வெள்ளிக் கிழமை நல்ல காரியங்கள் செய்தல்

வெள்ளிக் கிழமை நல்ல காரியங்கள் செய்தல்

கேள்வி: வெள்ளிக்கிழைம நல்ல காரியங்கள் செய்வதாக இருந்தால் குத்பாவிற்குப் பிறது செய்ய வேண்டுமென்கின்றனர். மைய்யித்தை மட்டும் குத்பாவுக்கு முன்னரே எடுக்கின்றனர். ஏன்?

பதில்: வெள்ளிக் கிழமை ஜும்ஆவுக்கு முன் அன்று அதிகாலை தொடுத்து திருக்குர்ஆன் ஓதுதல், திக்ரு துஆ, ஸலவாத்து போன்ற நல்லமல்கள் செய்வது சுன்னத்.

துஹ்பா, பாகம் 2, பக்கம் 472

கிதாபுல் அன்வார், பாகம் 1 பக்கம் 98.

வெள்ளிக்கிழமை ஜும்ஆவுக்கு முன்னர் மேற்கண்ட அமல்களைச் செய்வது சுன்னத் எனவே அந்நாளில் குறிப்பாகச் செய்ய வேண்டிய மேற்படி நல்லமல்கள் தவிர உள்ளவற்றை ஜும்ஆவுக்குப் பின்னர் செய்ய வேண்டும். உதாரணமாக: கல்வி கற்பித்தல், பிரசங்கம் செய்தல்.

ஜும்ஆவும், ஜனாசாவும் ஒரே சமயத்தில் ஒன்று சேருமாயின் ஜும்ஆவின் நேரம் குறுகியதாக இல்லாதிருப்பின் ஜனாசாவை முற்படுத்தவேண்டும். நேரம் குறுகியதாக இருப்பின் ஜும்ஆ தொழுது விட்டு ஜனாஸாவை அடக்க வேண்டும். ஜனாசாவை முற்படுத்த வேண்டுமென்பது அது பழுதுபட்டு விடும் என்ற அச்சமே காரணம்.!

மஹல்லி பாகம் 1, பக்கம் 307.

வெள்ளிக்கிழமை மௌத்தானவர் முமினாக இருப்பின் அவர் சுவனவாதியே! என்பது நபிமொழி கருத்து. ஒரு முஃமின் அல்லாஹ்வையும், சுவனத்தையும் காண அதிக அவாவுறுவான் என்பதுவும் நபிமொழியே! முஃமின் விரைவாக நல்லடக்கமாவதை விரும்புவான் என்பதுவும் ஹதீஸ்தான்.

முஃமின் கப்றின் கேள்வி கணக்கு முடிந்தவுடன் புதுமணாளன் போன்று உறங்குகிறார். மணமகன் புதுமணவாட்டியைத் தேடுவதும் அவளை விரைந்து அடைய துடிப்பதும் இயல்பு. எனவே ஜனாஸாவின் உணர்வுகளை நாம் மதிக்க வேண்டுமென்பதற்காகவுமே முற்படுத்துகிறோம்.

நன்றி: வஸீலா 1-11-87

இறந்தவர்களை குளிப்பாட்டி, கபனிட்டு, தொழ வைத்து அடக்கம் செய்தல் பற்றிய சட்ட விளக்கம்- Law of Dead body

ஊரில் ஒருவர் மௌத்தாகி விட்டால் அந்த மய்யித்தை அடக்கும் முன் அதற்கு தொழுவிக்க வேண்டும். மய்யித்திற்கு தொழும் தொழுகை ஊர்வாசிகள் அனைவர்கள் மீதும் கடமையாகும். ஆனால் அவ்வூரில் ஒருவர் தொழுதாலும் யாவருடைய கடமையும் தீர்ந்து விடும். மய்யித்தை குளிப்பாட்டிய பின்னர் தொழ வைப்பதே அதற்குரிய நேரமாகும். இத் தொழுகை ஃபர்ளு கிபாயா ஆகும். அதாவது சிலபேர் தொழுதால் கடமை தீர்ந்து விடும். அனைவரும் தொழ வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை. ஆனால் எல்லோரும் தொழுதால் நன்மையுண்டு. தொழுபவர்கள் மூன்று வரிசைகளுக்குக் குறையாமல் இருப்பது சுன்னத்து. நாற்பது நபர்கள் கூடி தொழுதால் மய்யித்திற்கும், தொழுபவர்களுக்கும் ஏராளமான நன்மைகள் உள்ளன.

ஸஃப் நிறுத்துவது மற்ற தொழுகைகளைப் போலவே இடைவெளி இருக்க வேண்டும். எனினும் நெருக்கடி இருப்பின் ஸஃப்களுக்கிடையே இடைவெளியை குறைத்து நெருங்கி நிற்கலாம்.

நூறு பேர் தொழுதால் அந்த மய்யித்தின் பேரில் அவர்கள் செய்யும் துஆவும், சிபாரிசும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் என்ற ஹதீது இருக்கிறது. நாற்பது பேரின் துஆவும் சிபாரிசும் அவ்வாறுதான். மய்யித்துடைய உடல் கெட்டுவிடாது என்று இருப்பின் நூறு அல்லது நாற்பது பேர் வரும்வரை காத்திருப்பது உசிதமாகும்.

கடல், கிணறு போன்றவற்றில் விழுந்து விட்டவனை எடுக்கவோ, குளிப்பாட்டவோ, தயம்மும் செய்விக்கவோ முடியாமல் போய்விட்டால் சரியான சொல்படி தொழ வைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

அந்த ஊரை விட்டும் மறைவான ஊரில் இறந்தவருக்கு ஷாபி மத்ஹப் படி தொழ வைக்கலாம். ஆனால் பெரும் பட்டணமாக இருந்தாலும் அவ்விடத்திலும், அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் மய்யித்து ஆஜராகாமல் தொழ வைக்கக் கூடாது. அது அடக்கப்பட்டு விட்டாலும் ஙாயிப் ஜனாஸா தொழுகையும் தொழ வைக்கக் கூடாது.

மய்யித்து ஆணாக இருப்பின் இமாமும் தனியாக தொழுபவரும் மய்யித்தின் தலைக்கு நேராக பின்னால் நிற்க வேண்டும். பெண்ணாக இருந்தால் இடுப்புக்கு நேராக இருக்க வேண்டும். இது சுன்னத்.

தொழ வைக்க உரிமையுள்ளவர்கள்:


தொழவைப்பதற்கு முதன்முதலாக தந்தையும், பிறகு மகன், பறகு மகனுடைய மகன், பிறகு சகோதரன், பிறகு உரிமைவிட்ட எஜமான், பிறகு மகளின் மகன், சகோதரியின் மகன், தாய்மாமன், தாயின் தகப்பன் போன்ற உறவினர்கள். பிறகு கணவன், பிறகு இவர்களுடைய அனுமதி பெற்றவர்கள். இறந்து விட்டவர் உயிருடனிருக்கும்போது தனக்கு இன்னார் தொழ வைக்க வேண்டும் என்று வஸியத்து செய்திருப்பின் அவர் முற்படுத்தப்படுவார்.

குளிப்பாட்டாமலும், தயம்மும் செய்யாமலும் அடக்கப்பட்டிருப்பின் கப்ரைத் தோண்டி எடுதது நான்கு ஃபர்ளுகளையும் நிறைவேற்றுதல் அவசியமாகும். ஆனால் உடல் அழுகியிருப்பின் தேவையில்லை.

வயிற்றில் குழந்தை இருக்கும்போது இறந்து விட்ட பெண்ணின் அக்குழந்தை இறந்து விட்டதென உறுதியாகும் வரை அப்பெண்ணை அடக்க கூடாது. குழந்தை உயிருடன் இருப்பது தெரிந்தால் வயிற்றைக் கிழித்து குழந்தையை எடுத்தபின் அடக்க வேண்டும்.

காபிர்களுடைய பருவமடையாத குழந்தைகள் கலிமாச் சொல்லி இறந்து விட்டால் கட்டாயமாக கஃபனிட்டு அடக்க வேண்டும். அதனைக் குளிப்பாட்டுவதும் ஆகும். நான்கு மாதங்கள் முடியும் முன் விழுந்த கட்டியும் இவ்வாறுதான். நான்கு மாதங்கள் முடிந்திருப்ப்பின் குளிப்பாட்டி, கபனிட்டு அடக்குவது வாஜிபாகும்.

இரத்தக் கட்டி, சதைக்கட்டி, மய்யித்தின் பல், நகம் ஆகியவற்றையும் புதைப்பது சுன்னத்தாகும்.

மய்யித்தை ஒரு ஊரிலிருந்து மற்றொரு ஊருக்கு கொண்டு செல்வது அது நல்ல நிலையிலிருந்தாலும் அல்லது வஸிய்யத்துச் செய்திருந்தாலும் ஹராமாகும்.

தனியாக கண்டெடுக்கப்பட்ட உடலுறுப்பு முஸ்லிம் உடையது என்று தெரிந்தால் அதை குளிப்பாட்டி கபனிட்டு தொழ வைத்து அடக்க வேண்டும்.

ஜனாஸாவைக் கண்டவுடன்:

لآ اِلٰه اِلَّا اللهُ سُبْحَانَ الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ

ஷாபி மத்ஹப் படி ஜனாஸா தொழுகைக்குரிய விதிமுறைகள் வருமாறு:

பர்ளுகள் 7:

1.நிய்யத்து. 2. சக்தியுள்ளவர்கள் நின்று தொழுதல் 3. நான்கு தக்பீர்கள். 4. முதலாவது தக்பீருக்குப் பின் பாத்திஹா ஓதுதல். 5. இரண்டாவது தக்பீருக்குப் பின் ஸலவாத்து ஓதுதல்.  6. மூன்றாவது தக்பீருக்குப் பின் மைய்யித்திற்காக பிரார்த்தித்தல். 7. நான்காவது தக்பீருக்குப்பின் ஒருமுறை ஸலாம் சொல்லுதல் ஆகியவைகளாகும்.

