகள்:

1. மகள் 2. மகனுடைய மகள், மகனுடைய மகனின் மகள் இவ்வாறான ஆண்வழிச் சந்ததியின் பெண்மக்கள் 3.தாய். 4. தாயுடைய தாய், தாயுடைய தாயின் தாய் இவ்வாறான பெண்வழி முந்தையர். மற்றும் தகப்பனாருடைய தாய், பாட்டனாருடைய தாய் இவ்வாறான ஆண்வழி முந்தையரின் தாய்மார்கள் மற்றும் தகப்பனாருடைய தாயின் தாய், அவரது தாய் இவ்வாறான ஆண்வழித் தொடர்புடைய பெண் முந்தையர். 5. உடன் பிறந்த சகோதரி 6. தந்தை வழிச் சகோதரி 7. தாய் வழிச் சகோதரி 8. மனைவி.

வாரிசுதாரர்கள் எவருமே இல்லையானால் ஷாஃபிஈ மத்ஹபு படி உலுல் அர்ஹாம் எனும் உறவினர்களை வாரிசுகாரர்களாக ஆக்க கூடாது. ஷாபிஈ மத்ஹப் ஆரம்பகால பத்வாபடி வாரிசுகாரர்களுக்கு பங்கிட்டது போக மீதி இருப்பின் மறுமுறை கொடுக்கவும் கூடாது. (ஹனபி மதஹபில் இவ்விரண்டு செயல்களும் கூடும்) இந்த நிலையில் சொத்துக்கள் முழுவதும் பைத்துல் மாலைச் சார்ந்ததாகும்.

பங்கு விகிதங்கள் (அஹ்வால்):

1. மரணித்தவருக்கு மகன் அல்லது மகனுடைய மகன் ஆகிய ஆண்வழிச் சந்ததிகள் இருந்தால் மரணித்தவரின் தந்தைக்கு சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகம் மட்டும் கிடைக்கும்.

2. மகனோ அல்லது மகனின் மகளோ ஆகிய பெண் சந்ததிகள் மட்டும் இருந்தால் தந்தைக்கு ஆறில் ஒரு பாகமும் மற்றுமுள்ள வாரிசுகளுக்கு கொடுத்தது போக எஞ்சும் எச்சமும் கிடைக்கும்.

3. மரணித்தவருக்கு முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் எண்ணில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆண் அல்லது  பெண் சந்ததிகள் இல்லாதபோது தந்தை அஸபா எச்சதாரர் ஆகிறார்.

பாட்டனார்:

தந்தைக்குரிய அதே மூன்று வகையான பங்கு விகிதங்களும் இவருக்கும் கிடைக்கும். எனினும் தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது அவரது தந்தையான பாட்டனாருக்கோ பாட்டனார் உயிருடன் இருக்கும்போது அவரது தந்தையான கொள்ளுப் பாட்டனாருக்கோ பங்கு கிடைக்காது. மேலும் மரணித்தவரின் தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போது மரணித்தவரின் மூலவழிச்  சகோதர சகோதரிகளுக்கும் சொத்தில் பங்கு கிடைக்காது. எனினும் பாட்டனார் எச்சதாரராக வரும்போது உடன் பிறந்த மற்றும் தந்தை வழிச் சகோதர சகோதரிகளுக்கு முகாஸமா எனும் விகிதாசாரப் பங்கு (உரிமை) கிடைக்கும்.

கணவன்:

1. மரணித்த மனைவிக்கு இந்தக் கணவன் மூலம் அல்லது முந்தைய கணவன் மூலம் குழந்தை இருந்தால் அல்லது ஆண் சந்ததியினரின் குழந்தை இருந்தால் கணவனுக்கு நான்கில் ஒன்றும்

2. இவர்களில் யாரும் இல்லாதபோது இரண்டில் ஒன்றும் பங்கு கிடைக்கும்.

மனைவி:

1. மரணித்த கணவருக்கு இதே மனைவியின் மூலம் அல்லது வேறு தாரத்தின் மூலம் குழந்தை இருந்தால் அல்லது ஆண் சந்ததியினரின் குழந்தை இருந்தால் மனைவிக்கு எட்டில் ஒரு பாகமும்

2. இவர்களில் யாரும் இல்லாத போது நான்கில் ஒரு பங்கும் உரிமை(பங்கு) கிடைக்கும். ஒருவருக்கு ஒன்றைவிட அதிகமான மனைவிகள் இருக்கும் போது இந்த நான்கில் ஒன்றை அல்லது எட்டில் ஒன்றை சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொள்வர்.

தாய்:

1. மரணித்தவருக்கு குழந்தை அல்லது ஆண்வழிச் சந்ததியினரின் குழந்தை இருந்தால் அல்லது மரணித்தவாலின் மூலவழிச் சகோதர, சகோதரிகளில் இருவர் இருந்தால் தாயாருக்கு ஆறில் ஒன்றும்
2. இவர்களில் யாரும் இல்லாத போது மூன்றில் ஒன்றும்
3. மரணித்தவரின் தாய், தந்தை, கணவன் அல்லது மனைவி ஆகியோர் மட்டுமே வாரிசுகளாக வரும்போது கணவன் அல்லது மனைவிக்குரிய பங்கினைக் கொடுத்தது போக மீதியுள்ளதிலிருந்து மூன்றில் இரு பங்குகளை தந்தைக்கும், ஒரு பங்கினைத் தாயாருக்கும் வழங்க வேண்டும்.

பாட்டி:

தாய்வழி மற்றும் தந்தை வழி பாட்டியார் ஆகிய இரு பிரிவினரும் இருந்தால் இருவருமே தமக்குரிய ஆறில் ஒன்று பங்கினை சமமாக பங்கிட்டுக் கொள்வர்.
2. தகப்பனார் இருக்கும்போது தரந்தை வழிப் பாட்டியாரும் தாயார் இருக்கும்போது இருவழிப் பாட்டியாரும் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர்.
3. தாயார் இல்லாத போது தாய் வழிப்பாட்டியார் இருவழி தூரத்துப் பாட்டியாரையும், தந்தை இல்லாத போது தந்தை வழி பாட்டியர், கொள்ளுப் பாட்டியாரையும் பங்கின்றித் தள்ளிவிடுவர்.

மகள்:

நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்கினைப் பெறுபவராகவும், சிலநேரம் எச்சதாரராகவும் ஆகிறார்.