اُصَلِّى الْفَرْضَ عَلٰى هٰذَا الْمَيِّتِ اَرْبَعَ ثَكْبِيْرَاتٍ لِلهِ هَعَالٰى اَللهُ اَكْبَرُ .

இரண்டாவது தக்பீருக்குப் பின் ஓதும் ஸலவாத்து:

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ وَسَلَّمْتَ عَلٰى اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ اِبْرَاهِيْمَ وَبَارِكْ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلٰى اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ اِبْرَاهِيْمَ اٍنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ

மூன்றாவது தக்பீருக்குப் பின்புள்ள பிரார்த்தனை:

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا وَشَاهِدِنَا وَغَائِبِنَا وَصَغِيْرِنَا وَكَبِيْرِنَا وَذَكَرِنَا وَاُنْثَانَا اَللّٰهُمَّ مَنْ اَحْيَيْتَهُ مِنَّا فَاحْيِهِ عَلَى الْاِسْلاَمِ ومَنْ تَوَفَّيْتَهُ مِنَّا فَاَحْيِهِ عَلَى الْاِيْمَانِ

பொருள்: 'அல்லாஹ்வே! எங்களில் ஜீவிப்பவர், இறந்தவர், பிரசன்னமாயிருப்பவர், மறைந்திருப்பவர், சிறயவர், பெரியவர், ஆண் பெண் யாவர்க்கும் நீ பிழைபொறுத்தருள். அல்லாஹ்வே! எங்களில் யாரை நீ உயிர் வாழச் செய்கின்றாயோ அவரை இஸ்லாமியத்தின் மீது உயிர் வாழச் செய்! இன்னும் எங்களில் யாரை நீ மரிக்கச் செய்வாயோ அவரை ஈமான் மீது நீ மரிக்கச் செய்!:

ஆண் குழந்தையாக இருப்பின் கீழ்காணும் துஆவை சேர்த்துக் கொள்ளவும்:

اَللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ فَرَطًا لِاَبَوَيْهِ وَسَلَفًا وَذُخْرًا وَعِظَةً وَاعْتِبَارًا وَشَفِيْعًا وَثَقِّلْ بِهِ مَوَازِيْنَهُمَا وَاَفْرِغِ الصَّبْرَ عَلٰى قُلُوْبِهِمَا وَلَا تَفْتِنْهُمَا بَعْدَهُ وَلَاتَحْرِمْهُمَا اَجْرَهُ

பொருள்: அல்லாஹ்வே! இவரை (இறந்தவரை) தன் பெற்றோர்கட்கு முந்தியவராகவும், முன் சென்றவராகவும், பாதுகாப்புப் பொருளாகவும், நல்லுபதேசமாகவும், நற்சிந்தனையாகவும், மன்றாடுபவராகவும் நீ ஆக்கி வைப்பாயாக! இவரால் அவ்விருவரின் தராசுத்தட்டுக்களை (நன்மைகள் கொண்டு) பாரமாக்கி வை. அவ்விருவரின் இதயங்களில் (இவரின் பிரிவால் கலக்கமடையாதவாறு) பொறுமையைச் சொரிந்தருள்! இவருக்குப் பின் அவ்விருவரையும் சோதனையிலாக்கி விடாதே! இவரது கூலியை அவ்விருவரும் அடையாதவாறு பேறு கெடுத்து விடாதே!

இதில் பெண் குழந்தையாக இருப்பின் 'ஹு' என்று வரும் இடங்களில் 'ஹா' என்று சேர்த்து ஓத வேண்டும்.

பொதுப்படையாக பெரியவராயினும், குழந்தையாயினும் ஓத வேண்டிய துஆவின் சுருக்கம்:

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ

'அல்லாஹும்ம மக்பிர்லஹு வர்ஹமஹு'

நான்காவது தக்பீருக்குப் பின் ஸலாம் கெடுப்பதற்கு முன் ஓத வேண்டியது:

اَللّٰهُمَّ لَا تَحْرِمْنَا اَجْرَهُ وَلَاتَفْتِنَّا بَعْدَهُ وَاغْفِرْلنَا وَلَهُ

அல்லாஹும்ம லா தஹ்ரிம்னா அஜ்ரஹு வலா தஃப்தின்னா பஹ்தஹு வக்ஃபிர்லனா வலஹு

ஹனபி மத்ஹப் படி ஜனாஸா தொழுகையின் விதிமுறைகள்:

நிய்யத்:

اُصَلِّ لِلهِ تَعَالٰى دَاءِيًا لِلْمَيِّتِ

அல்லாஹ்வுக்காக தொழுகிறேன். இந்த மய்யித்திற்காக துஆ செய்கிறேன் என்று நிய்யத் செய்து கொள்ள வேண்டும்.

நின்று தொழ வேண்டும்(நிற்க சக்தியில்லாதவர்கள் உட்கார்ந்தும் தொழலாம்.)

முதல் தக்பீருடன் மூன்று தக்பீர்களும் சேர்த்து நான்கு முறை தக்பீர் சொல்ல வேண்டும்.

முதல் தக்பீரில் இமாம், மஃமூம் யாவரும் சாதராணத் தொழுகைகளில் ஓதும் ஃதனாவை ஓத வேண்டும்.

இரண்டாம் தக்பீருக்குப் பின் கீழ்காணும் ஸலவாத் ஓத வேண்டும்.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ وَسَلَّمْتَ عَلٰى اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ اِبْرَاهِيْمَ وَبَارِكْ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلٰى اِبْرَاهِيْمَ وَعَلٰى اٰلِ اِبْرَاهِيْمَ اٍنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ

மூன்றாவது தக்பீருக்குப் பின் மய்யித்திற்காக பாபமன்னிப்பு கோரி துஆ செய்ய வேண்டும்.

اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا وَشَاهِدِنَا وَغَائِبِنَا وَصَغِيْرِنَا وَكَبِيْرِنَا وَذَكَرِنَا وَاُنْثَانَا اَللّٰهُمَّ مَنْ اَحْيَيْتَهُ مِنَّا فَاحْيِهِ عَلَى الْاِسْلاَمِ ومَنْ تَوَفَّيْتَهُ مِنَّا فَاَحْيِهِ عَلَى الْاِيْمَانِ

நான்காம் தக்பீருக்குப் பின் இரண்டு பக்கமும் திரும்பி ஸலாம் சொல்லித் தொழுகையை முடிக்க வேண்டும்.

رَبَّنَا اتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

பொருள்: எங்கள் இறைவனே எங்களுக்கு இவ்வுலகிலும் ஆகிரத்திலும் நன்மையைத் தந்தருள்வாயாக! ஆமீன்

இரண்டாவது, மூன்றாவது, நான்காவது தக்பீர்களின் போது 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று மட்டும் இமாமுடன் தொடர்ந்து சொல்ல வேண்டும். கைகளை எடுக்கவோ உயர்த்தவோ கூடாது.

இமாம் தொழ வைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது பிந்தி வந்தவர் இமாம் ஸலாம் கொடுத்து முடிந்த பின் மீதியைத் தொழ வேண்டும். அந்தந்தத் தக்பீருக்குப் பின்னால் ஓதவேண்டியவைகளை ஓத வேண்டும். ஜனாஸாவை எடுத்துச் சென்று விட்டாலும் பிந்திவந்தவர் தொழுது முடிக்க வேண்டும். ஆனால் தொழுது முடிக்கும் வரை ஜனாஸாவை தூக்கிச் செல்லாமலிருப்பது சுன்னத்தாகும்.

மரணத் தருவாயில் செய்ய வேண்டியவை

பருவமடைந்த ஒரு முஸ்லிம் மரணத்திற்கு தயார் நிலையில் தன்னை ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும். நோய்வாய்ப்பட்டவர் நற்செயல் புரிந்து, களாவாகிவிட்ட பர்ளான செயல்களை நிறைவேற்றி, பிறர் யாரும் தன்மீது பின்தொடர்ச்சி கொள்ளாத முறையில் உரியவர்களுக்கு கடைமைகளை நிறைவேற்றி, வழக்காளிகளை திருப்தியுறச் செய்து, குற்றங்குறைகளுக்கு இடம் வைக்காமல், பாவங்களுக்கு தவ்பா செய்தவர்களாக தயார் நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

ஒருவருக்கு மௌத்துடைய நேரம் வந்து விட்டால் அவருடைய முகத்தைக் கிப்லாவுக்கு நேராக திருப்பி வலப்பக்கத்தில் ஒருசாய்த்து படுக்க வைப்பது சுன்னத்தாகும். அப்பொழுது அவருக்கு யாராவது ஒருவர் அருகிலிருந்து லாஇலாஹ இல்லல்லாஹு முஹம்மதுர் ரஸூலல்லாஹ் என்ற கலிமாவை அதட்டாத முறையில் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். அவர் சொல்லிவிட்டால் மறுபடி சொல்லிக் கொடுக்கத் தேவையில்லை. அவர்அருகிலிருந்து ஸூரத்து யாஸீன், ஸூரத்து ரஃது ஆகியவற்றை ஓதுவது சுன்னத்து.

மௌத்தானது உறுதியாக தெரிந்தவுடன், பிஸ்மில்லாஹி வஅலா மில்லத்தி ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் என கூறி அவருடைய இரு கண்களையும் மூடிவிட்டு, நாடியைக் கட்டி, கைகால் முழிகளை மெல்ல நீட்டி மடக்கி பின் நீட்டிவிட்டு வயிற்றில் (இருபது கழஞ்சு எடையுள்ள) கனமான ஏதேனும் ஒரு பொருளை வைத்து, தலையை நிமிர்த்தி வைத்து, மௌத்தான நேரத்திலிருந்த துணிகளைக் களைந்து (கசப்பு மாற்றி) கட்டில் போன்ற உயரமான இடத்தில் கிப்லாவுக்கு நேராக முகத்தையும் உள்ளங்கால்களையும் வைத்துப் படுக்கச் செய்து, மெல்லிய துணியால் தலையுட்பட மேனி முழுவதையும் மூடி மறைத்து , துணியின் ஒரு தலைப்பைத் தலைக்குக் கீழும் மற்றொரு முந்தியை காலின் கீழும் ஆக்குவதும் சுன்னத்தாகும்.

மௌத்தான நேரம் முதல் குளிப்பாட்டும் வரை அருகில் வாசனைப் புகை போடுவது நல்லது.

ஒருவருக்கு சக்கராத்தின் நிலை போன்ற மரணத்தின் அறிகுறிகள் தென்பட்டால், அவருக்குப் பக்கத்திலிருந்து மரணம் ஏற்படும் வரை யாஸீன் ஓதுவது சுன்னத்தாகும்.

தொட்டால் ஒழு முறியாதவர்கள் மய்யித்தை முத்தமிடலாம். அந்நிய மய்யித்தைத் தொடுவதால் அவர்களுக்கு உளு முறிந்து விடும். மய்யித்திற்கு உளு முறியாது. எனினும் அந்த மய்யித்து ஸாலிஹானதாயிருப்பின் முத்தமிடுவது சுன்னத்தாகும்.

ஜுனுபாளியும், ஹைளுகாரியும் மய்யித்தை விட்டு தூரமாக இருந்து கொள்வார்கள்.

மய்யித்தை குளிப்பாட்டுவது, கஃபனிடுவது, தொழவைப்பது, அடக்குவது இந் நான்கும் ஃபர்ளு கிபாயாவாகும். ஒரு மய்யித்தை மலக்குகளோ, ஜின்களோ குளிப்பாட்டி, கஃபனிட்டு, தொழ வைக்கக் கண்டாலும் மனிதர்கள் மீது உள்ள கடமை நீங்காது.

மய்யித்திற்கு தேவையான கஃபன் மற்றுமுள்ள செலவினங்கள் அனைத்தும் மய்யித்தினுடைய சொந்தப் பொருளிலிருந்தே செய்ய வேண்டும். மனைவிக்கும், அவளுடைய வேலைக்காரிக்கும் (அவளுக்குரிய சொத்திருந்தாலும் சரி) அந்த மய்யித்துகளுக்கு செலவளிப்பது வசதியுள்ள கணவன் மீது கடமையாகும்.

இறந்து விட்டவருக்கு சொத்து இல்லாவிட்டால் அந்த மய்யித்துடைய வாழ்நாளில் அவருக்கு உணவு உடை அளிப்பது யார் மீது கடமையாயிருந்ததோ அவர் மீது அக்கடமை சாரும். அவ்வாறில்லாதிருப்பின் பைத்துல் மால் என்னும் பொதுநிதியைச் சாரும். பைத்துல்மால் இல்லாதிருப்பின் வசதியுள்ளவர்களின் மீது கடமையாகும்.

மய்யித்தைக் குளிப்பாட்டும் முறை:

தண்ணீரில் தாழ்ந்து மிதந்த மய்யித்தாக இருப்பினும் மேனி முழுவதும் ஒருமுறை தண்ணீர் ஓட்டுவது ஃபர்ளாகும். கத்னா செய்யப்படாதவராக இருந்தால் தோலினுள் தண்ணீர் செல்லாத நிலையிருந்தால் தயம்மும் செய்விக்க வேண்டும். உள்ளே தண்ணீரைச் செலுத்துவதற்காக மய்யித்தை வருத்தப்படுத்துவது ஹராமாகும்.

குளிப்பாட்டுவதில் சிறந்த முறையாவது: மேலே முகடு உள்ள ஒரு கட்டில் போன்ற உயரத்தில் மய்யித்தை வைத்து, குளிப்பாட்டுபவர்களைத் தவிர, மற்றவர்களை அப்புறப்படுத்தி, ஒரு பழைய போர்வை (இளப் போர்வை)யால் மூடி குளிர்ந்த தண்ணீர் கொண்டு குளிப்பாட்ட வேண்டும். குளிர்ந்த நீர் என்பது உப்பு நீராக இருப்பது சிறந்தது. ஏனெனில் உப்பு உடலை உப்ப விடாமல் தடுப்பதால். உடலில் உள்ள பூச்சு பத்து, ஏதேனும் சாயம், அல்லது அழுக்கு ஆகியவற்றை நீக்குவதற்காகவும், அல்லது கூதலாக இருக்கும் காரணத்திற்காகவும், தண்ணீரை வெதுவெதுப்பாக்கிக் கொள்வது நல்லது. ஜம்ஜம் நீரினால் குளிப்பாட்டுவது கூடாது.

குளிப்பாட்டுவதில் ஒற்றைப்படையாக இருப்பதும், குளிப்பாட்டுபவர்கள் நான்கு நபர்களுக்கு மேல் இல்லாமலிருப்பதும், மய்யித்தின் முகத்தை மூடி வைப்பதும், அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்வதும், ஷஹாதத் கலிமா சொல்வதும், குளிப்பாட்டுபவர் மய்யித்தை மெதுவாக இருப்பாட்டித் தன்னுடைய வலது முட்டுக்காலில் கொஞ்சம் சாய்த்து வைப்பதும், மய்யித்தில் ஏதேனும் குறையைக் கண்டால் அதனை மறைப்பதும் சுன்னத்தாகும்.

முதலில் மய்யித்தின் மேலிலுள்ள நஜீஸை நீக்கிக் கொள்ள வேண்டும். குளிப்பாடடுகிறவர் தன் கையில் ஒரு துணியை சுற்றிக் கொள்ள வேண்டும். உறுப்புகளுக்குரிய துஆவையும், திக்ரையும் சொல்லி ஒழு செய்து அதற்குரிய துஆவை ஓதியபின் கையை கீழே போட்டு 'ஸூரத்துல் கத்ர்-இன்னா அன்ஸல்னா' ஸூராவை 3 தடவை ஓதிக் கொள்வது சுன்னத்தாகும். பின்வரும் துஆவை தனக்கும் மய்யித்துக்கும் சேர்தது கேட்க வேண்டும்.

اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنِيْ وَاِيَّاهُ مِنَ الْمُتَطَهِّرِيْنَ . وَاجْعَلْنِيْ وَاِيَّاهُ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِيْنَ . وَاجْعَلْنِيْ وَاِيَّاهُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ .

பொருள்: 'யா அல்லாஹ்! என்னையும் இவரையும் பரிசுத்தவான்களில் உள்ளவர்களாக ஆக்கியருள்வாயாக! என்னையும் இவரையும் உன்னுடைய நல்லடியார்களில் உள்ளவர்களாக ஆக்கியருள்வாயாக! என்னையும் இவரையும் அச்சமும் கவலையும் இல்லாதவர்களாக ஆக்கியருள்வாயாக!'

குளிப்பாட்டுகிறவர் தன்னுடைய கலிமா விரலால் மிஸ்வாக் செய்வித்து, சுண்டு விரலால் மூக்கைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும். இலந்தை இலை, சீயக்காய், அரப்பு, சோப்பு போன்றவற்றால் சிரமப்படுத்தாமல் மெதுவாகத் தேய்த்து கடப்புச் செய்யாமல் வலப்பக்கம் தொடங்கி, உடல் முழுவதும் மூன்று தடவை தண்ணீரை ஓட்டிக் குளிப்பாட்ட வேண்டும். கடைசியில் சிறிதளவு சூடம் கலந்த தண்ணீரால் குளிப்பாட்ட வேண்டும். குளிப்பாட்டி முடிந்தவுடன் மெல்லிய துணியால் துடைப்பது சுன்னத்து.

தண்ணீர் கிடைக்காவிட்டாலும் அல்லது மய்யித்து நெருப்பில் வெந்திருப்பதினாலோ அல்லது தண்ணீரில் நீண்ட நேரம் கிடந்ததினாலோ அதைக் குளிப்பாட்டுவதால் சேதமடைந்து விடும் என்று இருந்தாலோ தயம்மும் செய்து விப்பது வாஜிபாகும். தற்'கொலை செய்தவனுக்கும் நான்கு ஃபர்ளுகளையும் நிறைவேற்றுவது ஃபர்ளாகும்.

ஆண்களை ஆண்களும், பெண்களை பெண்களும்தான் குளிப்பாட்ட வேண்டும். கணவன் மனைவி இருவரில் ஒருவர் மற்றவரைக் குளிப்பாட்டலாம். எனினும் கையில் ஒரு துணியைச் சுற்றிக் கொள்வது சுன்னத்தாகும். மய்யித்தைக் குளிப்பாட்டுவதற்கு தகுதியுள்ளவரே அதற்குத் தொழ வைப்பதற்கும் தகுதியுள்ளவர்.

ஒரு கைப்பிடி மண்ணை எடுத்து இன்னா அன்ஜல்னாஹு சூராவை ஏழு தடவை ஓதி அதில் ஊதி அந்த மண்ணைக் கஃபனில் அல்லது கப்ரில் வைத்து விட்டால் அவருக்கு கப்ருடைய வேதனை இலேசாக்கப்படும் என்பதாக அல்லாமா புஜைரமீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் 'ஃபத்ஹுல் வஹ்ஹாபு' என்றும் நூலில் கூறியுள்ளார்கள்.