1. ஒரேயொரு  மகள் ம்டும் இருந்தால் இரண்டில் ஒன்றினையும்
2. இரண்டோ அதைவிட அதிகமான பெண் மக்களோ இருந்தால் மூன்றில் இரண்டினையும் பங்காக பெறுகின்றனர்.
3. இவர்களது சகோதரர் (மரணித்தவரின் மகன்) இருந்தால் ஒரு ஆணுக்கு இரண்டு, ஒரு பெண்ணுக்கு ஒன்று என்ற முறையில் அஸபா எச்சதாரர் ஆகின்றனர்.

மகனின் மகள்:

1. மரணித்தவரின் மகன் இருக்கும் போது மகனின் மகனும், மகளும் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர்.
2. மரணித்தவரின் பெண் மக்களில் இருவர் அல்லது இருவருக்கு மேற்பட்டவர்கள் இருக்கும்போதும் இவர்கள் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர்.
3. மரணித்தவருக்கு ஒரே ஒரு மகள் இருக்கும்போது மகனின் மகள் ஆறில் ஒரு பங்கைப் பெறுவார்.
4. மரணித்தவரின் மகன், மகள் யாரும் இல்லாத நிலையில் மகனின் மகள் ஒரேயொருவர் இருந்தால் இரண்டில் ஒன்றினையும்
5. இருவரோ இருவருக்கு மேற்பட்டவரோ இருந்தால் மூன்றில் இரண்டு பங்கினையும் பெறுவார்கள்.
6. இவர்களது தர மொத்த சகோதரர்களில் (அதாவது உடன்பிறந்த அல்லது சாச்சா, பெரியப்பா பிள்ளைகளில்) ஒருவரும் இருந்தால் ஒரு ஆணுக்கு இரண்டு ஒரு பெண்ணுக்கு ஒன்று என்னும் அஸபா எச்சதாரர் ஆகிவிடுவார்.

உடன்பிறந்த சகோதரி:

1. மரணித்தவரின் ஆண்வழிச் சந்ததியினர் (மகன், மகனின் மகன் போன்றோர்) மேலும் தந்தை ஆகியோரில் யாராவது ஒருவர் இருந்தாலும் இந்த உடன் பிறந்த சகோதரிகள் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர்.
2. மரணித்தவரின் பெண்மக்கள் அல்லது ஆண்வழி சந்ததியினரின் பெண்மக்கள் உடன் இணைந்து வரும்போது அந்த மகளுக்குரிய பங்கினை எடுத்தது போக எஞ்சியுள்ளவர்களுக்கு இந்த சகோதரிகள் அஸபா எச்சதாரர்கள் ஆகிவிடுகிறார்கள்.
3. மேற்கூறப்பட்ட இவர்கள் யாரும் இல்லாதபோது ஒரேயொரு சகோதரி மட்டும் இருந்தால் அவளுக்கு இரண்டில் ஒன்றினையும்
4. இரண்டு அல்லது இரண்டுக்கும் மேற்பட்ட சகோதரிகள் உள்ளபோது மூன்றில் இரண்டு பங்கினையும் பெறுவர்.
5.இவர்களது சகோதரர்களுடன் இணைந்து வரும்போது ஒரு ஆணுக்கு இரண்டு, ஒரு பெண்ணுக்கு ஒன்று என்ற அஸபா எச்சதாரர் ஆகின்றனர்.

தந்தைவழி சகோதரி:

உடன்பிறந்த சகோதரிக்குக் கூறப்பட்டுள்ள ஐந்து விகிதாசார அமைப்புகளுமே தந்தை வழிச் சகோதரிகளுக்கும் பொருந்தும். என்றாலும் மரணித்தவரின் உடன் பிறந்த சகோதரன் ஒருவரோ அல்லது உடன் பிறந்த சகோதரிகளில் இருவரோ வரும் போது தந்தை வழிச் சகோதரி பங்கின்றித் தள்ளப்படுவாள். மட்டுமல்ல உடன்பிறந்த ஒரேயொரு சகோதரி –  மரணித்தவரின் மகள் அல்லது ஆண்வழிச் சந்ததியினரின் மகளுடன் இணைந்து அஸபாவாக எச்சதாரராக வரும்போதும் தந்தை வழிச் சகோதரி பங்கின்றித் தள்ளப்படுவாள். தள்ளப்படாத அமைப்பில் ஒரேயொரு உடன்பிறந்த சகோதரியுடன் வரும்போது இவளுக்கு ஆறில் ஒன்று பங்காக கிடைக்கும்.

தாய்வழிச் சகோதரன் – சகோதரி:

இவ்வழி உறவினர்களில் ஆணும் பெண்ணும் பங்கு உரிமை பெறுவதிலும் பங்'கின்றி தள்ளப்படுவதிலும் சமநிலை உடையவர் ஆவார்.

1. மரணித்தவரின் தந்தை அல்லது பாட்டனார் அல்லது ஆண், பெண் வாரிசுகள் அல்லது ஆண் சந்ததியினரின் ஆண், பெண் பிள்ளைகள் இவர்களில் யாராவது ஒருவர் இருந்தால் தாய்வழிச் சகோதர, சகோதரிகள் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர்.
2. இவர்களில் யாரும் இல்லாதபோது தாய்வழிச் சகோதரிகளில் ஒருவர் மட்டும் இருந்தால் ஆறில் ஒன்றினையும்,
3. இவர்களில் இருவரோ அதிகமாகவோ இருப்பின் மூன்றில் ஒன்றினையும் பங்காகப் பெறுவர்.

அஸபா காரர்கள் – எச்சதாரர்கள்:

இவர்கள் நேரடி எச்சதாரர்கள், இணை எச்சதாரர்கள், நிகர் எச்சதாரர்கள் என்று மூன்று வகையாகப் பிரிவார்கள்.

1.மரணித்தவரின் ஒரு மகளுடன் அல்லது மகனின் ஒரு மகளுடன், மரணித்தவரின் உடன்பிறந்த அல்லது தந்தை வழிச் சகோதரி இணைந்து வரும்போது மகளோ அல்லது மகனின் மகளோ அவரவருக்குரிய பங்காக இரண்டில் ஒன்றினை எடுத்தது போக எஞ்சியுள்ள ஒன்றினை இந்த சகோதரி எடுத்துக் கொள்வார். இந்நிலையில் மட்டும் சகோதரி இங்கே நிகர் எச்சதாரர் ஆகிறார்.