கஃபனிடுதல் பற்றிய விபரம்:

கஃபனிடுவதில் பெண்களுக்கு முகமும் மணிக்கட்டுவரை இரு கைகளையும் தவிர மீதியுள்ள உடல் முழுவதையும் ஆண்களுக்கு முழங்காலிலிருந்து தொப்புள் வரைக்கும் மறைப்பது ஃபர்ளாகும்.

ஆண்களுக்குக் கஃபனில் நிரப்பமானது மூன்று அடையவளைந்தானாகும். பெண்களுக்கு நிரப்பமானது இரண்டு அடையவளைந்தானும் ஒரு கைலியும், ஒரு சட்டையும் ஒரு முகமூடியுமாகும். ஆண்களுக்கு ஒரு சட்டையும் ஒரு தலைப்பாகையும் அதிகமாகவும் ஆக்கிக் கொள்ளலாம்.

சிறந்த கஃபனாகிறது கிழிசல் இல்லாத கெட்டியான பழைய வெள்ளைத்துணியாகும். அறவே துணி கிடைக்காவிட்டால் தோலோ அல்லது இலைதலையோ அல்லது களிமண் பூசியோ கஃபனிடுவது வாஜிபாகும்.

பெண்களின் ஜனாஸாவாக இருப்பினும் பட்டுத் துணி, தங்கம், வெள்ளி ஜரிகைத் துணியால் மறைப்பது ஹராமாகும்.

கஃபனை அம்பர், சாம்பிராணி போன்றவற்றால் மூன்று தடவை புகைப்பிடிப்பதும், அடையவளைந்தானை ஒவ்வொன்றாக விரித்து அதில் பல மணத்தை வைப்பதும், ஜனாஸாவுடைய உடல் துவாரங்களிலும்( கண்கள், மூக்கு, காதுகள், வாய், முன் துவாரம், பின்துவாரங்கள்), ஸஜ்தாவுடைய ஏழு உறுப்புகளின்(நெற்றி, இருகைகள், இரு கால்கள், இரு முழங்கால்கள்) மீதும் சூடத்துடன் கலந்து பஞ்சை மெதுவாக வைப்பதும் பிறகு அதற்கு மேல் சூடத்தை அதிகமாக வைப்பதும், ஜனாஸாவை மெதுவாக கஃபனில் வைத்து முகம் கவிழ்க்காமல் கஃபனிடுவதும் சுன்னத்தாகும்.

காயம்பட்ட இடங்களிலும் மேற்கூறப்பட்ட வாசனைப் பொருட்களை வைப்பது சுன்னத்தாகும்.

கஃபனில் தலைப்பக்கம், கால்பக்கம் ஆகிய இரு பக்கங்களை துண்டுக்கரையால் கட்டுவது சுன்னத்தாகும்.

ஜனாஸாவை மூன்று நபர்களுக்கு குறைவாகச் சுமந்து செல்வது மக்ரூஹ் ஆகும். கையில் ஏந்திச் செல்லும் குழந்தையாக இருப்பின் குறைவாக இருப்பது கூடும்.

ஜனாஸாவைத் தொடர்ந்து செல்பவர்கள் அதனைச் சேர்ந்தார்போல் முன்னால் கால் நடையாக செல்வதும், திக்ரு, ஷஹாதத் கலிமா சொல்லிக் கொண்டு செல்வதும் சுன்னத்தாகும்.

ஜனாஸா தொழுகை நடைபெறும்போது அவ்விடத்தில் தொழாமல் இருந்தவன் பிறகு அதனைத் தொழுவது சுன்னத்தாகுமென்றிருந்தாலும் அவனுக்கு ஃபர்ளாகவே ஆக்;கப்படும்.

பல ஜனாஸாக்களுக்கு ஒரு தொழுகை  போதுமானது. அனைவருக்கும் தொழுவதாக நிய்யத் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஜனாஸாவை அடக்கிய பின் தொழுவது ஹராமாகும். ஆனால் கப்ரின் அருகில் தொழுதால் ஃபர்ளு நீங்கி விடும்.

அடக்கம் செய்தல்:

கப்ருடைய ஆழத்தில் குறைந்த அளவாவது ஜனாஸாவின் நாற்றம் வெளியில் வராமலும் ஐவாய் மிருகங்கள் தோண்டி எடுத்துவிடாத அளவிலும் இருப்பதாகும். இதில் நிரப்பமாகிறது:

'சுமார் நாலரை முழம் ஆழமும் ஒன்றரை முழ அகலமும் உள்ளதாகும். கப்ருடைய அடிப்பாகத்தில் கிப்லாவின் புறத்தில் பிள்ளைக் குழி தோண்டி அதில் ஜனாஸாவை நுழைய வைப்பது சிறந்ததாகும். கெட்டியான பூமியாக இருப்பின் இவ்வாறு தோண்டலாம். இல்லாவிட்டால் கப்ரின் நடுவில் மய்யித்திற்கு அளவான குழியைத் தோண்ட வேண்டும். பெட்டியில் வைத்து அடக்குவது மக்ரூஹ்(பூமி மணற்பாங்கானதாக அல்லது தண்ணீர் ஊறும்படியானதாக இருந்தாலே தவிர).

மண்வெட்டி அல்லாத கருவிகளால் தோண்டுவது மக்ரூஹ். கப்ரில் ஜனாஸாவை இறக்கும்போது தேவையான அளவுக்கு ஆட்கள் ஒற்றைப்படையாக இருந்து, கப்ரின் கால்மாட்டின் பக்கமாக மய்யித்தின் தலையைக் கொண்டு போய் கப்ருக்குள் இறக்கி வைத்து ஒரு திரையினால் மூடிக் கொண்டு, வலது கன்னத்தை விட்டும் கஃபனை நீக்கி மண்ணில் அதனை சேர்த்து வைத்து, பச்சைச் செங்கள் போன்றதை தலைக்கு தலையணை போன்று வைத்து, கட்டுகளை அவிழ்த்து விட்டு, பிறகு பிள்ளைக் குழியைச் செங்கள் போன்றவற்றால் அடைப்பது சுன்னத்தாகும். சுட்ட செங்கலையோ அல்லது நெருப்பில் வெந்த ஏதேனும் ஒரு பொருளையோ கப்ருக்குள் வைப்பது நான்கு இமாம்களிடத்திலும் மக்ரூஹ் ஆகும்.

மய்யித்தின் முகத்தை கப்ரில் கிப்லாவுக்கு நேராகத் திருப்பி வைப்பது வாஜிபாகும்.

கப்ரில் மய்யித்தை இறக்கும் போது,

بِسْمِ اللهِ وَعَلٰى مِلَّةِ رَسُوْلِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

என்று சொல்வது சுன்னத்து.

முன்னால் அடக்கப்பட்ட மய்யித்து முற்றிலும் மக்கி அழிவதற்கு முன் அந்தக் கப்ரைத் தோண்டுவதும், அதில்வேறொரு மய்யித்தை அடக்குவதும் ஹராமாகும். சில முக்கியமான காரியங்களுக்காகவே தவிர பொதுவாகக் கப்ரைத் தோண்டுவது ஹராம். அவையாவன: குளிப்பாட்;டாமல் அடக்கியிருப்பின், முதலில் அடக்கப்பட்ட மய்யித்து முற்றிலும் மக்கிப் போயிருந்தால், அபகரிக்கப்பட்ட பிறருடைய நிலத்தில் அடக்கப்பட்டிருப்பின், பிறருடைய பொருளை அவன் வயிற்றில் விழுங்கியிருந்தால், கப்ரில் மோதிரம் போன்ற ஒரு பொருள் விழுந்திருந்தால், கிப்லா அல்லாத திசையில் அடக்கப்பட்டிருந்தால், ஒரு காபிரை ஹரம்ஷரீபில் அடக்கியிருந்தால், வாரிசுதாரர்கள் அடக்கப்பட்டவர் ஆணா,பெண்ணா என்று தர்க்கித்துக் கொண்டிருந்தால், வயிற்றில் குழந்தையுடன் அடக்கப்பட்ட பெண்ணின் வயிற்றில் குழந்தை உயிருடன் இருக்கிறது அதை எடுக்க முடியும் என்று தெரிந்தால்,ஒருவன் கர்ப்பமுற்றிருந்த தன் மனைவியை நோக்கி உன் வயிற்றிலிருப்பது ஆணாக இருந்தால் நீ தலாக் என்று சொல்லியிருக்க, அவள் இறந்து அதனை அறிவதற்கு முன் அடக்கப்பட்டு விட்டால் போன்ற நிர்பந்தமான நிலைகளில் கப்ரைத் தோண்டலாம்.

கப்ரைத் தோண்டிக் கொண்டிருக்கும்போது எலும்பு காணப்பட்டால் அந்த எலும்பை அதே இடத்தில் போட்டு மூடிவிட்டு வேறு இடத்தில் கப்ரு தோண்டுவது வாஜிபு.

ஒரு கப்ரில் ஆண், பெண் இருவரை அடக்குவது ஹராமாகும். ஆனால் திருமணம் செய்ய ஹராமானவர்களாக இருந்தால் அல்லது கணவன் மனைவியாக இருந்தால் அவ்வாறு அடக்கலாம்.கப்ரின் அருகில் நிற்பவர்கள் ஒரு கைகளினாலும் கப்ரின் தலைப்பக்கத்தில் மூன்று தடவை மண் எடுத்து முதல் தடவையில்,  مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ 
 என்று கப்ரில் போடவும். இரண்டாவது தடவையில்,

وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ   என்றும்

மூன்றாவது தடவையில்

وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى என்றும் கூறி அம்மண்ணை கப்ரில் போடுவது சுன்னத்து.

கப்ரை ஒரு சாண் அளவு உயர்த்தி முகடு போன்று ஆக்குவதும், ஒரு பெரிய கல்லை, அல்லது குறிப்பு பலகையை தலைமாட்டில் ஊன்றி வைப்பதும், அதன் கால் பக்கமும் அவ்விதம் செய்வதும் , செடி, கொடிகளை ஊன்றி வைப்பதும,; இன பந்துக்களை அருகருகில் ஒன்று சேர்த்து அடக்குவதும் சுன்னத்தாகும்.

முஸ்லிம்களின் கப்ரை மிதிப்பது மக்ரூஹ் ஆகும். அடக்கியபின் கப்ருக்கருகில் துஆ செய்வதும், குர்ஆன் ஓதி ஹதியா செய்வதும் சுன்னத்தாகும். கப்ரின் தலைமாட்டில் இருந்து தல்கீன் ஓதுவது சுன்னத்தாகும். மற்றவர்கள் நிற்பது நல்லது.மய்யித்து பெண்ணாக இருந்தால் கிப்லாவை முன்னோக்கியும், ஆணாக இருந்;தால் கிப்லாவை பின்னோக்கியும் உட்கார்ந்து ஓதுவது முஸ்தஹப்பாகும்.
ஹனபி மத்ஹபில் தல்கீன் ஓதுவது அவசியமில்லை. ஆனால் ஷாபி மத்ஹபுகாரர்கள் அவ்வாறு ஓதுவதை தடுக்கக் கூடாது.

காபிருடைய ஜனாஸாவிற்கு தொழ வைப்பது ஹராமாகும். எந்த மய்யித்தாக இருப்பினும் கயிற்றால் கட்டி இழுத்துச் செல்வதும், அலங்கோலமாக சுமந்து செல்வதும், நாற்றமடிக்க போட்டு வைப்பதும் ஹராமாகும்.

ஜிஹாத் என்னும் மார்;க்கப் போரில் ஷஹீதானவர்களை குளிப்பாட்டுவதும், தொழ வைப்பதும் ஹராம். அவர்களுடைய உடலில் படிந்திருக்கும் இரத்தக் கறையை நீக்குவதும் ஹராம்.

கடலில் கப்பலில் இறந்தவர்களை கரைக்குக் கொண்டுவருவது சிரமமானால் நான்கு ஃபர்ளுகளையும் நிறைவேற்றி இரண்டு பலகைகளுக்கு இடையில் அல்லது இரண்டு கம்புகளுக்கு இடையில் ஜனாஸாவை வைத்து கனமான பொருளை அத்துடன் கட்டிக் கடலில் இறக்க வேண்டும்.

ஷஹீதானவர்களைப் போன்று பத்து நபர்களுக்கு மறுமையின் நன்மை வழங்கப்படும். ஆனால் அவர்களை குளிப்பாட்டி, கபனிட்டு, தொழவைத்து அடக்க வேண்டும். அவர்கள்:

அநியாயமாக கொலை செய்யப்பட்டவர்கள், காலரா,பிளேக்கு போன்ற நோயினால் இறந்தவர்கள், தாய், தந்தை மகன் அனைவரைவிட்டும் தனித்திருக்கும் நிலையில் பரதேசியாய் இறந்தவர்கள், நெருப்பினால் கரிந்து, நீரில் மூழ்கி, வீடு போன்றவை இடிந்து விழுந்து, பாம்பு போன்ற விஷ ஜந்து கடித்து இறந்தவர்கள், பிள்ளைப் பேறு உடைய வருத்தத்தினால் இறந்தவர்கள், பிள்ளைப்பேறு தொடக்கு (நிபாஸ்) நீங்குமுன் இறந்தவர்கள், மார்க்க கல்வியை கற்கும் காலத்தில் இறந்தவர்கள், உண்மைக் காதலினால் இறந்தவர்கள்( அது எவ்வித இஷ்க்காக இருந்தாலும் சரி) ஆகியோர்களாவார்.

முற்றும்.

Oduku Fatwa-ஒடுக்கு பத்வா.

ODUKU  FATWA.(Esale Tawab)

By:- Mahlrathul Qadiriya Arabic College, Kayalpatnam.

ஒடுக்கு பத்வா.

எழுதியவர்: மௌலானா மௌலவி எம்.எஸ். அப்துல் காதிர் (பாக்கவி)-சதர்முதர்ரிஸ், மஹ்லறா.

வெளியீடு: மஹ்லறத்துல் காதிரிய்யா அரபிக் கல்லூரி, காயல்பட்டணம்.

பிஸ்மில்லா ஹிர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்.

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.

ஆலிம் உலமாக்களும், அவுலியாக்களும், பேணுதல் மிக்க வரஇய்யீன்களும் நிறைந்த நமதூரிலும் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் பல பகுதியகளிலும் மூதாதையர்களான ஆபாக்கள் காலமுதல் தொன்று தொட்டு பல நூற்றாண்டு காலமாக ஜனாஸாவை அடக்குவதற்கு முன்பாக ஏழை, எளிவர்களுக்கு தானதருமங்கள் செய்வதையும் ஒடுக்கு என்ற பெயரால் ரொட்டி, பழம், உப்பு, பணம் முதலிய தருமங்கள் ஈவதையும், மூன்றாம் கத்தம், நாற்பதாம் கத்தம் முதலியன ஓதி மையித்துகளுக்கு மேற்படி தவாபுகளை சேர்த்து வைப்பதையும், யாஸீன், பாத்திஹா முதலியன ஓதுவதையும் பற்றி நமது காயல்மாநகரிலுள்ள சில ஜனங்கள் ஆகாது, கூடாது என்று விலக்குவதாகக் கேள்விப்படுகிறோம். இவ்வளவு காலமாக நடைபெற்ற இந்தக் காரியங்கள் ஆகுமானவையா? ஆகாதவையா? மார்க்க சம்பந்தமான ஆதாரங்களுடன் இவை பற்றிய விபரத்தை அருள் கூர்ந்து விளக்கித் தர வேண்டுகிறோம்.

இதற்கு பகரமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி தருவானாக. ஆமீன்.

வஸ்ஸலாம்.

 காயல்பட்டணம்                                        (ஹாஜி) எம்கே.டி. முஹம்மது யாஸீன்
        1-7-67                                                                    ஏ.கே. முஹம்மது மீராசாகிபு

விடை

நஹ்மதுஹு நுஸல்லீ அலா றஸூலிஹில் கரீம்.

அன்புடையீர்!

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும். தாங்கள் கேட்டிருந்த விஷயங்களைப் பற்றி மற்றும் சில அன்பர்களும் வினவிக் கேட்டுள்ளனர்.

நன்மையான காரியங்களையே நாம் செய்ய வேண்டியதும், நன்மையின் பேரிலேயே உதவியாக இருப்பதும், நன்மையைக் கொண்டே ஏவுதல் செய்து தீமையை விட்டும் விலக்குதல் செய்தலும் நமது கடமையாகும்.

எனவே,தாங்கள் கோரி இருக்கக்கூடிய சன்மார்க்க சம்பந்தமான விஷயங்களைப் பற்றி விரிவான விளக்கம் தருகிறோம். நன்மையின் அடிப்படையிலேயே, சித்த சுத்தியுடன் கூடிய(இக்லாஸ்) அடிப்படையிலேயே, நாமும் நீங்களும் மற்றும் நம் சகோதர முஸ்லிம்களும் ஸாலிஹான நல் அமல்களைச் செய்வதற்கு அல்லாஹ் நல்லுதவி செய்வானாக. ஆமீன்.

தென்னகம் முழுவதிலும் ஏனைய பாகங்களிலும் குறிப்பாக நம் காயல்மாநகரத்திலும் தொன்றுதொட்டு பலநூறு ஆண்டுகாலமாய் திறமை வாய்ந்த மிகமிக நம்பிக்கைக்குரிய உலமாப் பெருமக்களுக்கு மத்தியிலும் அவுலியாக்களான மாமேதைகள் மெஞ்ஞானிகளுக்கு மத்தியிலும் தொடர்ந்து நடந்து வருகின்ற ஒடுக்கு என்று நம் வழக்கச் கொல்லில் செய்யப்படுகின்ற –மய்யித்தை அடக்குமுன், ஏழை எளியவர்களுக்கு ரொட்டி, பழம், காச போன்றவைகளை தரும்(ஸதகா) செய்து அவ்வான்மா சாந்தியடையச் செய்யும் ஈஸால் தவாபினை சார்ந்த நல்லதேர் அமலையும், இற்த 40 நாட்களுக்குள் ஏதோ சில குறிப்பாக 3-ம் நாள், 40-ம் நாள்களில் குர்ஆன் ஷரீபையோ அல்லது அதற்கு இருதயமாக அமைந்திருக்கும் யாஸீன் ஸூராவையோ ஓதி கத்தம் செய்து உறவினர்களுக்கும் , ஏழை எளியவர்களுக்கும் உணவளித்து அவ்வான்மா சாந்திக்காக துஆ செய்துவரும் ஈஸால் தவாபை சார்ந்த நல்லதேர் அமலையும் சமீப காலமாக நம் காயல்மாநகரவாசிகளில் ஓர் சிலரும் ஒன்றிரண்டு உலமாக்களும்கூட அவ்வமல்களை மக்ரூஹ் (மார்க்கத்தில் விரும்பத்தகாதது) என்றும், பித்அத்தேமதுதுமூமா (இஸ்லாமிய அமலில் புதிதாய் திணிக்கப்பட்ட இகழுக்குரிய தீய அமல்) என்றும், பித்அத் கபீஹா (வெறுக்கத்த தகுந்த புதிதாய் புகுத்தப்பட்ட துற் செயல்) என்றும் கூறியும் அவ்வழகிய நல்அமலை தடுக்கவும் மற்பட்டு வருகின்றார்கள் எனவும், ஒரு சில பகுதிகளில் தடுத்தும் விட்டதாகவும் கேள்விப்படுகிறோம்.

மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஆகுமென்ற உத்திரவின் கீழ் கையாளப்படுகின்ற நற்செயலை, 'மகமூஹ்', 'பித்அத்' என்று கூறுவதும், தடுக்க முற்படுவதும், ஒரு மறைந்த ஸுன்னத்தை ஹயாத்தாக்குவதற்குப் பதிலாக ஹயாத்தாக இருப்பதையும் மௌத்தாக்குவதற்கு ஒப்பாகும். மார்க்க அனுஷ்டானங்களனைத்தையும் வகுத்தளித்த உலக மாமேதை உத்தமர் முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்களுக்கு மாறு செய்வதாகும் என்ற உண்மையை குறிப்பிட்ட ஆலிம்களுக்கு எடுத்துக் கூறியும் பலனளிக்காது போகவே அவ்வுண்மையை பொதுமக்களுக்கு மத்தியில் பகிரங்கமாய் எடுத்துக் கூறி ஓர் ஸுன்னத்தை அழித்தொழிக்கும் பாவச் செயலுக்குள்ளாகுவதை விட்டும் தடுக்கவேண்டிய கடமையினை உணர்ந்து இந்த உண்மையை தக்க ஆதாரத்துடன் வெளியாக்கப்படுகிறது.

பொதுமக்கள் அனைவரும் மார்க்க சம்பந்தமான சகல நற்கிரியைகளிலும் உண்மைகளை உணர்ந்து செயல்பட்டு தக்க தவாபினை தனியோனிடம் பெற்று பெரும் மகிழ்வடைவீர்களாக.

அபுஸயீத் ஸுலைமி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி என்ற இமாம் மேதை, தங்களின் 'ஷரஹ் பர்ஸகீ' என்ற கிரந்தத்தில், உபய்யிப்னு கஃப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு என்ற ஸஹாபி அவர்கள் கீழ்காணும் ஹதீதை வெளிப்படுத்துவதியதாக கூறுகிறார்கள்.

நாயகத்திருமேனி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அருளினார்கள்:- 'மௌத்தாகிறது திடக்கிடச் செய்யும் சம்பவமாகும். மய்யித்தை நல்லடக்கம் செய்வதற்குமுன் அவ்வான்மா சாந்தியடைய தரும் செய்து தவாபை சேர்த்து வையுங்கள். குர்ஆன் ஷரீபிலிருந்து இயன்றமட்டில் ஓதியும் அம்மய்யித்திற்கு அதன் தவாபை சேர்த்து வையுங்கள்' என்ற இந்த ஹதீதினை எழுதியபின் அம்மேதை இமாம் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் தங்களின் தீர்ப்பை பின்வருமாறு வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

'இந்த ஹதீது  தௌ;ளத்தெளிவாக காட்டுகிறது, நிச்சயமாக மய்யித்தை நல்லடக்கம் செய்யும்முன் அவ்வான்ம சாந்திக்காக தரும் கொடுப்பது ஸுன்னத்தாகும். குர்ஆன் ஷரீபையும் அவ்வான்மாவிற்காக ஓதி முடிக்கப்பட்டால் அதுவும் ஆகுமான நல்ல அமல் என்பதுடன் அதன் பொருட்டால் அவ்வான்மா ஈடேற்றம் பெறுவதை நல்லாதரவு வைக்கப்படுகிறது. நம் முன்னோர்களும் கூட இந்த நற்கிரிகையை தொடர்ந்து செய்து வந்தே இருக்கின்றார்கள், என்றாலும் ஜனாஸாவைப் பின் துயர்ந்து எஹுதியர்களைப்போல் உண்ணும் உணவைக் கொண்டு செல்வதில்லை என்றும் எழுதி இருக்கிறார்கள்'.

எஹூதியர்கள் செய்யக்கூடியது யாதெனில்:-

அதன் விளக்கத்தை மேற்படி கிதாப் ஷர்பர்ஸஹ் உடைய விரிவுரையாளரான காஜி, முப்தி, செய்யிது முஹம்மது அப்துல் கப்பார் காதிரி என்ற இமாம் தங்களின், 'தஸரீஹுல் அவ்தக்-பி-தாஜுமதி ஷரஹில்பர்ஜக்' என்னும் விரிவுரை கிரந்த்தில் கூறுகிறார்கள். 'ஸஹாபாப் பெருமக்கள், தாபியீன்கள், தபஉத்தாபியீன்களளான இறைநேசச் செல்வர்கள் அனைவரும் மய்யித்தை நல்லடக்கம் செய்வதற்கு முன் தர்மம் கொடுத்து அம்மய்யித்தின்பால் தவாபை சேர்த்து வைக்கும் நற்பழக்கத்திலேயே இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். எஹூதியர்களின் வழமையாதெனில், ஜனாஸாவுடன் உணவுகளை மய்யவாடிக்குக் கொண்டு சென்று மய்யித்துக்குழியின் மேல் வீணாக தாங்கள் கொண்டு செல்லும் உணவுகளை யாருக்கும் பலனில்லாது போட்டுவிட்டு வரும் துற்பழக்கத்தை கையாண்டு வருவதாகும். இவ்வாறானா வீண் விரய வழக்கத்தை இன்றளவும் எஹுதிகளும் அவர்களைப் பின்பற்றிய வட இந்தியர்களில் சிலரின் வழமையும் இருந்து வருகிறது. வீணான, இஸ்ராபான இத்தகைய துற்செயலைத் தடுக்கும் நோக்கத்தில்தான் முஸன்னிபு இமாம் (ஆசிரியப் பெரியார்) அவர்க் எஹுதியர்களைப் போன்று உணவை வீண் விரயப்படுத்தலாகாது எனக் கூறினார்களே தவிர முஸ்லிம்களாகிய நாம் ஏழை எளியவர்களுக்குப் பங்கிடும் வழக்கத்தை கண்டிக்கவில்லை.

'ஈஸால்தவாப்' என்ற நல்ல எண்ணத்தில் உணவுப் பொருட்களை மய்யவாடியின் பக்கம் கொண்டு சென்று ஹக்குதாரிகளுக்கு, ஏழை எளியவர்களுக்கு, முஸாபிர்களுக்கு கொடுக்கப்படுகிறதென்றால், தற்போது நடைபெற்று வருவது போன்றுள்ள நற்செயலைத் தடுக்க இடமே இல்லை. இதே தீர்ப்பு 'பதாவா முல்த்தகத்' என்னும் கிரந்தத்திலும் காணக்கிடக்கிறது என்றும் அவ்விரிவுரையாளர் தெரிவிக்கிறார்கள்.

மேற்கூறப்பட்ட ஹதீதும், அதன் முழு விபரமும், ஆதாரமும் 'தஸ்ரஹுல் அவ்தக்-பி-தர்ஜுமதி ஷரஹில் பர்ஸக்' எனும் கிரந்தத்தில் ஒன்றாம் பாகத்தில் (தபனுக்கு) அடக்கத்திற்கு முன் கையாளப்படுவது சம்பந்தமான பாடத்தில் 123-ம் பக்கத்தில் தௌ;ளத்தெளிவாய் வந்திருக்கிறது.

பிக்ஹு கிரந்தங்களில், மௌத்து உடைய –நேரங்களில் நடைபெறும் செயல்களைத் தடை செய்யப்பட வேண்டுமெனக் கூறியிருப்பது, மார்க்கத்தில் அனுஷ்டான முறைகளில் அனுமதிக்க முடியாத வீணான துற்செயலை-ஈஸால் தவாபிற்காககொடுக்கப்படவிருக்கின்ற பொருள்களில், 'மார்க்கம் இன்னதென தெரியா பலதரப்பட்ட மக்களால் பல பல ஊர்களில் எஜூதியர்கள் கையாண்டது போன்று கையாளப்படுகின்ற விரும்பத்தகாத ஒருசில நடைமுறைகளை மட்டுமேயேன்றி அத்தருமத்தை தடுக்கப்பட வேண்டுமெனக் கூறப்பட்டிருப்பதாக ஒரு வாசகமும் ஆதாரப்பூர்வமாய்க் காணக் கிடைக்கவில்லை.'

கபுரின் மீது ஆடு போன்றதை வைத்து சிலைகளுக்குப் பலியிடுவது போன்று பலியிடும் துற்செயலை 'கல்யூபி', 'ஹாஷியத்து புஜைரமீ' போன்ற கிரந்தங்களில் மிக வன்மையாகக் கண்டித்திருக்கிறார்கள். அதுபோன்று கபுரின் அருகாமையாக வைத்து பலியிடும் துற்செயலை 'பைளுல் இலாஹி' எனும் கிரந்தத்தில் கண்டித்திருக்கிறார்கள். சிலைகளுக்கு முன்னால் ரொட்டி, பழம், கறிகளைப் படைத்து வீணாக்கி வரும் பண்பற்ற ஏனைய மதவாதிகளுக்கு ஒப்பான வீண் பழக்கத்தைத்தான் 'நிஹாயத்துல் அமல்' எனும் கிரந்தத்தில் கண்டித்திருக்கிறார்களே தவிர, நடைமுறையில் உள்ள 'ஒடுக்கு' எனும் ஸதகாவை ஏழை, எளியார்களுக்குப் பங்கீடு செய்யும் தான தர்மத்தைக் கண்டிக்கவில்லை என்பதை நன்கு உணர வேண்டும்.