2. மகள் அல்லது மகனின் மகள் அல்லது சகோதரி ஆகியோர் அவரவரின் சகோதரர்களுடன் இணைந்து வரும்போது ஒவ்வொரு ஆணுக்கும் இரண்டு பங்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் ஒரு பங்கும் என்று பங்கிட்டுக் கொள்வர். இவ்வாறு அவரவர் சகோதரர்களுடன் இணைந்து வரும் பெண்களே இணை எச்சதாரர் ஆவர்.

3. நேரடி எச்சதாரர்: ஆண் வாரிசுகளில் கூறப்பட்டுள்ள கணவன், தாய்வழிச் சகோதரன் ஆகிய இருவரையும் தவிர உள்ள பதினைந்து ஆண்வாரிசுகளும் நேரடி எச்சதாரர் ஆவர். இவர்களில் முதலில் உள்ளவர் முதன்மையாகவும் இரண்டாவது உள்ளவர் இரண்டாவதாகவும் இவ்வாறு வரிசைக் கிரமமாகப் பங்கினைப் பெறுவர். மட்டுமல்ல முதலாவதாக உள்ளவர் அவருக்கு கீழுள்ள அனைவரையும், இரண்டாவது உள்ளவர் அவருக்கு கீழுள்ள அனைவரையும் இவ்வாறு வரிசைக் கிரமமாக ஒவ்வொருவருக்கும் அவருக்கு கீழுள்ள அனைவரையும் எச்சதாரருக்குரிய பங்கின்றி கீழே தள்ளிவிடுவர். இதில் விதிவிலக்கான ஒரே ஒரு நிலை வருமாறு: மரணித்தவரின் பாட்டனாராவார். மரணித்தவரின் உடன் பிறந்த அல்லது தந்தைவழிச் சகோதரருடன் இணைந்து வரும்போது ஒருவர் மற்றவரைப் பங்கின்றி, தள்ளிவிடுவதில்லை. 'முகாஸமா' எனும் அவரவருக்குரிய தனிப்பட்ட விகிதாச்சாரம் கொண்டு பங்கிட்டுக் கொள்வர்.

அல்ஹஜப்-தள்ளிவிடுதல்:

வாரிசுகளில் ஒருவர் மற்றவரை பங்கின்றித் தள்ளி விடுவதற்கு இரண்டு பொதுக்காரணங்களும் ஒரு தனிக் காரணமும் ஆகிய மூவகைக் காரணங்கள் உண்டு.1. ஒருவர் மரணித்தவருக்கு எவரது துணை கொண்டு உறவினை ஏற்படுத்திக் கொள்கின்றாரோ அந்த அஸல் உறவினர் ஜீவித்திருக்கும் நிலையில் இவருக்கு பங்கு (உரிமை) கிடைப்பதில்லை. உதாரணமாக மரணித்தவரின் தந்தை ஜீவித்திருக்க பாட்டனாருக்கும், தாய் ஜீவித்திருக்க பாட்டியாருக்கும் மகன் ஜீவித்திருக்க மகனின் பிள்ளைகளுக்கும் பங்கு – உரிமையில்லை. இதில் விதிவிலக்கான ஒரேயொரு நிலை வருமாறு: தாய் ஜீவித்திருக்க தாய்வழிச் சகோதர சகோதரிகள் பங்கு (உரிமை) பெறுகின்றனர்.

2. மரணித்தவருடன் ஒரே மாதிரியான உறவினை இருவர் ஏற்படுத்திக் கொண்டால் அவ்விருவரில் நெருங்கியவர் அகன்றவரை பங்கின்றி தள்ளிவிடுவாhர். உதாரணமாக மரணித்தவரின் உடன்பிறந்த சகோதரர் இருக்கும் நிலையில் மரணித்தவரின் தந்தை வழி சகோதரருக்கு பங்கு (உரிமை) இல்லை. தந்தை வழிச் சகோதரர் இருக்கும் நிலையில் உடன் பிறந்த சகோதரரின் மகனுக்கு பங்கு உரிமை இல்லை.
தனிக் காரணம்: வாரிசுகளில் பங்குதாரர்கள் முழுப் பங்கினையும் மீதமின்றி எடுத்துக் கொள்ளும்போது எச்சம் இல்லாததால் எச்சதாரர்கள் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர். உதாரணமா மரணித்தவரின் கணவன், தாய், தாய் வழிச் சகோதரர், சிறிய தந்தை ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது முழு உடைமையில் சமபாதியினை கணவரும் அதில் மூன்றில் ஒன்றினை தாயாரும், ஆறில் ஒன்றினை தாய்வழிச் சகோதரரும் பங்கிட்டுக்கொள்வர். எச்சம் இல்லாததால் சிறிய, பெரிய தந்தை பங்கின்றி தள்ளப்படுவர். இந்த தனிக் காரணத்தில் விதிவிலக்கான இரண்டு நிலைகளும் உண்டு.

1. மரணித்தவரின் கணவன், தாய், தாய்வழி சகோதரர்கள் இருவர் உடன் பிறந்த சகோதரர் ஆகிய வாரிசுகளைக் கொண்ட நிலையே முஷர்ரகாவாகும். முழு உடைமையில் சமபாதியினை (அதாவது) ஆறில் மூன்றினை கணவரும், ஆறில் ஒன்றினை தாயாரும், ஆறில் இரண்டினை தாய் வழி சகோதரர்களும் பங்கிட்டுக் கொள்வர். எச்சதாரர் ஆகிய உடன் பிறந்த சகோதரருக்கு எச்சமில்லாததால் பங்கின்றி தள்ளப்பட வேண்டும். ஆனால் உடன் பிறந்த சகோதரர் மற்றும் தாய்வழி சகோதரர்கள் யாவரும் ஒரு தாயின் வயிற்றுப் பிள்ளைகளாக இருப்பதால் முழு உடைமையில் ஆறில் இரண்டு பங்கினை உடன் பிறந்த மற்றும் தாய் வழிச் சகோதரர்கள் சமமாக பங்கிட்டுக் கொள்வர்.

2. மரணித்தவரின் கணவன்-தாய்-பாட்டனார்-உடன் பிறந்த அல்லது தந்தை வழி சகோதரி ஆகிய வாரிசுகளைக் கொண்ட நிலையே 'அக்தரிய்யா' வாகும். முழு உடைமையினையும் எட்டு பங்குகளாகப் பிரித்து கணவருக்கு அதில் மூன்றும் தாயாருக்கு அதில் இரண்டும் சகோதரிக்கு அதில் மூன்றும் என்று பங்கிட்டுக் கொண்டு எச்சமில்லாததால் பாட்டனார் பங்கின்றித் தள்ளப்பட வேண்டும். ஆனால் இவ்வாறு பங்கிடாமல் முழு உடைமையினையும் இருபத்தி ஏழு பங்குகளாகப் பிரித்து கணவருக்கு அதில் ஒன்பதும் தாயாருக்கு அதில் ஆறும் சகோதரிக்கு அதில் நான்கும் பாட்டனாருக்கு அதில் எட்டும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

முகாஸமத்:

மரணித்தவருடைய தந்தையின் தந்தை அல்லது அவரது தந்தை என்று மரணித்தவரின் முந்தைய (பாட்டனா)ரும், மரணித்தவரின் உடன் பிறந்த அல்லது தந்தை வழி சகோதர சகோதரிகளுடன் இணைந்து வந்து- அவரவருக்குரிய உரிமையை எடுத்துக்கொள்வதற்கு 'முகாஸமா' என்று சொல்லப்படும். இதனை ஒரு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்.

1. இவர்கள் அல்லாத யாதொரு வாரிசும் வராமல் முகாஸமாவிற்குரியவர்கள் மட்டும் வருவது: முகாஸமாவிற்குரிய பாட்டனாரும், சகோதரா சகோதரிகள் மட்டும் வரும்போது உடைமையினை இருமுறைகளில் பங்கிட்டு – அவ்விரண்டிலும் அதிகமான அளவு பாட்டனாருக்கு உரிமையாகுமே- அதனை அவருக்கு வழங்க வேண்டும்.

அ) முழு உடைமையிலிருந்து மூன்றில் ஒன்றினை பாட்டனாருக்கு வழங்க வேண்டும். எஞ்சியவற்றை சகோதர சகோதரிகள் எச்சதாரர்களாகவும், இணை எச்சதாரர்களாகவும் பங்கிட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆ)பாட்டனாரையும் சகோதரர்களைப் போன்று எச்சதாரராக மாற்றி சகோதரிகளை இணை எச்சதாரிகளாக ஆக்கி பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். அதாவது இரண்டு சகோதரர்கள் அல்லது நான்கு சகோதரிகள் அல்லது ஒரு சகோதரர்-இரண்டு சகோதரி ஆகிய நபர்களுடன் பாட்டனார் இணைந்து வரும்போது மொத்தப் பங்கிலிருந்து மூன்றில் ஒன்றினை அவருக்கு வழங்கினாலும் அல்லது சகோதரருடன் எச்சதாரராக மாற்றினாலும் இரண்டும் சம அளவே ஆகும். இவர்களை விட குறைந்த அளவாக சகோதர சகோதரிகள் வரும்போது பாட்டனாரை எச்சதாரராக ஆக்குவது அவசியமாகும். இவர்களை விட அதிக அளவாக சகோதர சகோதரிகள் வரும் போது மூன்றில் ஒன்றினை பாட்டனாருக்கு வழங்குவது அவசியம்.

2. இவர்களைத் தவிர உள்ள வாரிசுகளுடன் இணைந்து வருவது:முகாஸமாவிற்குரிய பாட்டனாரும், சகோதர, சகோதரிகளும் மற்றுமுள்ள வாரிசும் இணைந்து வரும்போது உடைமையினை மூன்று முறைகளில் பங்கிட்டு அம்மூன்றிலும் அதிகமான அளவு பாட்டனாருக்கு உரிமையாகுமே அதனை அவருக்கு வழங்க வேண்டும்.1. வாரிசுகளைப் போன்று பாட்டனாருக்கும் முழு உடைமையில் ஆறில் ஒன்றினை வழங்க வேண்டும். 2. சகோதரர்களைப் போன்று பாட்டனாரையும் எச்சதாரராக மாற்றி வழங்க வேண்டும். 3. வாரிசுகளுக்கு வழங்கியது போக மிஞ்சியதில் மூன்றில் ஒன்றினை பாட்டனாருக்கு வழங்க வேண்டும்.

உதாரணமாக 1. இரண்டு பெண் மக்கள், இரண்டு சகோதரர்கள் – ஒரு சகோதரி, பாட்டனார் ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது பாட்டனாருக்கு முழு உடைமையில் ஆளில் ஒன்றினை வழங்க வேண்டும். 2. மனைவி-தாயார்-இரண்டு சகோதரர்கள்- ஒரு சகோதரி- பாட்டனார் ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது வாரிசுகளுக்கு வழங்கியது போக மிஞ்சியதில் மூன்றில் ஒன்றினை பாட்டனாருக்கு வழங்க வேண்டும். 3. மகள்-சகோதரி-சகோதரன்-பாட்டனார் ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும் போது பாட்டனாரையம் எச்சதாரர்களில் ஒருவராக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

விபரம்:

உடன் பிறந்த சகோதரருடன்-தந்தை வழி சகோதர சகோதரிகள் இணைந்து வரும்போது இவர்கள் பங்கின்றி தள்ளப்படுவர். ஆனால் முகாஜமாவின் இரு பிரிவுகளாலும் பாட்டனாரை எச்சதாரராக மாற்றும் போது தந்தை வழி சகோதர சகோதரிகளையும் எச்சதாரர்களில் ஒருவராக கணக்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். எண்ணிக்கையில் இணைத்தாலும் இவர்களுக்குப் பங்குரிமை வழங்குவது கூடாது. எனினும் முகாஸமாவில் உடன் பிறந்த சகோதரி ஒரேயொருவர் பாட்டனாருடன் இணைந்து வரும்போது இருவரும் எடுத்தது போக எஞ்சியுள்ளவைகளை தந்தை வழி சகோதர சகோதரிகள் எடுத்துக் கொள்வர்.

மவானில் இர்ஃது- உரிமையைத் தடுத்தல்:

1. ஒருவருக்கு வேண்டுமென்றோ, தவறுதலாகவோ, தற்செயலாகவோ, அசட்டையாகவோ, பொழுது போக்காகவோ மரணத்தினை விளைவிக்கும் எந்தவொரு வாரிசும் மரணித்தவரின் சொத்துக்குரிய உரிமையை இழந்து விடுகின்றனர்.