ஜனாஸாவைத் தூக்கிச் சுமந்து செல்லும்போது உணவுப் பெட்டியையும் அத்துடன் சேர்ந்தாற்போல் இடைவிடாது குப்பார்களின் ஜனாஸாவிற்குமுன் தேங்காய், பழம், வெற்றிலை வகைகளைச் சுமந்து செல்வது போன்று சுமந்து சென்று மையவாடியில் மய்யித்தை அடக்கம் செய்தபின் அங்கு ஆடு போன்றவைகளை பிரேதக் குழியருகாமையாகப் பலியிட்டு தாங்கள் தூக்கிச் சுமந்து வந்த சாமான்களோடு இந்த இறைச்சியையும் கலந்து மையத்திற்குப் படைத்து வரும்முறையைத்தான் கண்டிக்கத்தக்கது என 'மக்தல்' எனும் கிரந்த்தில் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

மேற்கூறப்பட்டவைகளைப் போன்று அன்னிய மதத்தவரின் கிரிளைகளுக்கு ஒப்பாகும் வகையில் எவ்வித செயல்முறைகளும் நம் இஸ்லாமிய சமுதாயத்தில் இல்லாததை இருப்பதாகக் கருதி, நம் குறிக்கோளுக்கே ஊறு விளைவிக்கும் முறையில் கற்பசைன் செய்ய முனைவது விவேகமான செயலாகாது.

முன் கூறப்பட்ட ஹதீதில் கண்ட உத்திரவு ஸதகா தர்மம் கொடுக்கச் செய்யும் உத்திரவாகும்-ஏவலாகும். தடுக்கப்பட வேண்டியவை என்று புகஹாக்கள் கூறியிருப்பது அதன் மீது நடைபெறும் பயனற்ற துர் செயல்களைத்தான் குறிப்பதாகும். அவர்கள் இத்தருமத்தையே தடுக்கப்பட வேண்டுமென கூறினார்கள் என்று கருத்து வைத்தால் மேற்கூறப்பட்ட ஹதீதைப் போன்று எத்தனையோ பல ஹதீதுகளுக்கு முரணாக தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறார்கள் என்றே பொருள் கொள்வதாகிவிடும்.

மார்க்க சட்ட வரம்புகளான பிக்ஹ் ஞானமனைத்திற்கும் ஆதார மூலங்களில் ஒன்றாக அமைந்திருக்கும் ஹதீதிற்கு எதிராக ஒரு தீர்ப்பை வெளியாக்குவது பெரும் பாவத்தை, குற்றத்தைச் சார்ந்தது என (உஸூல்) மூல கிரந்தங்களில் வரையறை செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

இவ்வுலகத்தையே விட்டு மாறி மறு உலகத்திற்குள் புகுந்து தனித்துத் திணறி, திக்குமுக்காடிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், முன்கர்நகீர் அலைஹிஸ்ஸலாம் எனும் மலக்குகள் கேள்விக்கணைகளைத் தொடுத்த மாத்திரத்தில், பதறிப் பரிதவித்துக் கொண்டிருக்கும் சமயத்தில், மனிதகோடிகளின்பால் இரக்கமுள்ள ரஹ்மானின் அன்பும், பரிவும் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது என்பதனை எடுத்துக்காட்டிஅடக்கத்திற்குமுன் தரும் செய்து அவ்வான்மாவின் அலங்கோல நிலையை, பதஷ்ட நிலையை அமைதியுறச் செய்யுங்கள் என்று உம்மத்துக்ளின்பால் மிக அக்கறையும், இரக்கமும் கொண்ட உண்மை நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் கூறியிருப்பது எவ்வளவு பொருத்தமாகவும், அவசியமும், அவசரமுமான நற் கருமமாகும் என்பதனை நாம சிந்தனை செய்ய கடமைப் பட்டிருக்கிறோம்.

இந்த குறிப்பிட்ட தருமத்திற்கு நம் காதயல்மாநகரத்தின் வழக்கச் சொல் 'ஒடுக்கு' என்பதும் எவ்வளவு பொருத்தமாய் அமைந்திருக்கிறது. கபுரின் அமளிகளை ஓரளவேனும் ஒடுக்கிஅ டக்கி அமைதியை ஏற்படுத்துகிறது, பதட்டமில்லாது ஒடுக்கத்தை உண்டாக்குவதாயிருக்கிறது என்பதால் அவ்வொடுக்கு என்ற வார்த்தையும் நல்லறிகுறியாய் அமைந்திருக்கிறது என்றுரைக்கலாம்.

இரக்கமுள்ள ஏகநாயன் எவ்வித இக்கட்டான வேளையில் தனது அருளால் ஒரு சின்னஞ்சிறு தருமத்தின் மூலம் மனித இனத்தவரி;ன் இப்பேரிடிக்கு அதனை ஈடு கொடுப்பதாக அமைத்திருக்கிறான் என்ற உண்மை தத்துவத்தைப் புரிந்து மிக மிக நன்றி செய்ய கடமைபட்டிருக்கிறோம் என்பதை மனதில் இருத்திக் கொள்வோமாக. அல்லாஹ்வும் ரஸூலும் நமக்கு அளித்திருக்கும் இத்தகைய நல்வாய்ப்பை நாம் உதாசீனம் செய்வதும், அதை உதறித்தள்ளிவிடுவதும் புத்திசாலித்தனமாகாது.

மூன்றாம் நாள், ஏழாம் நாள், நாற்பதாம் நாள் குர்ஆன் ஷரீபு ஓதி கத்தம் செய்து உணவளித்து வரும் நல் அமலுக்கு ஆதாரம் வருமாறு:-

நிச்சயமாக, நயவஞ்சகர்கள் என நிந்திக்கப்படும் முனாபிக்குகளை 40 நாட்களுக்கு அவர்களின் கப்ரில் கடும் சோதனைகளுக்குள்ளாக்கப்படுகுpறது என்ற உறுதியான ஹதீது இருக்கின்ற காரணத்தால், நிச்சயமாக, மய்யித்தின் நன்மைக்காக, சாந்திக்காக அந்நாட்களில் உணவளிப்பதை 'முஸ்தஹப்பு, தவாபு கொடுக்கப்படும் நல் அமல் என்ற முடிவில் ஸஹாபா பெருமக்கள் நடத்திவந்தார்கள் எனற தௌ;ளத்தெளிவான ஆதாரத்தை 'பதாவாகுப்றா' எனும் கிரந்தத்தில் 2-ம் பாகத்தில், ஜனாஸாவின் பாடத்தில், 31-ம் பக்கத்தில் இமாம் இப்னுஹஜர் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் கூறிவிட்டு, இந்த ஹதீதிற்கு (மௌத்தான நேரத்திலிருந்து மய்யித்திற்காக ஸஹாபாக்கள் உணவளித்து வந்தார்கள் என்ற ஹதீதிற்கு) எவ்வித மதிப்பு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதையும் அதே பக்கத்தில் மேதை இமாம் இப்னு ஹஜர் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் விளக்குகிறார்கள்.

நம் ஷாபீயீ மதுஹபில் மிகப் பிரதான அங்கம் வகிக்கின்ற மேன்மையான ஷெய்கு என்று அழைக்கப்படுகின்ற, இமாம் நவவி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் மய்யித்திற்காக ஸஹாபாக்கள் உணவளித்து வந்தர்கள் என்ற ஹதீதை, தங்களின் சிரந்தமான 'ஷரஹ் முஸ்லிமில்' ஊர்ஜிதம் செய்திருக்கின்றார்கள். மற்றொரு ஷெய்கு என்று அழைக்கப்படுகின்ற ராபிஃ இமாம் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் மய்யித்திற்காக உணவளிக்கும் ஹதீது எவ்வித எதிர்ப்புமின்றி பிரபல்யமான மஷ்ஹூர் ஆன ஹதீது ஆகும் என்று கூறியிருக்கிற செய்தி மேற்கூறப்பட்ட பக்கத்தில் பகிரங்கமாய் காணக்கிடக்கிறது.

மேலும், மேதை இப்னுஹஜர் இமாம் ரஹிமஹுல்லாஹு அவர்கள் அதே மேற்கூறப்பட்ட தொடரில் 32-ம் பக்கத்தில் கூறியிருக்கிறார்கள்;- 'உணவளிக்கும் நற்கருமம் மய்யித்தை அடைவதாயிருக்கிறது. அதன் பலன் மய்யித்திற்கு மிகவும் உதவியளிப்பதாய் இருக்கிறது. மய்யித்திற்காக உணவளிப்பது ஸதகா எனும் தர்மத்தைச் சார்ந்த ஸுன்னத்தான கருமமாகும். இதில் உவ்வித எதிர்ப்புமின்றி இமாம்களின் (இஜ்மாஃ) ஏகோபித்த முடிவாயிருக்கிறது' என்பதாகக் கூறியிருக்கிறார்கள்.

நம் ஷாபி மத்ஹபில் மூலத்தூண்களாக இருக்கின்ற இமாம் நவவி, இமாம் ராபிஃ, இமாம் இப்னு ஹஜர் ரஹிமஹுல்லாஹு இவர்களின் தீர்ப்பிற்கும், கருமத்திற்கும் எதிராக யாருடைய சொல்லுக்கும் மதிப்பில்லை என நம் மத்ஹபின் முடிவிருப்பதால், மய்யித்திற்கு குறித்த நாட்களில் இறந்ததிலிருந்தே உணவளிப்பது முஸ்தஹப்பு என்பது உறுதியாய்விட்டது.
மய்யித்திற்காக உணவளிப்பது ஸஹாபாப் பெருமக்களால் நடத்திக் காட்டப்பட்டிருப்பதுடன், ஷாரிஃ, ரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்களே மய்யித்து வீட்டில் சாப்பிட அனுமதித்து வழி காட்டிச் சென்றிருக்கிறார்கள் என்பதை நிரூபிக்கப்படுகறிது.