2. மரணித்தவர் முஸ்லிமாகவும், வாரிசுகள் காஃபிர்களாகவும் அல்லது மதம் மாறியவர்களாகவும் இருந்தால் வாரிசுகள் தங்களுக்குரிய உரிமையை இழந்துவிடுவர். அதேசமயம் இறந்தவர் காஃபிராகவும், வாரிசுகள் முஸ்லிம்களாகவும் இருந்தாலும் வாரிசு உரிமையை இழந்து விடுவர்.

பொது விதிகள்:

1. முறையின்றி (ஜினாவில்) பிறந்த குழந்தையும் தந்தையின் சொத்தில் உரிமை பெற இயலாது.அதேபோல் வைப்பாட்டியினின்றும் பிறந்திருப்பினும் தந்தையின் சொத்திற்கு உரிமை கோர இயலாது. தாயின் சொத்திலிருந்து மட்டும் அது உரிமை பெறும்.

2. சொத்தில் பங்கு பெறுவதில் பிரதிநிதித்துவம் என்பதை இஸ்லாம் ஏற்கவில்லை. சொத்துகளுக்கு பிறப்புரிமை கிடையாது. ஒருவர் இறந்த பின்னர்தான் அவரது சொத்தில் அவரது வாரிசுகளுக்கு உரிமை ஏற்படுகிறது. அவர் இறக்கும் வரை அவரது சொத்தில் அவரது வாரிசுகளுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது. இதேபோன்று வளர்;ப்பு பிள்ளைகளுக்கும் வளர்ப்புத் தாய் தந்தையரிடமிருந்து சொத்துரிமை இல்லை. முறைப்படி நன்கொடையாக வழங்கினால் மட்டுமே வளர்ப்பு பிள்ளைகளுக்கு உரிமை கிடைக்கும்.

ஒரு முஸ்லிம் இறந்த நேரத்திலேயே வாரிசு உரிமை விகிதாச்சாரப்படி அவரது சொத்துக்கள் வாரிசுகளுக்கு பங்கு உரிமை ஆகிவிடுகிறது. பங்கு பிரிக்கப்படாவிட்டாலும் வாரிசுகள் தத்தம் பங்கினை கையாளுவதற்கு முழு உரிமை உண்டு. பங்கு பிரிக்கப்படும் முன் வாரிசுதாரர் ஒருவர் இறந்து விட்டால் இரண்டாவதாக இறந்து விட்டவரின் வாரிசுகளுக்கும் முதலாவதாக இறந்தவரின் சொத்துக்களிலிருந்து  பங்கிட்டு கொடுப்பதற்கு 'முனாஸஃகா' என்று பெயர்.

தஃகாருஜ்- உரிமையிலிருந்து விலகி விடுதல்:

மரணித்தவரின் வாரிசுகளில் உரிமைக்குரியவரில் ஒருவர் ஏதோ காரணத்திற்காக சொத்துரிமையிலிருந்து விலகிக் கொள்ளலாம். இதற்கு தஃகாருஜ் என்று சொல்லப்படும். உதாரணமாக ஜைது என்பவரின் நான்கு ஆண்மக்களில் ஒருவர் தனது தந்தையின் சொத்துகளில் எனக்கு உரிமை வேண்டாமென்று விலகிக் கொண்டால் முழுச் சொத்தையும் மூன்று பங்கு செய்து மூன்று புதல்வர்களுக்கும் ஒவ்வொரு பங்கு வழங்க வேண்டும்.

இரண்டு உரிமைகள் உடையோர்:

1. ஒரு வாரிசு எச்சதாரர் பங்குதாரர் என்னும் உரிமை பெறுவதற்குரிய இரண்டு உறவுகளைப் பெற்றிருந்தால் அவ்விரண்டு உறவுகளின் மூலமாகவும் சொத்தில் இருவிதப் பங்குகளைப் பெறுவார். உதாரணமாக ஒருவர் தமது சிறிய தந்தையின் மகளை மணந்தார். அவரது மனைவி இறந்த பின்பு அவளுக்கு அவளைத் தவிர வேறு வாரிசு இல்லாதபோது கணவன் என்ற உறவின் மூலமாக அவளது சொத்தில் ஒரு பாதியையும், பெரிய தந்தையின் மகன் என்ற  உறவின் காரணமாக மறு பாதியையும் அவரே எடுத்துக் கொள்வார்.

2. ஒருவர் ஜைனபா என்ற பெண்ணை மணமுடித்து மகனை (அபூபக்கரை) பெற்றார். ஜைனபாவின் கணவர் இறந்த பின்பு அவரது சகோதரருக்கு ஜைனபா வாழ்க்கைப் பட்டு மற்றொரு மகனையும் (உமரையும்) பெற்றாள். ஜைனபாவின் இரண்டாவது கணவருக்கு வேறொரு மனைவி மூலம் இன்னொரு மகனும்(உதுமானும்) இருந்து வருகின்றான். பெற்றோர்களனைவரும் இறந்த பின்பு அபூபக்கர் மரணமடைகிறார். அபூபக்கரின் வாரிசுகளாக வரக்கூடிய உமரும், உதுமானம் சிறிய தந்தையின் பிள்ளைகளாவர். மேலும் உமர், அபூபக்கருடைய தாய்வழிச் சகோதரருமாவார். ஆகவே அபூ பக்கரின் சொத்துக்களிலிருந்து ஆறில் ஒன்றினை உமருக்கு வழங்க வேண்டும். பின்பு ஆறில் ஐந்தினை உமருக்கும் உதுமானுக்கும் இடையே எச்சதாரர்கள் என்ற அமைப்பில் சமமாகப் பங்கிட்டு வழங்க வேண்டும்.

3. ஒருவர் பங்குதாரர் என்ற உரிமைக்குரிய இரண்டு உறவுகளை உடையவராக இருப்பின் அவ்விரண்டிலும் பலமான உறவினைக் கொண்டு பங்கு பெறுவார். இதற்கு மூன்று நிலைகள் உள்ளன.

அ) சட்டங்களுக்கு கட்டுப்படாத காட்டுவாசி தெரிந்த நிலையிலோ அல்லது சட்டங்களுக்கு கட்டுப்பட்ட நாட்டுவாசி தெரியாத நிலையிலோ தனது தாயுடன் உறவு கொண்டு மகளைப் பெற்றான். பின்பு முஸ்லிமாக மரணித்தான். வாரிசாக வரக்கூடிய இவனது மகள்-மகள் என்றும், தாய்வழிச் சகோதரி என்றும் இரண்டு உறவுகளைப் பெறுகிறாள். இவளுக்கு மகள் என்ற உறவைக் கொண்டே பங்கு வழங்க வேண்டும்.

ஆ) இதேபோன்று காட்டுவாசியோ அல்லது நாட்டுவாசியோ தனது மகளுடன் உறவு கொண்டு மகளைப் பெற்றான். பிள்ளையைப்பெற்ற தாய் இறந்து விடுகிறாள். வாரிசாக வரக்கூடிய இவளது மகள்-மகள் என்றும் தந்தைவழிச் சகோதரி என்றும் இரண்டு உறவுகளைப் பெறுகிறாள். இவளுக்கு மகள் என்ற உறவைக் கொண்டே பங்கு வழங்க வேண்டும்.

இ) இதே போன்று காட்டுவாசியோ அல்லது நாட்டுவாசியோ தனது மகளுடன் உறவு கொண்டு மகளைப் பெற்றான். பின்பு மகளுடைய மகளுடனும் உறவு கொண்டு மகளைப் பெற்றான். இரண்டாவது மகள் இறந்த பின்பு மூன்றாவது மகளும் இறந்து விடுகிறாள். உயிருடன் உள்ள முதலாவது மகள் பாட்டி என்றும் தந்தை வழி சகோதரி என்றும் உரண்டு உறவினைப் பெறுகிறாள். இவளுக்கு பாட்டி (தாயின் தாய்) என்ற உறவினைக் கொண்டே பங்கு வழங்க வேண்டும்.

ஷர்த் – நிபந்தனைகள்:

மரணித்தவருடைய சொத்தில் மற்றவர்கள் பங்கு பெறுவதற்குரிய நிபந்தனைகள் மூன்றாகும்.

1. ஒருவர் மரணித்துவிட்டார் என்று உறுதியாகத் தெரிந்த பின்பே அவரது சொத்து அவரது வாரிசுகளுக்கு உரிமையுடையதாகும். விபரம் மஃப்கூத் (காணாமல் போனவர்) மஸ்அலாவில் பார்க்கவும்.

2. ஒருவர் மரணிக்கும் நேரத்தில் அவரது வாரிசுகள் உயிருடன் இருக்க வேண்டும். உயிருடன் இருக்கிறார் என்று தெரியாதவரையில் மரணித்தவரின் சொத்தில் அவருக்கு எவ்விதப் பங்கும் சேராது. விபரம் ஹம்லு-கர்ப்பம் மஸ்அலாவில் பார்க்கவும்.

இரண்டு வாரிசுகள் (உதாரணமாக தந்தையும் மகனும்) நீரில் மூழ்கி அல்லது தீயில் கருகி இறந்தனர். இருவரில் முதலாவதாக இறந்தது யார் என்று தெரியாத போது ஒருவர் மற்றவருக்கு வாரிசு ஆக முடியாது. அவ்விருவரையும் தவிரவுள்ள வாரிசுகளுக்குத்தான் அவ்விருவரின் சொத்துக்களிலிருந்து பங்கு வழங்க வேண்டும். இருவரில் ஒருவர் (உதாரணமாக தந்தை) முதலில் இறந்தார் என்று தெரிய வந்தது. பின்பு ஓதோ காரணங்களால் சந்தேக நிலை நீடித்தது. இப்போது சந்தேகம் நீங்கி உறுதியாகத் தெரிந்த பின்பே அல்லது மகனின் வாரிசுகள் – தந்தையின் வாரிசுகளிடம் சமாதானம் செய்து கொண்ட பின்பே தந்தையின் சொத்துகளிலிருந்து அவருடன் இறந்த மகனின் வாரிசுகள் பங்கு பெறுவார்கள்.

3. மரணித்தவருக்கும், அவரது வாரிசுதாரருக்கும்  உரிய உறவின் முறை தெரிந்திருக்க வேண்டும்.இவ்வாறு உறவின் முறையைத் தெரிய இயலாத நிலை ஏற்பட்டால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை (குன்ஃதா-ஆண் பெண் அற்ற நிலை) மஸ்அலாவில் பார்க்கவும்.

மஃப்கூத் (காணாமல் போனவர்):

காணாமல் போன நபர் இறந்துவிட்டார் என்று நம்பத் தகுந்த ஆதாரங்களைக் கொண்டு தெரிந்து கொண் பின்போ அல்லது இவரது சம காலத்தினர் அனைவரும் இறந்து விட்டனர். ஆகவே இவரும் இறந்து விட்டார் என்று இஸ்லாமியக் கோர்ட் தீர்ப்பு வழங்கிய பின்னரே இவரது வாரிசுகள் இவரது சொத்துக்களில் பங்கு பெற முடியும். இவ்வாறு தீர்ப்பு வழங்கப்படுவதற்கு ஒரு நிமித்திற்கு முன்பு வாரிசுகளில் ஒருவர் இறந்தாலும் அவருக்குப் பங்கு கிடைக்காது.

இறந்து போனவரின் வாரிசுகளில் ஒருவர் காணாமல் போயிருந்தால் அவர் இறந்து விட்டார் என்று தெரியாத வரையில் காணாமல் போனவரின் பங்கை ஒதுக்கி வைத்து விட வேண்டும். அவரைத் தவிர உள்ளவர்களுக்கு பேணுதலாகப் பங்கிட்டு வழங்க வேண்டும்.

ஹம்லு-கர்ப்பம்:

கர்ப்பத்திலுள்ள குழந்தை மரணித்தவரின் வாரிசாக வருமென்றால் -ஒன்று வாரிசு ஆகக் கூடும். அல்லது திண்ணமாக வாரிசு ஆகும் ஆகிய இரண்டு அமைப்புகளில் வரும்.

1. அ) கருவிலுள்ள குழந்தையானது மரணித்தவரின் சகோதரனுடைய குழந்தை. இந்தக் குழந்தை ஆணாகப் பிறந்தால் வாரிசு ஆகும். பெண்ணாகப் பிறந்தால் வாரிசு ஆகாது.