ஹதீது கிரந்தங்களில் உலன முஸ்லிம்களுள் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கும் 'ஸிஹாஹு ஸித்தா' என்ற ஆறு ஹதீது மூலகிரந்தங்களில் அபூதாவூது எனும் கிரந்த்தில் ஆஸிமிப்னு குலைப் ரலியல்லாஹு அன்ஹீ என்ற ஸஹாபி ரிவாயத் செய்கிறார்கள்:-

'ரஸூலே கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்களும், நாங்களும் ஓர் மய்யித்தை நல்லடக்கம் செய்துவிட்டுத் திரும்பும்போது அந்த மய்யித்து வீட்டார் எங்களை அழைத்து விருந்தளிக்கவே நாங்கள் எல்லோரும் சாப்பிடலானோம். எங்கள் நாயகம், சுத்த சத்திய உத்தம நபி ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் வாயில் உணவை வைத்தவாறு எங்களை நோக்கி கூறினார்கள், ' இந்த ஆடு உரியவரின் அனுமதியின்றி அறுக்கப்பட்டிருப்பதாக நான் அறிகிறேன் என கூறினார்கள். உண்மையில் விசாரணை செய்யும் போது, உரியவர் சம்மதம் தருவார் என்ற நம்பிக்கையில் சம்மதம் பெறாமலேயே அறுத்துச் சமைக்கப்பட்டிருப்பது தெரியவந்தது. பின் அவ்விறைச்சியை கைதிகளுக்குக் கொடுக்க உத்திரவு செய்தார்கள். நியதிப்படி அனுமதிபெற்று அவ்வாடு அறுக்கப்பட்டிருக்குமானால் முறைப்படி சாப்பிட்டிருப்பார்கள். அனுமதி பெறாத காரணத்தால்hதான் அவ்வுணவை காப்பிடவில்லை; என்ப துநன்கு தெளிவாகிறது. இந்த ஹதீதிலிருந்து மார்க்க பிக்ஹுச் சட்டம் வகுக்கப்படுகிறது, மய்யித்திற்காக உணவளிப்பது ஷாரிஃரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் முன்பு நடத்தப்பட்ட 'ஸுன்னத்' நல்வழி முறையாகும். இந்த ஹதீதை அறிய கிடைக்காமல் இப்னு ஹுமாம் போன்ற இமாம்கள், மய்யித் வீட்டில் உணவு தயாரிப்பது மக்ரூஹ் என்று கூறிவிட்டார்கள். இவர்களின் தீர்ப்பை, மேற்காணும் ஹதீது உடைத்துவிட்டது என பகிரங்கமாய், முல்லா அலிகாரி இமாம் ரஹிமஹுல்லாஹ் அவர்கள் தங்களின் கிரந்தமான 'மிர்காத்தில்' கூறியிருக்கிறார்கள்.

ஷாரிஃ ரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் மய்யித்து வீட்டில் சாப்பிட்டிருக்கும் சம்பந்தமான மேற்கூறப்பட்ட முழு விளக்கமும் 'மிஷ்காத்துல் மஸாபீஹ்' கிரந்தத்தில் 'முஃஜிஸாத்' எனும் பாடத்தில் 544ம் பக்கத்தில் காணக்கிடக்கிறது.

மய்யித்து வீட்டில் நடப்பவற்றை தடுக்கப்படவேண்டுமென ஹதீதில் கூறப்பட்டிருப்பது, இஸ்லாத்திற்கு முன் (ஜாஹிலிய்யா) அறியாமையின் காலத்தில் நடந்துவந்த மூடப்பழக்கமான, மய்யித்து வீட்டில் ஒப்பாரி வைத்து அழுது ஓலமிட்டு, அதன் மூலம் வயிறு வளர்த்து வந்த கூட்டத்தை முஸ்லீம் மய்யித்து வீட்டிலும் அக்கூட்டத்தாரை அழைத்து ஒப்பாரி போடச் செய்து, அதற்கென அவர்களுக்கு உணவுகள் தயாரித்து உண்ணச் செய்துவந்த துர்பழக்கத்தைத்தான் மிகமிக வன்மையாகக் கண்டித்து ரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்.

மேற்கூறப்பட்ட ஹதீதுகள், அந்த ஹதீதுகுளை ஆதாரமாய் அமைத்து பகீஹுகளான-நம் ஷாபி மத்ஹபில் மூலத்தூண்களாயிருக்கின்ற இமாம் நவவி, இமாம் ராபிஃ, இமாம் இப்னு ஹஜர் ரஹிமஹுல்லாஹ் போன்றவர்களின் தீர்ப்பையும் இந்த ஹதீதிற்கும் இம்மேதைகளுக்கும் எதிராக மேற்சொன்ன இப்னுல் ஹுமாம் போன்றவர்கள் 'மக்ரூஹ்' என கூறிய தீர்ப்பையும், இவருடைய மக்ரூஹ் என்ற தீர்ப்பை ரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் முன்பு சாப்பிட்ட ஹதீது ரத்து செய்துவிட்டது என முல்லா அலிகாரி இமாம் ரஹிமஹுல்லாஹ் அவர்கள் கூறியதையும் ஆராயும்போது, திறமைமிக்கவர்கள் நம்பிக்கைக்குரியவர்கள் என்று ஏற்றி போற்றிப் புகழப்படும் நம் மூதாதைய ஆபாக்களான உலமாக்களெல்லாம் அநேக கிரந்தங்களைப் பார்த்து உண்மைகளை உய்த்துணர்ந்து தெளிந்து அமல் செய்தும் பிறரைச் செய்யச் செய்தும் வந்திருக்கிறார்கள். இப்னு ஹுமாம் போன்றவர்களின் மகரூஹ் என்ற கருத்துக்கு சற்றும் மதிப்பளிக்காது மாமேதைகளான இப்னுஹஜர், இமாம் றாபிஃ, இமாம் நவவி ரஹிமஹுல்லாஹ் போன்றவர்களின் (ஹதீதுகளின் ஆதார அடிப்படையில் அமைந்த) தீர்ப்புக்கு மதிப்பளித்து இதுகாறும் நடைமுறையிலிருக்கச் செய்திருக்கிறார்கள் என்ற முடிவிற்கு நாம் வந்து சேரவேண்டும்.

மேற்கண்ட ஒடுக்கு என்ற தருமமும் இறந்த மூன்றாம் நாள், ஏழாம் நாள், நாற்பதாம் நாள் உணவளிக்கும் தருமமும் ஸுன்னத்தான நற்கருமம் என்பதை நரூபிக்க மேறகண்ட ஐந்து கிரந்தங்களைப் போன்று இன்னும் எத்தனையோ ஹதீது பிக்ஹு கரந்தங்களின் அதாரங்களையும் கூறுவதென்றால் விரிவடையும் என்பதை அஞ்கி அவ்வாதாரங்கள் காணக்கிடைக்கின்ற ஓர் சில கிரந்தங்களின் பெயர் நாமங்களை மட்டும் ஈண்டு எடுத்து கூறப்பட்டிருக்கிறது. அவைகள்: 'ஸுஹ்து, வஹ்ஹாபீன், மஜ்மயிஸ்யவாயித், ஸுலைமானுல் ஜமல், ஷரஹ் ஸுதூர், உம்ததுல்காரி, முஸ்லீம், புகாரி போன்ற உயர் கிரந்தங்களில் இவ்வாதாரங்கள் நிறைந்து நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆகவே, மவுத்தின் போது அடக்கத்திற்கு முன், தொன்று தொட்டும், தற்போதும் நடைபெற்று வருவது போன்ற ஒடுக்கு என்ற பெயரில் நடத்திவரும் தருமத்தை மய்யித்தின் நன்மைக்காக கொடுத்தும், அவ்வான்மா சாந்தியடைச் செய்வது ஸுன்னத்தான, ரஸூல்கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்கள் சொல்லியும் செய்தும் காட்டிய, அப்படியே அருமை ஸஹாபாக்கள் நடத்திக் காட்டிய, அவ்வண்ணமே இமாம்களால் ஏற்றுச் சம்மதித்துத் தீர்ப்பளித்தும் விட்ட, இதுகாறும் மார்க்க வரம்பில் அணுவளவும் வழுவாது ஒழுகி வந்துள்ள நம் நாட்டு உலமாக்களான மூதாதையர்களால் நடைமுறையில் கொண்டு வரப்படுகின்ற, ஸுன்னத்தான நல்லதோர் அமலாகும். மக்ரூஹ் அல்ல-பித்அத் அல்ல என்பது ஸுன்னத்து வல் ஜமாஅத் இமாம்களின் உலமாக்களின் முடிவாகும், தீர்ப்பாகும் என்பதை பகிரங்கமாய் பொதுமக்களுக்கு மத்தியில் ஆதாரப்பூர்வமாய் அறிவித்துக் கொள்கின்றோம்.

சிறப்புமிக்க ரப்புல் இஸ்ஸத், அஹ்கமுல் ஹாக்கிமீன் நம்மனைவரையும் ரஸூல் கரீம் ஸல்லல்லாஹு  அலைஹி வ ஸல்லம் அவர்களின் அடிச்சுவட்டை விட்டும் அணுவளவும் நழுவாது பின்பற்றியொழுகி வர அருள்புரிவானாக. ஆமீன்.               வஸ்ஸலாம்.
 

இங்ஙனம்,

M.S. அப்துல்காதிர் (பாக்கவி)
(ஸத்ருல் முதர்ரிஸ் மஹ்லரத்துல் காதிரிய்யா)

மஹ்லறா, காயல்பட்டணம்