ஆ) மரணித்தவருடைய தந்தையின் மனைவியுடைய குழந்தை. இந்தக் குழந்தையுடன் இணைந்து மரணித்தவளின் கணவன் மற்றும் உடன் பிறந்த சகோதரியும் வாரிசு ஆக வரும்போது-குழந்தை ஆணாகப் பிறந்தால் எச்சம் இல்லாததால் பங்கு இல்லை. குழந்தைப் பெண்ணாகப் பிறந்தால் முழு சொத்தில் ஆறில் ஒரு பங்கு கிடைக்கும். குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பதற்கு முன் பேணுதலாகப் பங்கிட்டு வழங்குவது அவசியமாகும். அதாவது குழந்தையை ஆண் என்று ஒரு கணிப்பும், பெண் என்று ஒரு கணிப்பும் செய்து இதில் வரும் அதிகமான அளவை குழந்தைக்கு ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும்.குழந்தை பிறந்த பின்பு அந்தக் குழந்தையின் பாலினத்திற்கு ஏற்ப மீதமானவைகள அவரவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

2.  மரணித்தவருக்குரிய (மனைவியின்) கர்;ப்பத்திலுள்ள குழந்தை இந்தக் குழந்தை உயிருள்ள நிலையில் ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ, ஒன்றாகவோ ஒன்றுக்கு மேற்பட்டதாகவோ பிறந்தாலும் திண்ணமாக வாரிசு ஆகும். இறந்த நிலையில் பிறக்கும் குழந்தை எந்நிலையிலும் வாரிசு ஆகாது. ஆகவே உயிருடன் பிறக்கும் குழந்தை கூட (பிறந்த பின்பு இறந்தாலும் சரியே) மரணித்தவருக்குரிய குழந்தை என்றுதான் அறியப்படும் காலக் கணிப்பில் பிறந்தால் மட்டுமே வாரிசு ஆகும். தாயின் வயிற்றில் கர்ப்பம் உண்டாகி அது பிறப்பதற்குரிய குறைந்தபட்ச காலகட்டம் ஆறு மாதமாகும். மிக அதிகபட்ச காலம் நான்கு வருடமாகும். ஆகவே ஒருவர் இறந்த பின் அவரது மனைவி இத்தா முடித்துக் கொண்டு வேறொரு கணவருக்கு மனைவியாகாமலும் – தவறாக உறவு கொள்ளாமலும் நான்கு வருடத்திற்குள் குழந்தை பெற்றாலும் அக்குழந்தை மரணித்தவரின் குழந்தையாகும். இத்தா காலம் முடிந்ததும் வேறொரு கணவருக்கு தாரம் ஆன பின்பு ஆறு மாதத்திற்குள் குழந்தை பெற்றாலும் அக்குழந்தை மரணித்தவரின் குழந்தையாகும்.

ஒரே சூழில் ஒரு குழந்தையோ அதைவிட அதிகமாக ஆண், பெண் என்று பெறுவதற்கு சாத்தியமிருப்பின் குழந்தை பிறந்தபின்போ பாகப்பிரிவினை செய்வது சாலச் சிறந்ததாகும்.

ஃகுன்ஃதா- ஆண், பெண் அற்ற நிலை:

ஆண் பெண் இன உறுப்புகள் இரண்டையும் ஒரு சேரப் பெற்றோ அல்லது அவ்விரண்டு உறுப்புகளும் இல்லாமல் படைக்கப்பட்டுள்ள மனிதனுக்கு குஃன்ஃதா என்று பெயர். இவர்கள் பருவ வயதை அல்லது பருவ காலத்தை அடையும் வரை எதிர்பார்த்திருந்து காத்திருக்க வேண்டும். பின் ஆண் இன இயல்புகள் மிகைத்திருந்தால் ஆண் என்றும், பெண் இன இயல்புகள் மிகைத்திருந்தால் பெண் என்றும் முடிவு செய்து அவரவருக்குரியது போன்று பங்கு உரிமை வழங்க வேண்டும். இவ்வாறு முடிவு செய்வதற்கு முன்பாக பங்கு வழங்கவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் பேணுதலாக பங்கிடுவது அவசியம். அதாவது அந்த மனிதனை ஆண் என்று ஒரு கணிப்பும், பெண் என்று ஒரு கணிப்பும் செய்து இவ்விரண்டு கணிப்பிலும் அதிகமான அளவினை அவனுக்காக ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும். குறைவான அளவினை மற்றுமுள்ள வாரிசுகளுக்கு வழங்க வேண்டும். ஆண் என்றோ பெண் என்றோ தெரிய வந்த பின்பு மீதமானவைகளை அவரவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஃதவில் அர்ஹாம் -உறவினர்:

பங்குதாரர்களாகவோ, எச்சதாரர்களாகவோ இல்லாத ரத்த உறவுள்ள உறவினர் ஆவர். முதலாம் நிலை மற்றும் இரண்டாம் நிலை வாரிசுகள் யாரும் இல்லாத போது மூன்றாம் நிலையிலுள்ள இந்த உறவினர்களுக்கு பங்கு வழங்கப்படும்.

1. நேரடி மகளின் அல்லது மகளுடைய மகளின் பிள்ளைகள்.
2.தாயுடைய தந்தை
3. தாயின் (மூலவழி) சகோதர சகோதரிகள்
4. தந்தையின் (மூலவழி) சகோதரிகள்.
5. உடன் பிறந்த அல்லது தந்தை வழி சகோதரர்களின் பெண் பிள்ளைகள்
6. (மூலவழி) சகோதரிகளின் ஆண், பெண் பிள்ளைகள்.
7.தந்தையின் தாய் வழி சகோதரர்கள்.
8. சாச்சா, பெரியப்பாவின் பெண் பிள்ளைகள்.
9.தாய் வழி சகோதரிகளின் ஆண், பெண் பிள்ளைகள்.
10. இவர்களைத் துணையாகக் கொண்டு வரும் உறவின்முறை சொந்தக்காரர்கள். இவர்கள் யாவரும் 'தவிஸ் அர்ஹாம்'கள் ஆவர். இவர்களுக்கு உடைமையினை அஹ்லுத் தன்ஸீல் என்ற நிலை கொண்டு வழங்க வேண்டும். அதாவது இவருக்கும் இறந்தவருக்கும் யாரது துணை கொண்டு உறவின் முறை ஏற்படுகிறதோ அவரது விகிதாச்சாரத்தினை இவருக்கும் வழங்க வேண்டும். உதாரணமாக மகளின் மகளும், மகளுடைய மகளின் மகளும் தவில் அர்ஹாமாக வரும்போது மகளின் மகளை- மகள் உடைய நிலைக்கு கொண்டு வந்து முழு உடைமையின் நான்கில் மூன்று பாகம் இவளுக்கும், மகனுடைய மகளின் மகளை -மகனுடைய மகளின் நிலைக்கு கொண்டு வந்து முழு உடைமையின் மீதமுள்ள நான்கில் ஒன்றினை இவளுக்கும் வழங்க வேண்டும்.

அகுன் முபாரகுன் – பாக்கிய சகோதரன்:

தந்தை வழி சகோதரி சில நேரத்தில் பங்குதாரராக வரும்போது அவருக்குரிய பங்கு உரிமையினைப் பெறுகிறார். ஆனால் அதே நிலையில் அவரது சகோதரருடன் இணைந்து இணை எச்சதாரராக வரும்'போது பங்கின்றித் தள்ளப்படுகிறார். உதாரணம் அக்தரிய்யா மஸ்அலாவில் காண்க. அதாவது அக்தரிய்யா மஸ்அலாவில் இருபத்தி ஏழில் நான்கினை தந்தைவழிச் சகோதரி பெறுவாள். அதே மஸ்அலாவின் வாரிசுகளின் தந்தைவழி சகோதரன் இணைந்தால் சகோதர சகோதரி இருவரும் பங்கின்றித் தள்ளப்படுவர். இவ்வாறான நிலையில் இந்த சகோதரருக்கு அகுன் மஷூமுன் துர்பாக்கிய சகோதரன் என்று பெயர் வழங்கப்படுகிறது. வேறு சில நேரத்தில் அவரது சகோதரர் வருவதினால்தான் அவருக்கு பங்கு உரிமையே கிடைக்கும். உதாரணம்: தந்தைவழி சகோதரி உடன் பிறந்த இரண்டு சகோதரிகளுடன் இணைந்து வரும்போது பங்கின்றித் தள்ளப்படுவார். ஆனால் அவர்களுடன் தந்தை வழிச் சகோதரனும் இணைந்து வரும்போது உடன் பிறந்த சகோதரிகளுக்கு முழு உடைமையிலிருந்து மூன்றில் இரண்டு பங்கு வழங்கப்படும். மீதமுள்ள ஒரு பங்கினை மூன்றாகப் பிரித்து அதில் இரண்டு பங்குகள் தந்தை வழி சகோதரனுக்கும் அதில் ஒரு பங்கு தந்தை வழி சகோதரிக்கும் வழங்கப்படும். இவ்வாறான நிலையில் இந்த சகோதரருக்கு சௌபாக்கிய சகோதரன் என்று பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

அவ்லு:

இதன் பொருள் அதிகப்படுத்துதல் என்பதாகும். அதாவது சொத்தினை பகிர்ந்தளிப்பதற்கான மொத்தப் பங்குகளைவிட பங்காளிகளின் பங்குகள் அதிகமாக வருவதாகும். இவ்வாறு வரும்போது உபரியான பங்குகளை மொத்தப் பங்கில் அதிகப்படுத்துவது அவசியமாகும். உதாரணமாக: 1. கணவன்- இரு சகோதரிகள்  வாரிசுகளாக வரும்போது மொத்தப் பங்கினை ஏழாக அதிகப்படுத்த வேண்டும்.  2. கணவன்-இரு சகோதரிகள் தாய்வழி சகோதரி ஒருவர் இதில் மொத்தப் பங்கினை எட்டாக அதிகரிக்க வேண்டும். 3. கணவன்-இரு சகோதரிகள்-தாய்வழி இரு சகோதரிகள் வாரிசுகளாக வரும்போது இதில் மொத்தப் பங்கினை ஒன்பதாக அதிகரிக்க வேண்டும். 4. தாயார்-கணவன்-இரு சகோதரிகள்-தாய் வழி இரு சகோதரிகள் வாரிசுகளாக வரும்போது இதில் மொத்தப் பங்கினை பத்தாக அதிகப்படுத்த வேண்டும். 5. இரு சகோதரிகள்-தாய்வழி  ஒரு சகோதரி-மனைவி ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது மொத்தப் பங்கினை பதிமூன்றாக அதிகப்படுத்த வேண்டும். 6. இரு சகோதரிகள் – தாய் வழி இரு சகோதரிகள் – மனைவி ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது மொத்தப் பங்கினை பதினைந்தாக அதிகரிக்க வேண்டும். 7. தாய்-தந்தை-மனைவி இரு பெண் மக்கள் ஆகியோர் வாரிசுகளாக வரும்போது மொத்தப் பங்கினை இருபத்தி நான்கிலிருந்து இருபத்தி ஏழாக அதிகப்படுத்த வேண்டும். இந்த ஏழாவது மஸ்அலாவிற்கு மின்பரிய்யா என்று பெயர். ஏனெனில் அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் குத்பா ஓதும்போது இது பற்றி வினவப்பட்ட போது – தாமதமின்றி மின்பரில் நின்ற வண்ணமே அதற்குரிய பதிலை அன்னார் அளித்தார்கள்.

ரத்து:

 சுருக்கிக் கொள்ளல் என்பது இதன் பொருள். அதாவது சொத்தினை பகிர்ந்தளிப்பதற்கான மொத்தப் பங்குகளை விட பங்காளிகளின் பங்குள் சுருங்கி விடுவதாகும். பங்காளிகளில் கணவன்-மனைவி ஆகிய இருவரைத் தவிர உள்ள பங்காளிகளுக்கு அவரவர் பங்கு விகிதாச்சார அளவு மொத்த பங்கில் மிஞ்சியதை பகிர்ந்தளிப்பதாகும். உதாரணமாக மரணித்தவரின் தாயாரும்-அவரது மகளும் வாரிசுகளாக வரும்போது, மொத்தப் பங்கான ஆறினை-நான்காக சுருக்கிக் கொண்டு நான்கில் மூன்றினை மகளுக்கும்- நான்கில் ஒன்றினை தாயாருக்கும் வழங்க வேண்டும்.

ஃபராயிழ் எழுத்தியல் சட்டங்கள் மட்டும் இங்கு தொகுத்து தரப்பட்டுள்ளது. எண்ணியல் சட்டங்கள் தொகுக்கப்படவில்லை. இதை ஆசிரியரின் முன் அமர்ந்து படித்து தெரிந்து கொள்வதுதான் நல்லது.

இந்த பாகப்பிரிவினை பற்றிய ஃபிக்ஹ் சட்டங்கள் ஷாபிஈ மத்ஹபின் கிதாபுகளிலிருந்து ஸூபி மன்ஸில் வெப்தளத்திற்காக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

முற்றும்.